ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Παραβολὴ ἀλλὰ καὶ Λόγος περὶ νεοσσοῦ ̓Αποθέσεις καὶ ἀποκρυσταλλώσεις αἰώνων ἐπικάλυψαν ἀεροστεγῶς τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. τὸ σπέρμα τοῦ Λόγου. Ἢ συσσώρευση τῶν ἁλάτων τῆς Ιστορίας σχημάτισε τὸν νάρθηκα, ὅπου ἔμεινε ἐν ἀφασία ὅ,τι ἔσπειρε κι ἐμπιστεύθηκε στὸ χρόνο τὸ χρυσοῦν γένος. Μόνο ἐμβρυώδεις σπασμοὶ διαλειμματικοὶ μετέδιδαν κάποια κίνηση, κάποιο σχεδὸν ἀνεπαίσθητο κραδασμὸ στὴ θανάσιμη ἀκινησία. Τὸ κέλυφος τῶν ἁλάτων ἐκελαίνωνε τὸ φᾶος. Μακραίωνη καὶ ἐπώδυνη ἡ ἐπώαση. ̓Η διάρκειά τῆς εἷναι ἀνάλογη πρὸς τὴ ζωτικότητα τοῦ ἐπωαζόμενου σπέρματος. Τὰ ἀνώτερα καὶ μακρόβια εἴδη ἔχουν μακροχρόνια κύηση. Η ἐκκόλαψη δὲν προτρέχει ποτέ. Ἢ ὁλοκλήῥωση τοῦ ἄτεγκου φυσικοῦ κύκλου εἶναι καὶ ἀδήριτος ἱστορικὸ νόμος. ἩΗ ἐμβρυώδης ζωὴ εἶναι ἡ μικρογραφία τῆς ἐγκόσμιας ζωῆς. Τώρα ἡ περίοδος ἐπωάσεως συμπληρώνεται: Τὸ σπέρμα μετασχηματίσθηκε σὲ ὥριμο νεοσσό. Η ἐσωτερικὴ πίεση τοῦ κελύφους εἶναι ἐκρηκτική. Ἢ ἀνθεκτικότητά του ἐξαντλήθηκε. Μεγάλες μὴ συγκολλούμενες πιὰ ρωγμὲς καλύπτουν τὴν ἐπιφάνειά του. Τὰ ἅλατα τῆς Ἱστορίας συ- ντρίβονται, θρυμματίζονται, κονιορτοποιοῦνται. πΧ Χ Τὰ πρῶτα γλυκά, μελωδικἄ. παναρμόνια κελαηδήματα φθάνουν στὶς εὐαίσθητες καὶ ὀξεῖες ἄκοὲς ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὀ τοῦ σπασμένου περιβλήματος. Μόνο μῦστες τὰ ἀκροὤνται καὶ τὰ χαίρονται. Οἱ ᾱναίσθητοι βέβηλοι δὲν ἀκοῦνε τίποτε. Η ἐμβέλεια τῆς καινούργιας ἁρμονίας εἶναι ἔξω ᾱπὸ τὰ μήκη κύματος ποὺ διαθέτουν. Οἱ ὑπέροχοι ἤχοι της, οἱ ὑπέρηχοί της, τοὺς εἶναι ᾱσύλληπτοι. Τὸ Παρόν δὲν ἔχει φθάσει στὸ στᾶδιο τῆς μαζικῆς παραγωγῆς καταλλήλων δεκτῶν. Τὸ στάδιο αὐτὸ εἶναι ὑπόθεση τοῦ ἀμέσου Μέλλοντος. Σὲ δύο μήκη κύματος εἶναι καταδικασμένο νὰ λειτουργήσει τὸ Παρόν. Καὶ εἶναι ἀναγκασμένο νὰ πορευθῆ μὲ δύο ταχύτητες. ́Η Πρωτοπορία ὅλο καὶ ἀπομακρύνεται. Οἱ βραδυποροῦντες πέφτουν ἐζξουθενωμένοι στὶς παρυφὲς τῆς ̓Οδοῦ. Εἶναι ἄξιοι μακαρισμοῦ οἱ ἐνωτιζόμενοι τὸ Μήνυμα. Εἷναι ἄξιοι οἴκτου οἱ ὦτα μὴ ἔχοντες. απ Χ Χ Προύπόθεση γιὰ τὴν ἐπώαση ἦταν τὰ ἅλατα τῆς [στορίας. Δὲν προορίζονται