ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ 1. ̓Εκπύρωσις «Οἱ ἄνθρωποι», ἔλεγαν οἱ στωικοὶ φιλόσοφοι, «πρέπει νὰ μάχονται συνεχῶς, μέχρι νὰ ἐγκαθιδρυθῆ ἡ κυριαρχία τοῦ Λόγου στὸν κόσμο καταπνίγοντας ὅλες τίς ἄλογες παρορμήσεις τοῦ πάθους καὶ συμμορφώνοντας τὴν δική τους στάση, τὴν συμπεριφορᾶ, μὲ τὸ μεγάλο παγκόσμιο νόμο ποὺ κυβερνᾶ τὸ σύμπαν». «Ἔχει εἰπωθεῖ », ἔλεγε ἐξ ἄλλου ὁ Γοργίας », ὅτι ὁ τελειότερος ἄνθρωπος ἐμποδίζεται ἀπ ̓ τὸν ἀσθενέστερο. ̓Αλλὰ ὁ ἀσθενέστερος θὰ ἔπρεπε ὑπὸ τοῦ τελειοτέρου νὰ διοικῆται καὶ νὰ ὁδηγῆται' καὶ τὸ μὲν τελειότερο νὰ ἡγῆται τὸ δὲ ἀσθενέστερον νὰ ἀκολουθῆ». Ηδη εἴμαστε μάρτυρες τῆς συμφορᾶς ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ «Λόγου» καὶ τὴν ἄνοδο στὴν ἡγεσία τῶν λαῶν τῶν κατωτέρων πνευματικῶς ἀνθρώπων, ποὺ συμμορφώνονται στίς ἄλογες παρορμήσεις τοῦ πάθους. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετο πρὸς τὸν μεγάλο παγκόσμιο νόμο ποὺ κυβερνᾶ τὸ σύμπαν. Συμπεραίνοντες ἀπὸ τὰ πρὶν καὶ τωρινᾶ τὰ ἔπακόλουθα μποροῦμε νὰ καταλήξουμε ὅτι τὰ ἐπερχόμενα συμβάντα, ὅποια κι ̓ ἂν εἶναι, θὰ παρασύρουν στὴν καταστροφὴ καὶ τοὺς ὑβριστὲς τοῦ λόγου καὶ τῆς φυσικῆς τάξεως καὶ ἁρμονίας, δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ ὀνομάζουμε ἐξουσιαστές. ̓Εξουσιαστὲς σήμερα εἶναι ὅλοι οἱ προπορευόμενοι παρανοϊκοὶ καὶ ἀνίκανοι καὶ οἱ παρατρεχάμενοι ἐκμεταλλευτὲς τῆς ἐξουσίας. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ κατελήφθη ἡ κοινωνική μας ζωὴ ἀπ ̓ τὴν ὑβριστικὴ παρουσία τόσων ἀνίκανων στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῶν λαῶν. Αὐτὰ τὰ «τσιράκια» ἐπιδεινώνουν καὶ ἐπιταχύνουν τὴν πτώση. Βεβαίως ἡ πτώση αὐτὴ θὰ παρασύρη ἐνδεχομένως καὶ τὴν ἀνθρωπότητα σὲ μιὰ μεγάλη καταστροφή. Καὶ λοιπόν; Μήπως δὲν εἶναι ἄξια αὐτῆς τῆς καταστροφῆς; ̓Εκεῖνο ποὺ ἀποτελεῖ καὶ ἀπάντηση στοὺς καλοκαθισμένους ἐξουσιαστὲς καὶ στὰ «τέκνα αὐτῶν», εἶναι ὅτι ἡ καταστροφἠ θὰ παρασύρη καὶ τοὺς ἴδιους. Οἱ αὐτοκρατορίες τῆς ἀπληστίας καὶ τῶν «ισμῶν» θὰ διαλυθοῦν καὶ οἱ πρωτεργάτες δὲν θὰ διασωθοῦν, ἔστω κι ̓ ἂν χωθοῦν σὲ «ἀμπρί» στὸ βάθος τῆς γῆς. ̓Ο ἄνθρωπος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ζῶον ἄγριο σαρκοβόρο καὶ ἡ ἄμυνα θὰ τὸν ἀναγκάση νὰ αἰματοκυλισθῆ. ̓Ας μὴ χαμογελοῦν λοιπόν, προστατευμένοι ἀπὸ τὴν δημόσια καὶ ἰδιωτικὴ ἀσφάλεια ποὺ πληρώνουν. Ἢ ἔλλειψη τῆς «αἰδοῦς» καὶ τῆς «δίκης» ὁδηγοῦν καὶ αὐτοὺς πρὸς τὸ τέλος. Ἂς προσέξουμε ὅμως τὴν «φωνὴ τῶν καιρῶν». “Η ἐξουσιαστινή φωνή, μαυλιστικὴ ὅπως αὐτὴ τῶν μαστροπῶν, περνάει μέσ ̓ ἀπ ̓ τοὺς αὐλοὺς τῶν μέσων μαζικῆς «ἐνημέρωσης» καὶ σκορπίζεται ἀνὰ τὰ πέρατα τῆς γῆς. ̓Η ὀπτικο-ἀκουστικὴ εἰκόνα ἔτσι γίνεται μιὰ «ἀλήθεια». Κανεὶς ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ ἐλέγξη τὶς διαδικασίες ποὺ τὴν σύνθεσαν. Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ ὅλους τοὺς μηχανισμοὺς «ἐνημέρωσης» τῶν λαῶν. Οἱ ἀνταγωνιζόμενοι ἐξουσιαστὲς κατασκευάζουν συνεχῶς «σενάρια»: καὶ τὸ παγιδευμένο στὰ σενᾶρια ἄτομο δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ συλλάβη τὰ «δρώμενα» κατὰ τὸ πετσόκομμα τῆς ταινίας στὴ μοβιόλα (στὴν μηχανὴ ἀνασύνθεσις τοῦ θέματος, ὥστε νὰ βγῆ τὸ ἐπιθυμητὸ συμπέρασμα). Σταθῆτε λοιπὸν ψύχραιμοι μπροστὰ στὶς «στημένες ἀλήθειες», καὶ ἂν δὲν μπορῆτε, κλεῖστε τὴν τηλεόρασή σας! ̓Η ἀλήθεια, πρέπει αὐτὸ νὰ μᾶς γίνει συνείδηση, δὲν εἶναι ποτὲ προϊὸν τῆς πνευματικῆς παρακμῆς, τῆς ὑποκολτούρας. Καὶ ἡ πνευματική μας ζωὴ ἔχει καταπλακωθὴ καὶ θὰ παύσῃ νὰ ἀναπνέη ἀπὸ τὸ βᾶρος τοῦ ἔντυπου ποὺ στηρίζει τὴν ὑποκουλτούρα. Ἔτσι καὶ στὸ βιβλίο συνεχίζεται ἔντεχνα ἡ φωνὴ τοῦ ἐξουσιαστῆ ἀφέντη. ̓Εκατομμύρια βιβλία σ ̓ ὅλη τὴ γῆ «πνευματικῶν διασημοτήτων» προσκαλοῦν τοὺς νέους μὲ τοὺς μαυλιστικὰ μηνύματα τῆς παρακμῆς. Ἔτσι ὁ νέος φθάνει κάποτε ἢ στὴν ἔνταξη καὶ τὴν μεταβολή του σὲ «τσιράκι» ἤ στὴν ἀπόρριψη καὶ τὴν εἴσοδό του στὸ ἀντίπαλο ρεῦμα. ̓Αλλὰ καὶ τὸ ἀντίθετο ρεῦμα μὲ τὸν ἴδιο τρόπο λειτουργεῖ.