Ἕλληνες καὶ προέλληνες τοῦ 1989 Εἶμαι Ἕλλην τοῦ 989. Μ ̓ ἕπλρσαν 25 περίπου αἰῶνες τραγικῆς ἀπομονώσεως. ̓Αντεξα στὸν τιτάνιο ἀγῶνα τῆς ἐξατομικεύσεως. Ξαναβρίσκω τὸν ἑαυτό μου. Τὸ χαρακτηριστικὀ χαμόγελο τοῦ ἀρχαϊκοῦ κούρου ζξανανθίζει στὰ χείλια μου. ̓Απελευθερώθηκα ἀπὸ τὸν μεταφυσικὸ φόβο. Ξέρω πάλι ὅτι «φύσις» καὶ «μετὰ φύσιν» εἶναι ἕνα πρᾶγμα. Οἱ δογματισμοὶ ποὺ μοῦ θόλωναν τὸ μυαλὸ διαλύθηκαν. Δὲν ὑπάρχει ζωὴ χωρὶς θάνατο. Οὔτε θάνατος χωρὶς ζωή. Αρα ἑνίζονται. Γελῶ σὰν τοὺς ἔφηβους πεσόντες τῶν ἐπιτυμβίων στηλῶν τοῦ Διπύλου. Θὰ γελοῦσα καὶ μέσα στὸν τάφο. ̓Απαλλάχθηκα ἀπὸ τὸν πολιτικὀ φόβο. Δὲν εἶναι προὐπόθεσή μου τὸ Κράτος. Εχω ξεπεράσει τὰ καθιερωμένα πολιτικὰ ὅρια. Ἔχω Ἄπερβῆ τὰ παλαιὰ γεωγραφικὰ σύνορα. Εἶμαι οὐκουμενικός. Ἢ «πολιτικὴ» δὲν ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὴν ἀτομικότητά μου. Οὔτε ἔξω ἀπὸ τὴν οἱκουμενικότητά μου. Αν ὑπάρχη, εἶναι φάντασμα. Καὶ τὸ κώνειό τῆς εἶναι φανταστικό: εἶναι δικό της, ὄχι δικό μου. Θὰ ἤμουν εὐδιάθετος ᾱκόμη καὶ στὸ δεσμωτήριο τοῦ μελλοθανάτου. ̓Αποτίναξα τὸν κοινωνικὸ-οἰκονομικὀ φόβο. Ξέρω πάλι ὅτι οἱ κοινωνικὲς πεποιθήσεις εἶναι ἀνόητες. Ψευδαισθήσεις, αὐταπάτες, ψυχώσεις ἐκλείπουν. Βιώνω βαθειὰ πιὰ τὸ παρωνύμιο τοῦ προσωκρατικοῦ φιλοσόφου: «Γελασῖνος». Οἱ μαζικὲς μὴ ἑλληνικὲς παρακρούσεις φαιδρύνουν τὴν ἑλληνικὴ ἀτομικότητά μου. πχ ΧΧ Βλέπω παντοῦ στὴν ἐπιφάνεια τῆς ὑδρογείου πολλοὺς νὰ ἔχουν ξεπετάξει φτερά. Πολυαίωνη περίοδος ἐπωάσεως τοὺς εἶχε κρατήσει στὸ ἐρεβῶδες κέλυφος τοῦ ἱστορικοῦ κουκουλιοῦ. Τώρα τὸ τρυποῦν καὶ ἀφίπτανται. Χαίρονται καὶ σκιρτοῦν στὸ φῶς. Εἶναι γεμᾶτοι ᾱπὸ κατάφαση πρὸς τὴ ζωή. Μοῦ χαμογελοῦν καὶ τοὺς χαμογελῶ. ̓Αλληλοεννοούμεθα. Αὐτὸ εἶναι πράγματι ἡ τέλεια πολιτική! Τίποτε πέρα ἀπ ̓ αὐτό. Βλέπω ἄλλους ποὺ τρυποῦν πρόωρα τὸ βομβύκιό τους. Δὲν ἔχουν ἀκόμη μετασχηματισθῆ σὲ πτερώἜρπουν. Δηλαδὴ εἶναι ἀδύτούς. νατοι. Φοβοῦνται καὶ ἄγχονται ἀκόμη οἰκονομικῶς, πολιτικῶς καὶ μεταφυσικῶς. Γι ̓ αὐτὸ ἀκριβῶς ζητοῦν τὴν ἕνωση σὲ κλειστὸ (ὄχι οἳκουμενικὸ) σμῆνος. Χαμογελῶ μὲ τὴν ἀδυναμία τους. Εἶναι ἀκόμη προνύμφες, ἀλλὰ φαντάζονται τοὺς ἑαυτούς τους ́Ἓλληνες. Εἶναι προέλληνες. Δὲν ἔχουν συμπληρώσει 25 αἰῶνες ἐπωάσεως. ΧΧᾺ Ὃ αἰθέριος γαμήλιος χορὸς εἷναι πρόωρος. Τὸ ἱπτόμενο σμῆνος τῶν γεννητόρων εἶναι ἀκόμη ἄσχημάτιστο. "Ο τέλειος ἄρρην ποὺ θὰ φθάση πιὸ ψηλὰ ἀκολουθῶντας τὴ βασίλισσα, δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἡ βασίλισσα δὲν εἶναι ἕτοιμη, γιὰ νὰ γονιμοποιηθῆ. "Αν τὸ πράξη αὐτὸ μὲ ἀνέτοιμους μνηστῆρες, θὰ γεννήση τέρας, ἐξάμβλωμα, ἔκτρωμα. Δ.Ι.Λ.