4870 Ρῶσος δημοσιογράφος ἀποκρυπτογράφησε τὸν Δίσκο τῆς Φαιστοῦ, τὸ ὄνομά του τὸ ᾱ- ναφέρετε στὸ τεῦχος δ τοῦ «Δαυλοῦ». Κα- λὸ θὰ ἦταν νὰ μεταφρασθεῖ τὸ ἔργο του στὰ "Ἑλληνικά. ᾿Επίσης ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ δημοσιεύσετε στό περιοδικό σας Βι- βλιογραφία βιβλίων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν γλῶσσα µας, καθὼς καὶ τοὺς ἐκδοτι- κούς οἴκους, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ παραγ- γέλλουμε βιβλία σχετικὰ μὲ τὴ γλῶσσα. Δυστυχῶς ἡ "Ἑλλάδα δὲν ἔχει ἀκόμα ἔθνι- κὴ βιβλιογραφία, ἐφόσον δὲν ἔχει ἔφαρμό- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ: σει σὲ πανελλήνιο ἐπίπεδο τὸν Διεθνῆ Κω- δικὸ ᾿Αριθµό. Αὐτὸ ποὺ μοῦ κάνει ἐντύ- πωση εἶναι ὅτι ἀρκετοὶ ἐκδοτικοὶ οἶκοι ἔ- χουν πέσει στὰ χέρια σιωνιστῶν. Οἱ πε- ρισσότερες μεταφράσεις ἔργων εἶναι "Ἑ- βραίων συγγραφέων. Μὲ ἀδελφικοὺς χαιρετισμοὺς Δημήτρης Συμεωνίδης Βιβλιοθηκάριος Σύδνεῦ, Αὐστραλία Ἢ ποιητικὴ «φιλοσοφία» τοῦ κ. Ν. Βρειτάκου Κύριε διευθυντά, Δὲν γνωρίζω πῶς ἀξιολογοῦνται οἱ ποι- ητές, ἀλλὰ μᾶς ἔχει δημιουργηθεῖ ἡ ἐντύ- πωση ὅτι ὁ κ. Ν. Βρεττάκος ἔχει ἀξιολο- γηθεῖ ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς καλύτερους ζῶντες Ἕλληνες ποὺ διακονοῦν τὴν ποίηση: Τὸ γεγονός ὅτι κατέχει τὴν ἔδρα τῆς ποίησης στὴν ᾿ Ακαδημία ᾿Αθηνῶν ἐπιβεβαιώνει αὐ- τὴ τὴν ἄποψη. Καθώς φαίνεται, αὐτὸ ποὺ ἔ- χει «καθιερώσει» τὸν κύριο ἀκαδημαϊκὸ στὴν ποίηση εἶναι τὸ ἀνθρωποκεντρικὸ περιεχόµενο τοῦ ἔργου του, ὄχι µόνο στὸ ἐ- πίπεδο τοῦ πλανήτη Γῆ ἢ τοῦ ἡλιακοῦ µας συστήµατος, ἀλλὰ καὶ στὸ ἐπίπεδο τοῦ Σύ- µπαντος καὶ ὅλου τοῦ στερεώματος. Αν προσπαθήσουμε νὰ ἀποστάξουμε τό µήνυ- μα τῆς ποιητικῆς γραφῆς τοῦ ποιητῆ, νο- µίζω ὅτι θὰ καταλήξουμε στοὺς παρακάτω στίχους του. ἐντελῶς ἀποκαλυπτικούς: «Τὸ Σύμπαν ὁλόκληρο εἶναι ἕνα ὄστρακο, ὅπου ἐκκολάφτηκε τὸ λαμπρὸ μαργαριτάρι του: “ο "Ανθρωπος». Μὲ ἄλλα λόγια κατὰ τὸν ποιητῆ τὸ Σύ- µπαν ἡλικίας [6 δισεκατομμυρίων ἐτῶν καὶ στὴ συνέχεια ἡ Γῆ ἡλικίας 4,5 δισεκατοµ- μυρίων ἐτῶν δημιουργήθηκαν καὶ περίµε- ναν ὑπομονετικὰ ὅλα αὐτὰ τὰ δισεκατομμύ- ρια χρόνια, γιὰ νὰ ἔλθει ὁ ἄνθρωπος στὰ τελευταῖα [-2 ἑκατομμύρια χρόνια. Δηλαδὴ πρὶν ἀπὸ τὸν Ἡοπιο Ετεοίας ἡ φύση ἦταν ἡ- µιτελής, ἄσκοπη στήν καθημερινὴ της βί- ωση, ἀνεπαρκὴς στὸν προορισμό της’ καὶ ὅλα ἀνέμεναν τὸ τέλειο ὄν, τὴν ἄφιξη τοῦ ἀνθρώπου (τοῦ ᾽᾿ Αδάμ µήπως;), γιὰ νὰ ἀπο- κατασταθεῖ ἡ ἰσορροπία στὴ Γῆ καὶ στὸ Σύμπαν ὅλο. ᾿ Απὸ τὰ ἐλάχιστα, ὅμως, ποὺ ξέρω καὶ ὑποψιάζομαι μπορῶ νὰ «προφητέ- ψω», ὅτι ὕστερα ἀπὸ μερικὰ ἑκατομμύρια χρόνια τὸ εἶδος ποὺ ὀνομάζεται ἄνθρωπος θὰ ἔχει ἐκφυλιστεῖ καὶ ἐξαφανιστεῖ ἀπὸ προσώπου Γῆς, ὅπως χάθηκαν καὶ οἱ δεινό- σαυροι, παλαιοὶ κυρίαρχοι τοῦ πλανήτη μας κι αὐτοί, ὑπακούοντας στὴ φυσικὴ νο- μοτέλεια τοῦ φιλόσοφου, ὅτι τὰ «πάντα ρεῖ». Καὶ τότε, κατὰ τὴν ἄποψη τοῦ ἀκα- δημαϊκοῦ μας, τὸ Σύμπαν δὲν θὰ ἔχει λόγον ὑπάρξεως, μιᾶς καὶ θὰ λείπουν «οἱ γιοὶ τοῦ Σύμπαντος». Σὲ κάποιο κείμενο διάβασα, ὅτι ὁ Ν.Β. στὸ γράμμα του πρὸς τὸν Ρόμπερτ ᾿Οπεν- χάιµµερ λέει; «Τὸ Σύμπαν ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο μεγά- λα πράγματα: τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴ φύση. Ὃ ἄνθρωπος καὶ ἡ φύση ἀποτελοῦν τὰ δύο μεγάλα ἡμισφαίρια αὐτοῦ τοῦ σύμπαντος, τοῦ ὁποίου τὴ ζωντανὴ ἔκφραση ἀποτελεῖ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι δημιούργημα ὄ- χι μόνο τῆς γῆς, ἀλλὰ τοῦ σύμπαντος». “Ὥστε λοιπὸν τὸ Σύμπαν ἀποτελεῖται ἀ- πὸ δύο ἡμισφαίρια: τὸν ἄνθρωπο καὶ τή φύ- ση! ᾿Απ᾽ τὴν μιὰ μεριὰ τὸ «τέλειο» καὶ «κυρίαρχον ὄν»: ὁ ἄνθρωπος! κι᾿ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ὑποτελής στὶς διαθέσεις τοῦ ἀν- θρώπου, ἡ ἄνευ ἀντιστάσεως φύση! ᾿Αλλὰ μὲ κάτι τέτοια, ποὺ προέλευση ἔχουν τὴ νοτιο-ανατολικὴ λεκάνῃ τῆς Μεσογείου, φθάσαμε ἐδῶ ποὺ φθάσαμε: καὶ δὲν ἔχει μείνει ποτάμι ἀμόλυντο, γῆ μὴ δηλητηρια-