ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
85ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1989
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ποιητική "φιλοσοφία" του κ. Ν. Βρεττάκου — ΝΟΝΙΚΑΣ, ΣΠΥΡΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ:
4870
Ρῶσος δημοσιογράφος ἀποκρυπτογράφησε
τὸν Δίσκο τῆς Φαιστοῦ, τὸ ὄνομά του τὸ ᾱναφέρετε
στὸ τεῦχος δ τοῦ «Δαυλοῦ». Καλὸ
θὰ ἦταν νὰ μεταφρασθεῖ τὸ ἔργο του
στὰ "Ἑλληνικά. ̓Επίσης ἂν εἶναι δυνατόν,
νὰ δημοσιεύσετε στό περιοδικό σας Βιβλιογραφία
βιβλίων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ
τὴν γλῶσσα μας, καθὼς καὶ τοὺς ἐκδοτικούς
οἴκους, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ παραγγέλλουμε
βιβλία σχετικὰ μὲ τὴ γλῶσσα.
Δυστυχῶς ἡ "Ἑλλάδα δὲν ἔχει ἀκόμα ἔθνικὴ
βιβλιογραφία, ἐφόσον δὲν ἔχει ἔφαρμό-
σει σὲ πανελλήνιο ἐπίπεδο τὸν Διεθνῆ Κωδικὸ
̓Αριθμό. Αὐτὸ ποὺ μοῦ κάνει ἐντύπωση
εἶναι ὅτι ἀρκετοὶ ἐκδοτικοὶ οἶκοι ἔχουν
πέσει στὰ χέρια σιωνιστῶν. Οἱ περισσότερες
μεταφράσεις ἔργων εἶναι "Ἑβραίων
συγγραφέων.
Μὲ ἀδελφικοὺς χαιρετισμοὺς
Δημήτρης Συμεωνίδης
Βιβλιοθηκάριος
Σύδνεῦ, Αὐστραλία
Ἢ ποιητικὴ «φιλοσοφία» τοῦ κ. Ν. Βρειτάκου
Κύριε διευθυντά,
Δὲν γνωρίζω πῶς ἀξιολογοῦνται οἱ ποιητές,
ἀλλὰ μᾶς ἔχει δημιουργηθεῖ ἡ ἐντύπωση
ὅτι ὁ κ. Ν. Βρεττάκος ἔχει ἀξιολογηθεῖ
ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς καλύτερους ζῶντες
Ἕλληνες ποὺ διακονοῦν τὴν ποίηση: Τὸ
γεγονός ὅτι κατέχει τὴν ἔδρα τῆς ποίησης
στὴν ̓ Ακαδημία ̓Αθηνῶν ἐπιβεβαιώνει αὐτὴ
τὴν ἄποψη. Καθώς φαίνεται, αὐτὸ ποὺ ἔχει
«καθιερώσει» τὸν κύριο ἀκαδημαϊκὸ
στὴν ποίηση εἶναι τὸ ἀνθρωποκεντρικὸ
περιεχόμενο τοῦ ἔργου του, ὄχι μόνο στὸ ἐπίπεδο
τοῦ πλανήτη Γῆ ἢ τοῦ ἡλιακοῦ μας
συστήματος, ἀλλὰ καὶ στὸ ἐπίπεδο τοῦ Σύμπαντος
καὶ ὅλου τοῦ στερεώματος. Αν
προσπαθήσουμε νὰ ἀποστάξουμε τό μήνυμα
τῆς ποιητικῆς γραφῆς τοῦ ποιητῆ, νομίζω
ὅτι θὰ καταλήξουμε στοὺς παρακάτω
στίχους του. ἐντελῶς ἀποκαλυπτικούς:
«Τὸ Σύμπαν ὁλόκληρο εἶναι ἕνα ὄστρακο,
ὅπου ἐκκολάφτηκε τὸ λαμπρὸ
μαργαριτάρι του: “ο "Ανθρωπος».
