ζι - οἱ ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ως. “Ὑπάρχει πανεπιστημιακὸ ἄσυλο; [Τὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ΔΑΥΛΟ σχετίζονται ἄμεσα μὲ τὴν πραγματικότητα, καὶ ὁπωσδήποτε ἐκτὸς ἀπὸ τὴν θεωρητική τους ἀξία ἔχουν καὶ πρακτικὴ σημασία, ̓Ωστόσο ὑπάρχουν κι ̓ ἄλλα πρακτικὰ θέματα, ποὺ εἶναι σκόπιμα παρεξηγημένα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ τὸ λεγόμενο Πανεπιστημιακὸ ̓Ασυλο]. Ἢ ἔννοια τοῦ πανεπιστημιακοῦ ἀσύλου ἀναπτύχθηκε πρὸ δύο αἰώνων στὴν Γερμανία. ̓Εσήμαινε δὲ καὶ σημαίνει ἀκόμη τὸ δικαίωμα τοῦ καθηγητοῦ πανεπιστημίου νὰ διδάσκη ἀπὸ τὴν ἕδρα ἰδέες ἀντίθετες πρὸς τὶς θέσεις τοῦ κράτους καὶ τῆς ἐκκλησίας. Μὲ ἄλλα λόγια θεωρήθηκε ἀπὸ τοὺς Γερμανούς ἀναγκαῖο στοιχεῖο τῆς πνευματικῆς πρόοδου ἡ ἐλευθερία τῆς ἐπιστημονικῆς σκέψεως καὶ ἔρευνας. Ἔτσι καθιερώθηκε τὸ πανεπιστημιακὀ ἄσυλο, ποὺ προστατεύει τὸν καθηγητή, τὸν ὁποῖο οὐδεὶς δύναται νὰ θίγη γιὰ ὅσα διδάσκει. ̓Ιδιαιτέρως τὸ κράτος καὶ ἡ ἐκκλησία δὲν δύνανται νὰ τοῦ ἐπιβάλλουν τὶ νὰ λέγη ἢ τὶ νὰ μὴ λέγη. Αρα ἀποστολὴ τοῦ θεσμοῦ τοῦ πανεπιστημιακοῦ ἀσύλου εἶναι ἡ ἐξασφάλιση τῆς ἐλευθερίας διδασκαλίας τῶν καθηγητῶν, διότι δι ̓ αὐτῆς προάγονται οἱ ἐἔπιστῆμες καὶ ὁ πολιτισμός. Χάρις μάλιστα στὴ λειτουργία τοῦ πανεπιστημιακοῦ ᾱσύλου στὴν Γερμανία κατωρθώθηκε ἡ διᾶδοσι πολλῶν φιλοσοφικῶν ἀντιλήψεων, πού, ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ πανεπιστημιακὀὸ ἄσυλο, οἱ καθηγητὲς ἢ δὲν θὰ ἆποτολμοῦσαν τὴν δημοσία διδασκαλία τῶν φιλοσοφικῶν θεωριῶν των --- ἢ διδάσκοντες αὐτὲς θὰ κατεδιώκοντο, θὰ ἐφυλακίζοντο κ.τ.λ. Πρὸ δέκα ἐτῶν περίπου εἰσήχθη καὶ στὴν Ελλάδα ὁ θεσμὸς τοῦ πανεπιστημιακοῦ ἀσύλου μὲ καθυστέρησι καὶ παραποιημένος, ἐπειδὴ ἐκεῖνοι ποὺ εἰσηγήθηκαν τὸ νομοθέτημα δὲν εἶχαν γνῶσι τοῦ θέματος. Ψήφισαν λοιπὸν ἕνα νομικὸ ἔκτρωμα, τὸ ὁποῖο δημιουργεῖ «ταμποῦ» σ ̓ ὡρισμένα κτήρια. Δηλαδὴ δὲν προστατεύεται ἡ πνευματικὴ δημιουργία τοῦ καθηγητοῦ οὔτε ἡ ἐπιστημονικὴ δραστηριότης του, ἀλλὰ ἀπαγορεύεται στὴν ἀστυνομία νὰ εἰσέρχεται γιὰ οἱονδήποτε λόγο ἐντὸς τοῦ πανεπιστημιακοῦ χώρου. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι, ἄν, μέσα σὲ μία αἴθουσα ἢ στοὺς διαδρόμους κάποιας σχολῆς γίνεται ἐμπόριο ναρκωτικῶν, ἡ ἀστυνομία δὲν μπορεῖ νὰ ἐπέμβη, διότι τῆς τὸ ἀπαγορεύει ὁ νόμος, ποὺ ἐπέβαλε αὐτὸ τὸ ἰδιόρρυθμο δῆθεν πανεπιστημιακὸν ἄσυλον. ̓ ̓Απὸ τὴν πρᾶξι γνωρίζουμε, ὅτι διάφορα κακοποιὰ στοιχεῖα κ.τ.λ., ὅταν κάνουν διαδηλώσεις, σπᾶζουν προθῆκες καταστημάτων ποὺ κατακλέβουν καὶ στὴ συνέχεια εἰσέρχονται στὸ πανεπιστήμιο, συνήθως στὴ Νομικἡ Σχολή, καὶ κλείνουν τὴν ἐξώθυρα πρὸ τῶν ἀστυνομικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξ αἰτίας τοῦ πανεπιστημιαᾶκοῦ ἀσύλου ἀδρανοῦν. 'Ο κάθε περιθωριακὸς τύπος, σεξουαλικῶς ἀνώμαλος, ψυχοπαθής, λωποδύτης, τοξικομανής, ἐλεεινὸς καὶ βρωμερὸς εἰσέρχεται στὸ πανεπιστήμιο καὶ ξέρει, ὅτι ἡ ἀστυνομία δὲν μπορεῖ νὰ τὸν ἐλέγξη. "Αν μάλιστα ᾱποπειραθῆ κάποιος εὐσυνείδητος ἀστυνομικὸς νὰ πλησιάση, ἡ ἀλητεία ἀπὸ μέσα