Ἕλληνες καὶ προέλληνες τοῦ 1989 Εἶμαι Ἕλλην τοῦ 989. Μ᾿ ἕ- πλρσαν 25 περίπου αἰῶνες τραγικῆς ἀπομονώσεως. ᾿Αντεξα στὸν τιτά- νιο ἀγῶνα τῆς ἐξατομικεύσεως. Ξα- ναβρίσκω τὸν ἑαυτό µου. Τὸ χαρα- κτηριστικὀ χαμόγελο τοῦ ἀρχαϊκοῦ κούρου ζξανανθίζει στὰ χείλια µου. ᾿Απελευθερώθηκα ἀπὸ τὸν µε- ταφυσικὸ φόβο. Ξέρω πάλι ὅτι «φύ- σις» καὶ «μετὰ φύσιν» εἶναι ἕνα πρᾶγμα. Οἱ δογματισμοὶ ποὺ μοῦ θό- λωναν τὸ μυαλὸ διαλύθηκαν. Δὲν ὑ- πάρχει ζωὴ χωρὶς θάνατο. Οὔτε θά- νατος χωρὶς ζωή. Αρα ἑνίζονται. Γελῶ σὰν τοὺς ἔφηβους πεσόντες τῶν ἐπιτυμβίων στηλῶν τοῦ Διπύ- λου. Θὰ γελοῦσα καὶ μέσα στὸν τά- φο. ᾿Απαλλάχθηκα ἀπὸ τὸν πολιτι- κὀ φόβο. Δὲν εἶναι προὐπόθεσή μου τὸ Κράτος. Εχω ξεπεράσει τὰ κα- θιερωμένα πολιτικὰ ὅρια. Ἔχω Ἄ- περβῆ τὰ παλαιὰ γεωγραφικὰ σύνο- ρα. Εἶμαι οὐκουμενικός. Ἢ «πολι- τικὴ» δὲν ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὴν ἀτο- μικότητά μου. Οὔτε ἔξω ἀπὸ τὴν οἱ- κουμενικότητά μου. Αν ὑπάρχη, εἶναι φάντασμα. Καὶ τὸ κώνειό τῆς εἶναι φανταστικό: εἶναι δικό της, ὄ- χι δικό µου. Θὰ ἤμουν εὐδιάθετος ᾱ- κόμη καὶ στὸ δεσμωτήριο τοῦ µελ- λοθανάτου. ᾿Αποτίναξα τὸν κοινωνικὸ-οἰ- κονομικὀ φόβο. Ξέρω πάλι ὅτι οἱ κοινωνικὲς πεποιθήσεις εἶναι ἀνόη- τες. Ψευδαισθήσεις, αὐταπάτες, ψυ- χώσεις ἐκλείπουν. Βιώνω βαθειὰ πιὰ τὸ παρωνύμιο τοῦ προσωκρατι- κοῦ φιλοσόφου: «Γελασῖνος». Οἱ μαζικὲς μὴ ἑλληνικὲς παρακρούσεις φαιδρύνουν τὴν ἑλληνικὴ ἀτομικό- τητά µου. πχ ΧΧ Βλέπω παντοῦ στὴν ἐπιφάνεια τῆς ὑδρογείου πολλοὺς νὰ ἔχουν ξεπετάξει φτερά. Πολυαίωνη περίο- δος ἐπωάσεως τοὺς εἶχε κρατήσει στὸ ἐρεβῶδες κέλυφος τοῦ ἱστορι- κοῦ κουκουλιοῦ. Τώρα τὸ τρυποῦν καὶ ἀφίπτανται. Χαίρονται καὶ σκιρτοῦν στὸ φῶς. Εἶναι γεμᾶτοι ᾱ- πὸ κατάφαση πρὸς τὴ ζωή. Μοῦ χαμογελοῦν καὶ τοὺς χαμογελῶ. ᾿Αλληλοεννοούμεθα. Αὐτὸ εἶναι πράγματι ἡ τέλεια πολιτική! Τίποτε πέρα ἀπ᾽ αὐτό. Βλέπω ἄλλους ποὺ τρυποῦν πρό- ωρα τὸ βομβύκιό τους. Δὲν ἔχουν ἀ- κόμη μετασχηματισθῆ σὲ πτερω- τούς. ΄Ἔρπουν. Δηλαδὴ εἶναι ἀδύ- νατοι. Φοβοῦνται καὶ ἄγχονται ἀκό- µη οἰκονομικῶς, πολιτικῶς καὶ µε- ταφυσικῶς. Γι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς ζη- τοῦν τὴν ἕνωση σὲ κλειστὸ (ὄχι οἳ- κουμενικὸ) σμῆνος. Χαμογελῶ μὲ τὴν ἀδυναμία τους. Εἶναι ἀκόμη προνύμφες, ἀλλὰ φαντάζονται τοὺς ἑαυτούς τους ΄Ἓλληνες. Εἶναι προ- έλληνες. Δὲν ἔχουν συμπληρώσει 25 αἰῶνες ἐπωάσεως. ΧΧᾺ Ὃ αἰθέριος γαμήλιος χορὸς εἷ- ναι πρόωρος. Τὸ ἱπτόμενο σμῆνος τῶν γεννητόρων εἶναι ἀκόμη ἄσχη- µάτιστο. "Ο τέλειος ἄρρην ποὺ θὰ φθάση πιὸ ψηλὰ ἀκολουθῶντας τὴ βασίλισσα, δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἡ βα- σίλισσα δὲν εἶναι ἕτοιμη, γιὰ νὰ γονιμοποιηθῆ. "Αν τὸ πράξη αὐτὸ μὲ ἀνέτοιμους μνηστῆρες, θὰ γεννή- ση τέρας, ἐξάμβλωμα, ἔκτρωμα. Δ.Ι.Λ.