ΔΕΙΝΙΑΣ ΕΚΡΗΓΝΥΟΜΕΝΟΣ 3 ’ 4 ο” ’ 3 “-΄ 3 5. Επίψαυσις διὰ τῆς γλώσσης -- ἀλλοῦ τ᾽ ὄνειρο... - Φαμφάρες, παράτες, ὑποδοχές. Τὴν περήφανη ἐξωτερική µας πολιτικὴ γιορ- τάζουµε ἣ τὰ περήφανα γηρατειά; - Τὴ Μεγάλη Λεῖξιν: Φθάνει ἐκ Λόντρας ὁ Νεφεληγερέτης - θριαμβευτής, τροπαιοῦχος, τρυγονοσούρτης (μὲ τὶς τρυγόνες του δηλαδή). Τί τρυγόνες; Πού... πετᾶνς. Χούμ, καλά, μὰ ἡ... λῆξις; τί εἶναι; ποιά εἶναι; - Γλείψου χι ἀνήμενε. “Ὅσο γλείφεσαι, τόσο θὰ καταλαβαίνεις... ᾿Εγράφη ἐν Κερατέᾳ δι᾿ ᾿Αχαιὸν ἕβδομον ἔτος Σοσιαλέου, Λαθύρου (Φάβα), ὡς ἀφιέρωμα στὴν ἑτεροκινησία-ραγιαδισμὸν-σκοτεινότητα τοὺ “Ελληνος - οὗ, ὡς γνωστόν, ὁ τράχηλος ζυγὸν δὲν ὑποφέρει καταντίπ. -- Ρέμπελο θέλεις τὸν Ἓλληνα, -- Ἑράσε τὸ διάολο (βραστοδιάολο), φς! Νὰ εἰπεῖς. ᾿ - "Άκου, κύριε. ᾿Εμεῖς ἐδῶ δὲν «θέλουμε» τίποτε γιὰ λογαριασμὸ τρίτων - δουλειά του τὶ θέλει ὁ καθείς. ᾿Εμεῖς ἐδῶ ὅ,τι χι ἂν εἰποῦμε, ὅπως κι ἂν ἀρχίσουμςε, ὅποιο δρόμο χι ἂν πάρουμε, πάντα ἐδῶ φθάνουμε, καταλήγουμε, ἀκοστάρουμε. Στὸ συνειδησιακὸ χρέος, πάει νὰ εἰπεῖ, πού, σ᾽ ὅ,τι μᾶς ἀφορᾶ, τὸ ἀναγνωρίζου- υξ ὁμολογοῦμε χρείαν εἰς ἀνταρσία, στασίασιν, ἐπανάστασιν ἐναντίον τοῦ ἐξου- σιασμοῦ, δηλονότι τοῦ ἀνατροπέως τοῦ Φυσιχοῦ Νόμου (Ἔναρχης Τάξης), πού, χαθό... πανανθρώπινος, Χοινός, γενικός, εἰκάζεται ἀήττητος: προσώρας ὁ ἄνθρωπος ἐξικνεῖται μόνον ὡς τὴν δυνατότητά του νὰ συλλαμβαάνει-ἀντιλαμβάνεται τὰ πράγ- ματα --- βεβαιώνεται ἀνεπιτήδειος νὰ εὐθυγραμμίζεται, συντάσσεται, ἐναρμονίζε- ται μ᾽ αὐτά. Τοῦτο, βεβαιούμενο εὐρέως παραδεχτὸ ὡς διατύπωσις ἀξιωματικὴ(/) συνιστᾶ τὴ μόνην αἰτίαν ἀπόγνωσης τοῦ στοχαστικοῦ ἀνθρώπου. Καμμιά, μὰ καμμιὰ ἐξαίρεσις; Οὔτε ἔνας; - Σεῖς εἶσθε ὁ ἕνας, ὅσα σᾶς συνιστοῦν, ὁ ἑαυτός σας! Ποὺ ἂν τὸν ἐρωτήσετε τὶ προτιμάει: χίλια τρισεκατομμύρια δολάρια ἣ τά... διπλάσια, θὰ ἰδῆτε πώς, ὅσο χι ἂν προσπαθήσει γιὰ τὸ ἀντίθετο (καὶ βέβαια ἐφ᾽ ὅσον δὲν ὑποχρεωθεῖ σὲ μιὰν ἐκ λόγων σχοπιμότητος ἐπιλογὴν - ντροπή, φιλότιμο, ἐγωισμός), θὰ καταλή- γ ν᾿ ξει στὰ δεύτερα, στὰ διπλάσια. Αὐτονόητο, πὼς γιὰ τὸ παράλογο τοῦ πράγματος θὰ δικαιολογηθεῖ (τάχα ὅτι τὸν ὁδηγεῖ ἡ ἐπιθυμία του νά... «κάνει τὸ καλό»), ἐνῶ ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς βρίσκει λίγα (λιγότερα!) τὰ χίλια τρισεκατομμύρια δολλά- ρια - γιὰ πάρτη του βέβαια, δεκάρα δὲν δίνει γιὰ τὴν πάρτη τῶν ἄλλων. Αὐτὸς εἷ- ναι ὁ λόγος πού, ἐνῶ δὲν χαταδικάζουµε (λογουχάριν) τὸν κ. Βρεττάκον ὡς ἄτομο, τὸν στηλιτεύουµε, καθὼς τὸν δικό του λογαριασμὸ στὴν τράπεζα αὐγαταίνο- ντας κάθε εἰκοσιπέντε ἰσχυρίζεται πὼς γιὰ τό... δικό µας καλὸ ἔγραψε τίς... ἀθά- νατες λιμπελοῦλλες του: ἂν ὄχι οἱ λιμπελλοῦλες, ποιὲς εἶναι οἱ «σημαντικὲς ὑπη- ρεσίξς» ποὺ τοῦ πληρώνουμε 3 ἕκατομ. τὸ χρόνο (2);