ΑΚΡΟΒΟΑΛΙΣΜΟΙ «ΕΚλογὴ Φυλάκων) 1. Μπαίνουμε σὲ περίοδο ἐκλογῶν. Τὸ ἐνδιαφέρον μας, ὅσο κι ̓ ἂν δὲν εἶναι κομματικό, δὲν παύει νὰ εἶναι ἑλληνικό. 'Ο ἑλληνικὸς «λόγος» καὶ χῶρο ἱστορικὸ ἔχει καὶ «φορέα-λαὸ» ἔχει. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ εἶναι πράγματα ἱερά" καὶ γιὰ τοῦτο χρειάζεται νὰ ἔχουμε αὐξημένη συνείδηση, πριοὺς ἐχλέγουμε «φύλακες». Οἱ ἐφιάλτες εἶναι γύρω μας. Τὸ θέμα μου σήμερα εἶναι οἱ ἐχλογές. ̓Η πολιτικὴ (καὶ ὄχι χομματικὴ) θέση τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι γνωστὴ στοὺς ἀναγνῶστες του. Τὴν ἐκφράζει δὲ ἡ ἀξία, ἡ αριστεία, τίποτε ἄλλο!.. Αὐτὸ τὰ λέει ὅλα. Μὰ τότε, θὰ ρωτήσετε, τὰ κόμματα, ὄλα, ἰσχυρίζονται ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐπέλεξαν εἶναι, κατὰ τεχμήριον, οἱ καλύτεροι ἀπ ̓ ὅ,τι κυκλοφορεῖ στὴν «πιάτσα». "Αρα τί συζητοῦμε; ̓Εμεῖς διαλέγουμε κόμμα: ποῦ καὲ πῶς θὰ βροῦμε τοὺς ἄλλους; τοὺς ἄριστους; τοὺς ἄξιους; Σωστά, σᾶς ἁπαντῶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. ̓Εμεῖς ἀποφεύγουμε τοὺς ὁρισμοὺς γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι ὁ ἄξιος ἢ ὁ ἄριστος, σὲ μιᾶ κοινωνία ποὺ ἔχει παρερμηνεύσει τὰ πάντα καὶ ὅπου ἄξιος εἶναι σήμερα καὶ ὁ ἀπατεῶνας ποὺ γίνεται τραπεζίτης, ὁ κομπιναδόρος ἐκμεταλλευτὴς τῆς ἐξουσιαστικῆς του θέσεως γιὰ νὰ κλέφη τὸ δημόσιο γρῆμα, ὁ κουλτουριάρης ποὺ ἐξυμνῶντας τὶς διαστροφὲς γίνεται τὸ τιμώμενο πρόσωπο, τὸ μοντέλο ποὺ προβάλλεται ἀπ ̓ ὅλα τὰ μέσα δημοσιότητος καὶ ἄλλα πολλά, ποὺ εἶναι σ ̓ ὅλους γνωστά, λίγο ὡς πολύ, καὶ στηρίζονται στὴν «[αιδεία» μας καὶ στὴν ἄνοδο τῶν διαστροφῶν ποὺ ἔχει ἐπιδιωχθεῖ μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπ ̓ τὴν ἐμπορευματικὴ ἀντίληψη τῆς ἐξουσίας. ἼΑρα κάθε πρότασή μας γιὰ ὁρισμὸ τοῦ «ἀξιου» σήμερα εἶναι ὑπόθεση χαμένη ἀπὸ χέρι. Γιατὶ τὰ ἰδια τὰ κυκλώματα ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν διαστροφὴ σ ̓ ὅλα τὰ ἐπίπεδα εἶναι καὶ οἱ συνεργάτες τῶν κομμάτων. ̓Επομένως; Σωστά, θὰ ἐπαναλάβω, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Εἶναι ὅμως ὅλοι σάπιοι; ἄθλιοι; κατεργαραῖοι, "Όχι, δὲν πρέπει αὐτὸ νὰ τὸ δεχθοῦμε ποτέ! ̓Υπάρχουν ἀσφαλῶς μέσα σ ̓ ὅλα τὰ κόμματα ἄνθρωποι ἔντιμοι! "Ας σταθοῦμε ἐδῶ. ̓Αναζητῶντας κάποια ἀρχὴ διαδικασιῶν γιὰ τὴν βαθμιαία ἔξοδο ἀπὸ τὴν ἁρπάΥΥ τοῦ ἐξουσιασμοῦ ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς οἰκουμένης πρέπει νὰ ἀναζητήσουμε κατ ̓ ἀρχὴν τοὺς ἔντιμους! Ἢ ἐντιμότητα δὲν θὰ προσδιορισθῆ ἀπὸ ἐμένα στὴ στήλη αὐτή: "Ας ἄναλογισθοῦμε οἱ ἴδιοι, ποιὸς εἶναι ὁ ἔντιμος κατὰ τὴν δική μας κρίση. Τὸ δεύτερο ὅμως ποὺ μπαίνει πρὸς ἀναζήτησιν εἶναι ἡ «ἀρχὴ» τῶν διαδικασιῶν, ώστε οἱ κατὰ τήν κρίσιν μας ἔντιμοι νὰ ἐκλεγοῦν καὶ νὰ εἰσέλθουν στὴν ἐξουσία, ἔστω σ ̓ αὐτὴν ποὺ τὴν κατευθύνουν οἱ παράλογοι καὶ οἱ ἄτιμοι (ὅροι ποὺ ἐσεῖς πάλι θὰ τοὺς νοηματίσετε κατὰ τὴν κρίση σας). Θέμα μας ἑπομένως ἐν ὄψει τοῦ νέου ἐχλογικοῦ νόμου εἶναι ἡ διαδικασία’ καὶ ἡ πρότασή μου σ ̓ αὐτὸ ἀποβλέπει. "Ας σκεφθοῦμε ἀνάποδα, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ τέλος. Πηγαίνουμε στὶς κάλπες, γιὰ νὰ φέρουμε στὴ Βουλὴ τὸ κόμμα ποὺ θέλουμε νὰ μᾶς κυβερνήσγ’ καὶ ἐπίσης μέχρι πρὸ