η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΐ ΕΛΕΝΗ ΑΓΓΕΛΗ, ̓Αγγελικὸ καὶ μαῦρο φῶς Μὲ τὸ ὡς ἄνω πρῶτο βιβλίο της (πεζογράφημα) ἡ γνωστὴ ἀπ ̓ τὴν ̓Ανθολογία ἀνέκδοτῆς ποίησης τοῦ «Δαυλοῦ» ποιήτρια κάνει ἰδιαίτερα ἐντυπωσιακή εἴσοδο στὴν ἕλληνικὴ γραμματεία καὶ παράλληλα δίδει, κατὰ τρόπον ἐξόχως εὔγλωττο, τὸ ἐπίπεδο στὸ ὁποῖον κινοῦνται οἱ νέοι λογοτέχνες ποὺ ἐμπιστεύονται τὸ «Δαυλόν». Τὸ κῦρυς, τουτέστι, μιᾶς ἔκδοσης, ποὺ ἐπὶ ἑπτὰ συνεχῆ χρόνια καταθέτει ἀνελλιπῶς, κατὰ μῆνα, τὴν προσφορά της στὸν πέραν τῆς ἐπιδερμικῆς (σαχλο)λογοτεχνίας χῶρον - ἐννοῶ τὸν ἐκεῖθεν τῶν αἰσθηματολογικῶν κάμψεων καὶ γλυκασμῶν, αὐτὸν στὸν ὁποῖον δὲν συναντῶνται... σορόπια καὶ λιμπελοῦλλες. Μ ̓ αὐτὸ τὸ βίβλίο της ἡ κ. ̓Αγγελῆ λογαριάζεται παρουσία ἐπιβλητικὴ -- δὲν προσέρχεται ψελλίζουσα στίχους: εἰσβάλλει στὴ χώρα τοῦ σοβαροῦ προβληματισμοῦ, ἐκεῖ ποὺ ὁ ἄνθρωπος, καταδρομεὺς καὶ κουρσάρος ἀνασκολοπίζων ξαυτόν, τὸν κατανοεῖ-κατα- Πῶς εἶναι καὶ πῶς πρέπει νὰ εἶναι ἡ σημερινὴ ποίησις Πῶς εἶναι" 9060 Μὲ τὴν αὐγὴ οἱ δρόμοι ἐκίνησαν σκιὲς καὶ γεγονότα στὴν πορεία ̓ θὰ τηρηθοῦν οἱ ἀποστάσεις ἀναλογιῶν. Κάποιος ἀδαὴς ἐρώτησε: «ὁδηγητὴς ποιός; ἐμεῖς; μήπως οἱ δρόμοι;» Ἔργα καὶ ἡμέρες, στὴν ἡλακάτγ της ἄνέμιζε ἡ ἠὼς ἄραχνοῦφαντα ροδαλὰ χαμόγελα πῶς ἐρυθριοῦν οἱ ἀποφάσεις... Μίσχοι γονατισμένοι, κοπάδια ἀνώνυμα λουλούδια ἀπὸ τὶς αὖρες αἰτοῦσαν μιὰ ταυτότητα -. α) Οἱ στίχοι, ἑνότης ἀπ ̓ τὸ ποίημα «Στὰ σύνορα --̓Αγριοκερασιὲς» τῆς κ. Εὐ, ; | κ. : - - μαμα γενίας Γερολυμάτου [πτυχίον Φαρετῖόγε ΟΙαςεῖριε τῆς Σχολῆς Γαλλιιῶν τῶν Οὐρσουλινῶν Καλογραιῶν καὶ δόχιμη συγγραφικὴ πορεία - ἡ ἀναφορά μου τιμητιχὴ γιὰ τὴν ἐπάρχεια τῶν χειροπιαστῶν ἐκφραστικῶν μέσων καὶ τῆς διαφαινό---