4907 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Γελοῖο πεῖσμα Φοινικιστῶν ̓Αγαπητέ μου «Δαυλέ», Στὸ τεῦχος σου τοῦ Μαΐου ̓88 (77ο) καὶ στὴ σελ. 4397 ἐδημοσίευσες μιὰν ἐπιστολή μου γιὰ τὴν ἔκθεση περὶ τῆς ̓ Ἑλληνικῆς Γραφῆς ποὺ ὀργάνωσε τὸ ́ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1985 καὶ τὴν ἐπανέλαβε πανομοιότυπη τὸν Μάρτιο τοῦ 88. καὶ στὴν ὁποία στὸν πίνακα 19 ὑπεστήριζε τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ φοινικικοῦ ἀλφαβήτου στὴν ̓ Ἑλλάδα. ̓Επίσης στὸ τεῦχος τοῦ ̓Ιουνίου ̓88 (78ο) καὶ στὴ σελ. 4459 ἐδημοσίευσες μιὰ δεύτερη ἐπιστολή μου. ὅτι τὰ περὶ φοινικικοῦ ἀλφαβήτου ἀναφέρονται καὶ στὰ βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Ακουσε λοιπὸν καὶ τὴ συνέχεια: Στὶς σημερινὲς ἐφημερίδες δημοσιεύθηκε ἡ εἴδηση ὅτι γιὰ τὶς ἡμέρες τῶν διακοπῶν θὰ λειτουργήσει πάλι, γιὰ τρίτη φορά, ἡ ἔκθεση περὶ τῆς καταγωγῆς τῆς "Ἑλληνικῆς Γραφῆς στὸν ἴδιο χῶρο (Πρυτανείου 9), ὥστε νὰ μπορέσουν οἱ μαθηταὶ νὰ τὴν ἔπισκεφθοῦν καὶ νὰ χωνέψουν ἐπιτέλους ἀπὸ ποῦ προέρχεται ἡ γραφή μας. ̓Ἐπῆρα στὸ τηλέφωνο καὶ ἐρώτησα, ἂν ἡ τρίτη αὐτὴ ἔκθεση εἶναι ἡ ἴδια μὲ τὶς προηγούμενες. Ἣ ἀπάντηση ἠἦταν: «Ακριβῶς ἡ ἴδια». Ξαναρώτησα, τονίζοντας τὸ ἀκριβῶς. Ἣ ἀπάντηση ἦταν: «Μάλιστα, ἀκριβῶς»: Τί λέτε; “Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει σχέδιο; Πῶς ἐξηγεῖται τόση ἐπιμονὴ καὶ τόση προκλητικότης; Ξεσηκῶστε τοὺς Ἕλληνες στ) ἅρματα, γιατί οἱ Γραικῦλοι μᾶς πῆραν φαλάγγι. Αλλη μιὰ φορὰ εὐχαριστῶ Δαμιανὸς Μ. Στρουμπούλης Σημίτου 23 185.39 Πειραιᾶς Ἢ σημερινὴ κυπριακὴ λογοτεχνία ̓Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Τόσο ἡ νεώτερη ἑλληνικὴ λογοτεχνία ὅσο καὶ ἡ κυπριακὴ ἔχουν δώσει καὶ προσφέρει πάρα πολλά. "Εστω κι ἂν σήμερα ὑπάρχει κάποιος κλονισμός. Πάντα ὑπῆρχε. Πιστεύω ὅμως ὅτι θὰ ἔλθει καὶ ἡ «λάμψη», γιατί ὑπάρχουν τὰ περιθώρια καλυτέρευσης. ̓Απὸ τὶς ἀναλύσεις ποὺ τώρα γίνονται στὸ «Δαυλό» ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν καλύτερη γλῶσσα ἔκφρασης φαίνεται αὐτό. Δὲν θὰ μείνω ἐδῶ, ἀλλὰ θέλω νὰ ρωτήσω τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὶς μεταφράσεις, καὶ στὴ συνέχεια τοὺς ἐκδοτικοὺς οἴκους ξένων βιβλίων ποὺ τὰ διαθέτουν στὸ ἑλληνικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, νὰ μᾶς ποῦν, ποιὰ ἀντιστοιχία ὑπάρχει στὴ 'Ελληνικοῦ βιδιεθνῆ κυκλοφορία τοῦ βλίου λογοτεχνίας, ποίησης κ.λπ. στὴν Εὐρώπη. ̓Αμερικὴ κι ἀλλοῦ στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἢ στὴν γλῶσσα τοῦ κράτους ποὺ τυχὸν κυκλοφορεῖ. Φυσικά εἶναι γνωστό, ὅτι οἱ Σαμαράκης, Ρίτσος, ̓ Ελύτης καὶ μερικοὶ ἄλλοι ἔχουν ἐν μέρει ἢ στὸ σύνολο μεταφρασθή. ̓Αλλὰ εἶναι ἄγνωστο τουλάχιστο σὲ μένα, ἂν ὄχι καὶ σὲ ἄλλους καὶ γενικὰ στὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, ἂν ἔχουν μεταφρασθῆ π.χ. οἱ Παπαδιαμάντης, Ροῖδης, Παλαμᾶς καὶ γενικὰ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς παραδοσιακῆς "Ἑλληνικῆς λογοτεχνίας - ποίησης. Φυσικὰ τὸ θέμα εἶναι μεγάλο. Καὶ σταματῶ ἐδῶ. ̓Επίσης θέλω νὰ κάνω μιὰ ἀναφορά σχετικὴ μὸ τὸ κυπριακὸ βιβλίο λογοτεχνίας, ποίησης, ἱστορίας καὶ γενικά. “Υπάρχει μιὰ καλὴ βιβλιογραφία, στὸ νησί, κι ἔχουν παρουσιασθῆ, τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀρκετοὶ νέοι ἄνθρωποι καὶ μάλιστα ταλαντοῦχοι. Μερικοὶ «ἔμειναν» μόνο μ ̓ ἕνα βιβλίο ἢ δυό, ποὺ μαρτυροῦσαν τὸ πηγαῖο τους ταλέντο. ̓Αλλὰ εἶναι ἄγνωστο, γιατὶ σταμάτησαν τὴν ἐκδοτική τους δραστηριότητα καὶ κρατοῦν τὰ χειρόγραφά τους στὰ συρτάρια τους. Αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ ἀνησυχεῖ ἀρκετοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους στὸν κυπριακὸ χῶρο. Τί συμβαίνει; ̓Εκεῖνο ποὺ εἶναι παρατηρημένο εἶναι