ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Παραβολὴ ἀλλὰ καὶ Λόγος περὶ νεοσσοῦ ᾿Αποθέσεις καὶ ἀποκρυ- σταλλώσεις αἰώνων ἐπικάλυ- ψαν ἀεροστεγῶς τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. τὸ σπέρμα τοῦ Λόγου. Ἢ συσσώρευση τῶν ἁλάτων τῆς Ιστορίας σχημάτισε τὸν νάρθηκα, ὅπου ἔμεινε ἐν ἀφα- σία ὅ,τι ἔσπειρε κι ἐμπιστεύ- θηκε στὸ χρόνο τὸ χρυσοῦν γένος. Μόνο ἐμβρυώδεις σπα- σμοὶ διαλειμματικοὶ µετέδι- δαν κάποια κίνηση, κάποιο σχεδὸν ἀνεπαίσθητο κραδα- σμὸ στὴ θανάσιμη ἀκινησία. Τὸ κέλυφος τῶν ἁλάτων ἐκε- λαίνωνε τὸ φᾶος. Μακραίωνη καὶ ἐπώδυνη ἡ ἐπώαση. ᾿Η διάρκειά τῆς εἷ- ναι ἀνάλογη πρὸς τὴ ζωτικό- τητα τοῦ ἐπωαζόμενου σπέρ- ματος. Τὰ ἀνώτερα καὶ µακρό- βια εἴδη ἔχουν μακροχρόνια κύηση. Η ἐκκόλαψη δὲν προτρέχει ποτέ. Ἢ ὁλοκλή- ῥωση τοῦ ἄτεγκου φυσικοῦ κύ- κλου εἶναι καὶ ἀδήριτος ἱστο- ρικὸ νόμος. ἩΗ ἐμβρυώδης ζωὴ εἶναι ἡ μικρογραφία τῆς ἐγκόσμιας ζωῆς. Τώρα ἡ περίοδος ἐπωά- σεως συμπληρώνεται: Τὸ σπέρμα μετασχηματίσθηκε σὲ ὥριμο νεοσσό. Η ἐσωτερικὴ πίεση τοῦ κελύφους εἶναι ἐ- κρηκτική. Ἢ ἀνθεκτικότητά του ἐξαντλήθηκε. Μεγάλες μὴ συγκολλούμενες πιὰ ρωγμὲς καλύπτουν τὴν ἐπιφάνειά του. Τὰ ἅλατα τῆς Ἱστορίας συ- ντρίβονται, θρυμµατίζονται, κονιορτοποιοῦνται. πΧ Χ Τὰ πρῶτα γλυκά, µελωδι- κἄ. παναρµόνια κελαηδήµατα φθάνουν στὶς εὐαίσθητες καὶ ὀξεῖες ἄκοὲς ἀπὸ τὸ ἐσωτερι- κὀ τοῦ σπασµένου περιβλή- ματος. Μόνο μῦστες τὰ ἀκρο- ὤνται καὶ τὰ χαίρονται. Οἱ ᾱ- ναίσθητοι βέβηλοι δὲν ἀκοῦνε τίποτε. Η ἐμβέλεια τῆς και- νούργιας ἁρμονίας εἶναι ἔξω ᾱ- πὸ τὰ μήκη κύματος ποὺ διαθέ- τουν. Οἱ ὑπέροχοι ἤχοι της, οἱ ὑπέρηχοί της, τοὺς εἶναι ᾱ- σύλληπτοι. Τὸ Παρόν δὲν ἔ- χει φθάσει στὸ στᾶδιο τῆς µα- ζικῆς παραγωγῆς καταλλήλων δεκτῶν. Τὸ στάδιο αὐτὸ εἶναι ὑπόθεση τοῦ ἀμέσου Μέλλο- ντος. Σὲ δύο μήκη κύματος εἶναι καταδικασµένο νὰ λειτουργή- σει τὸ Παρόν. Καὶ εἶναι ἀνα- γκασµένο νὰ πορευθῆ μὲ δύο ταχύτητες. ΄Η Πρωτοπορία ὅ- λο καὶ ἀπομακρύνεται. Οἱ βραδυποροῦντες πέφτουν ἐ- ζξουθενωµένοι στὶς παρυφὲς τῆς ᾿Οδοῦ. Εἶναι ἄξιοι μακαρισμοῦ οἱ ἐνωτιζόμενοι τὸ Μήνυμα. Εἷ- ναι ἄξιοι οἴκτου οἱ ὦτα μὴ ἔ- χοντες. απ Χ Χ Προύπόθεση γιὰ τὴν ἐπώ- αση ἦταν τὰ ἅλατα τῆς [- στορίας. Δὲν προορίζονται