Μὲ ἄλλα λόγια κατὰ τὸν ποιητῆ τὸ Σύμπαν
ἡλικίας [6 δισεκατομμυρίων ἐτῶν καὶ
στὴ συνέχεια ἡ Γῆ ἡλικίας 4,5 δισεκατομμυρίων
ἐτῶν δημιουργήθηκαν καὶ περίμεναν
ὑπομονετικὰ ὅλα αὐτὰ τὰ δισεκατομμύρια
χρόνια, γιὰ νὰ ἔλθει ὁ ἄνθρωπος στὰ
τελευταῖα [-2 ἑκατομμύρια χρόνια. Δηλαδὴ
πρὶν ἀπὸ τὸν Ἡοπιο Ετεοίας ἡ φύση ἦταν ἡμιτελής,
ἄσκοπη στήν καθημερινὴ της βίωση,
ἀνεπαρκὴς στὸν προορισμό της’ καὶ
ὅλα ἀνέμεναν τὸ τέλειο ὄν, τὴν ἄφιξη τοῦ
ἀνθρώπου (τοῦ ̓ ̓ Αδάμ μήπως;), γιὰ νὰ ἀπο-
κατασταθεῖ ἡ ἰσορροπία στὴ Γῆ καὶ στὸ
Σύμπαν ὅλο. ̓ Απὸ τὰ ἐλάχιστα, ὅμως, ποὺ
ξέρω καὶ ὑποψιάζομαι μπορῶ νὰ «προφητέψω»,
ὅτι ὕστερα ἀπὸ μερικὰ ἑκατομμύρια
χρόνια τὸ εἶδος ποὺ ὀνομάζεται ἄνθρωπος
θὰ ἔχει ἐκφυλιστεῖ καὶ ἐξαφανιστεῖ ἀπὸ
προσώπου Γῆς, ὅπως χάθηκαν καὶ οἱ δεινόσαυροι,
παλαιοὶ κυρίαρχοι τοῦ πλανήτη
μας κι αὐτοί, ὑπακούοντας στὴ φυσικὴ νομοτέλεια
τοῦ φιλόσοφου, ὅτι τὰ «πάντα
ρεῖ». Καὶ τότε, κατὰ τὴν ἄποψη τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ
μας, τὸ Σύμπαν δὲν θὰ ἔχει λόγον
ὑπάρξεως, μιᾶς καὶ θὰ λείπουν «οἱ γιοὶ τοῦ
Σύμπαντος».
Σὲ κάποιο κείμενο διάβασα, ὅτι ὁ Ν.Β.
στὸ γράμμα του πρὸς τὸν Ρόμπερτ ̓Οπενχάιμμερ
λέει;
«Τὸ Σύμπαν ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο μεγάλα
πράγματα: τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴ φύση.
Ὃ ἄνθρωπος καὶ ἡ φύση ἀποτελοῦν τὰ δύο
μεγάλα ἡμισφαίρια αὐτοῦ τοῦ σύμπαντος,
τοῦ ὁποίου τὴ ζωντανὴ ἔκφραση ἀποτελεῖ
ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι δημιούργημα ὄχι
μόνο τῆς γῆς, ἀλλὰ τοῦ σύμπαντος».
“Ὥστε λοιπὸν τὸ Σύμπαν ἀποτελεῖται ἀπὸ
δύο ἡμισφαίρια: τὸν ἄνθρωπο καὶ τή φύση!
̓Απ ̓ τὴν μιὰ μεριὰ τὸ «τέλειο» καὶ
«κυρίαρχον ὄν»: ὁ ἄνθρωπος! κι ̓ ἀπὸ τὴν
ἄλλη ἡ ὑποτελής στὶς διαθέσεις τοῦ ἀνθρώπου,
ἡ ἄνευ ἀντιστάσεως φύση! ̓Αλλὰ
μὲ κάτι τέτοια, ποὺ προέλευση ἔχουν τὴ
νοτιο-ανατολικὴ λεκάνῃ τῆς Μεσογείου,
φθάσαμε ἐδῶ ποὺ φθάσαμε: καὶ δὲν ἔχει
μείνει ποτάμι ἀμόλυντο, γῆ μὴ δηλητηρια-