πες ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΟ Ἢ νάρκωσις τῶν σημερινῶν ἐπιστημόνων Φίλε κύριε Λάμπρου, ὋὋ φίλτατος κύριος Τσατσόμοιρος εἰς φιλικήν μας συνάντησιν μὲ παρεκάλεσε νὰ ἑτοιμάσω γιὰ σᾶς κατάλογον μελῶν τῆς "Εταιρείας 'Ελλήνων Φιλολόγων ἐχόντων πνευματικὰς ἀνησυχίας σχετιζομένας πρὸς τὰ θέματα ποὺ πραγματεύεται ὁ «Δαυλός». ̓ Απὸ μερικὰ τεύχη ποὺ μοῦ ἔδωκε διεπίστωσα τὸν καλὸν ἀγῶνα ποὺ κάμετε διὰ κάποιαν ἀνάτασιν ἐκ τοῦ φοβεροῦ τέλματος ποὺ ἔχει ῥιφθῆ ἡ γενεά μας. Καὶ ἐμεῖς μὲ τὸν «Πλάτωνα» τὸ ἴδιον προσπαθοῦμε, ἀλλὰ ἔχω μείνει κατάπληκτος ἀπὸ δν μᾶλλον τὴν νάρκωσιν τῶν σημερινῶν ἐπιστημόνων τὴν ἀδιαφορίαν ἢ καὶ λογίων. 'Ο Θεὸς νὰ βάλῃ τὸ χέρι του. Μὲ φιλικωτάτους χαιρετισμοὺς Παναγιώτης Κ. Γεωργοῦντζος Πρόεδρος τῆς ̓ Εταιρείας ̓ Ελλήνων Φιλολόγων ̓Επίτιμος Πρόεδρος τοῦ ̓Ανωτάτου ̓Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου Σεμέλης 30, ̓ Αθῆναι Προφορικὸς καὶ γραπτὸς λόγος Κύριε διευθυντά, Ἴσως ἡ κακοδαιμονία, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τόπον μας, ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ γλωσσικὸν ζήτημα, προέρχεται ἐκ μιᾶς παρανοήσεως: ὅτι δηλ. ἄλλο εἶναι ἡ γραφομένη καὶ ἄλλο ἡ ὁμιλουμένη γλῶσσα. Ὃ Ἕλλην τῶν χρόνων τοῦ ̓ Ομήρου, τῶν κλασσικῶν κατόπιν, τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν σημερινῶν ἀκόμη καιρῶν ὁμιλεῖ τὴν μητρικήν του γλῶσσαν, αὐτὴν ποὺ τοῦ μετέδωσαν τὰ μητρικὰ χείλη καὶ εἰς αὐτὴν προσπαθεῖ νὰ μεταδώση τὰ πρῶτα του μηνύματα. Η μίμησις κατόπιν τῆς χροιᾶς καὶ τοῦ τόνου τῆς μητρικῆς φωνῆς εἶναι τόσον φυσικὴ καὶ ἀπόλυτος, ὥστε ἀμέσως νὰ γίνεται ἀντιληπτὴ ἡ διαφορὰ τῶν ξένων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ μάθουν τὰ ἑλληνικά. Καὶ ὄχι μόνον τῶν ξένων, ἀλλὰ καὶ τῶν "Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι διαβιοῦν εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας. Συμβαίνει δηλ. νὰ εὑρίσκεσαι εἰς τὴν ̓Ελλάδα, νὰ συνομιλῆς μὲ Ἕλληνας καὶ νὰ μὴ γίνεσαι ἀντιληπτός. Αὐτὸ τοῦτο συνέβη εἰς τὸν γράφοντα, ὅταν ὑπηρέτησα ὡς Γυμνασιάρχης εἰς ἕνα Γυμνάσιον τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Παρέστη τότε ἀνάγκη, διὰ νὰ συνεννοηθῶ μὲ ἕνα κηδεμόνα μαθητοῦ, νὰ παρακαλέσω συντοπίτην συνάδελφον, νὰ γίνη διερμηνεὺς τοῦ «ἰθαγενοῦς» ἐκείνου τῆς χώρας τοῦ ̓Αχελώου, τοῦ ὁποίου τὴν ἐκτροπὴν ἐκτρέπομεν σήμερον καὶ νῦν καὶ ἀεί! Γνωστὴ ἡ φράσις: «τσ ̓ ̓έχ ́ς τσ ̓άσ ̓ς», ἡ ὁποία μεθερμηνεύεται: «τοὺς ἔχεις τοὺς ἄσσους!»