ΔΕΙΝΙΑΣ ΕΚΡΗΓΝΥΟΜΕΝΟΣ 3 ’ 4 ο” ’ 3 “- ́ 3 5. Επίψαυσις διὰ τῆς γλώσσης -- ἀλλοῦ τ ̓ ὄνειρο... - Φαμφάρες, παράτες, ὑποδοχές. Τὴν περήφανη ἐξωτερική μας πολιτικὴ γιορτάζουμε ἣ τὰ περήφανα γηρατειά; - Τὴ Μεγάλη Λεῖξιν: Φθάνει ἐκ Λόντρας ὁ Νεφεληγερέτης - θριαμβευτής, τροπαιοῦχος, τρυγονοσούρτης (μὲ τὶς τρυγόνες του δηλαδή). Τί τρυγόνες; Πού... πετᾶνς. Χούμ, καλά, μὰ ἡ... λῆξις; τί εἶναι; ποιά εἶναι; - Γλείψου χι ἀνήμενε. “Ὅσο γλείφεσαι, τόσο θὰ καταλαβαίνεις... ̓Εγράφη ἐν Κερατέᾳ δι ̓ ̓Αχαιὸν ἕβδομον ἔτος Σοσιαλέου, Λαθύρου (Φάβα), ὡς ἀφιέρωμα στὴν ἑτεροκινησία-ραγιαδισμὸν-σκοτεινότητα τοὺ “Ελληνος - οὗ, ὡς γνωστόν, ὁ τράχηλος ζυγὸν δὲν ὑποφέρει καταντίπ. -- Ρέμπελο θέλεις τὸν Ἓλληνα, -- Ἑράσε τὸ διάολο (βραστοδιάολο), φς! Νὰ εἰπεῖς. ̓ - "Άκου, κύριε. ̓Εμεῖς ἐδῶ δὲν «θέλουμε» τίποτε γιὰ λογαριασμὸ τρίτων - δουλειά του τὶ θέλει ὁ καθείς. ̓Εμεῖς ἐδῶ ὅ,τι χι ἂν εἰποῦμε, ὅπως κι ἂν ἀρχίσουμςε, ὅποιο δρόμο χι ἂν πάρουμε, πάντα ἐδῶ φθάνουμε, καταλήγουμε, ἀκοστάρουμε. Στὸ συνειδησιακὸ χρέος, πάει νὰ εἰπεῖ, πού, σ ̓ ὅ,τι μᾶς ἀφορᾶ, τὸ ἀναγνωρίζουυξ ὁμολογοῦμε χρείαν εἰς ἀνταρσία, στασίασιν, ἐπανάστασιν ἐναντίον τοῦ ἐξουσιασμοῦ, δηλονότι τοῦ ἀνατροπέως τοῦ Φυσιχοῦ Νόμου (Ἔναρχης Τάξης), πού, χαθό... πανανθρώπινος, Χοινός, γενικός, εἰκάζεται ἀήττητος: προσώρας ὁ ἄνθρωπος ἐξικνεῖται μόνον ὡς τὴν δυνατότητά του νὰ συλλαμβαάνει-ἀντιλαμβάνεται τὰ πράγματα --- βεβαιώνεται ἀνεπιτήδειος νὰ εὐθυγραμμίζεται, συντάσσεται, ἐναρμονίζεται μ ̓ αὐτά. Τοῦτο, βεβαιούμενο εὐρέως παραδεχτὸ ὡς διατύπωσις ἀξιωματικὴ(/) συνιστᾶ τὴ μόνην αἰτίαν ἀπόγνωσης τοῦ στοχαστικοῦ ἀνθρώπου. Καμμιά, μὰ καμμιὰ ἐξαίρεσις; Οὔτε ἔνας; - Σεῖς εἶσθε ὁ ἕνας, ὅσα σᾶς συνιστοῦν, ὁ ἑαυτός σας! Ποὺ ἂν τὸν ἐρωτήσετε τὶ προτιμάει: χίλια τρισεκατομμύρια δολάρια ἣ τά... διπλάσια, θὰ ἰδῆτε πώς, ὅσο χι ἂν προσπαθήσει γιὰ τὸ ἀντίθετο (καὶ βέβαια ἐφ ̓ ὅσον δὲν ὑποχρεωθεῖ σὲ μιὰν ἐκ λόγων σχοπιμότητος ἐπιλογὴν - ντροπή, φιλότιμο, ἐγωισμός), θὰ καταλήγ ν ̓ ξει στὰ δεύτερα, στὰ διπλάσια. Αὐτονόητο, πὼς γιὰ τὸ παράλογο τοῦ πράγματος θὰ δικαιολογηθεῖ (τάχα ὅτι τὸν ὁδηγεῖ ἡ ἐπιθυμία του νά... «κάνει τὸ καλό»), ἐνῶ ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς βρίσκει λίγα (λιγότερα!) τὰ χίλια τρισεκατομμύρια δολλάρια - γιὰ πάρτη του βέβαια, δεκάρα δὲν δίνει γιὰ τὴν πάρτη τῶν ἄλλων. Αὐτὸς εἷναι ὁ λόγος πού, ἐνῶ δὲν χαταδικάζουμε (λογουχάριν) τὸν κ. Βρεττάκον ὡς ἄτομο, τὸν στηλιτεύουμε, καθὼς τὸν δικό του λογαριασμὸ στὴν τράπεζα αὐγαταίνοντας κάθε εἰκοσιπέντε ἰσχυρίζεται πὼς γιὰ τό... δικό μας καλὸ ἔγραψε τίς... ἀθάνατες λιμπελοῦλλες του: ἂν ὄχι οἱ λιμπελλοῦλες, ποιὲς εἶναι οἱ «σημαντικὲς ὑπηρεσίξς» ποὺ τοῦ πληρώνουμε 3 ἕκατομ. τὸ χρόνο (2);