ΑΚΡΟΒΟΑΛΙΣΜΟΙ «ΕΚλογὴ Φυλάκων) 1. Μπαίνουµε σὲ περίοδο ἐκλογῶν. Τὸ ἐνδιαφέρον µας, ὅσο κι᾿ ἂν δὲν εἶναι κομματικό, δὲν παύει νὰ εἶναι ἑλληνικό. 'Ο ἑλληνικὸς «λόγος» καὶ χῶρο ἱστορικὸ ἔ- χει καὶ «φορέα-λαὸ» ἔχει. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ εἶναι πράγματα ἱερά" καὶ γιὰ τοῦτο χρειάζεται νὰ ἔχουμε αὐξημένη συνείδηση, πριοὺς ἐχλέγουμε «φύλακες». Οἱ ἐφιάλ- τες εἶναι γύρω µας. Τὸ θέµα µου σήµερα εἶναι οἱ ἐχλογές. ᾿Η πολιτικὴ (καὶ ὄχι χομματικὴ) θέση τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι γνωστὴ στοὺς ἀναγνῶστες του. Τὴν ἐκφράζει δὲ ἡ ἀξία, ἡ αριστεία, τίποτε ἄλλο!.. Αὐτὸ τὰ λέει ὅλα. Μὰ τότε, θὰ ρωτήσετε, τὰ κόμματα, ὄλα, ἰσχυρίζονται ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐπέλεξαν εἶναι, κατὰ τεχμήριον, οἱ καλύτεροι ἀπ᾽ ὅ,τι κυκλοφορεῖ στὴν «πιάτσα». "Αρα τί συζητοῦμε; ᾿Εμεῖς διαλέγουμε κόμμα: ποῦ καὲ πῶς θὰ βροῦμε τοὺς ἄλλους; τοὺς ἄ- ριστους; τοὺς ἄξιους; Σωστά, σᾶς ἁπαντῶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. ᾿Εμεῖς ἀποφεύγουμε τοὺς ὁρισμοὺς γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι ὁ ἄξιος ἢ ὁ ἄριστος, σὲ μιᾶ κοινωνία ποὺ ἔχει παρερμηνεύσει τὰ πάντα καὶ ὅπου ἄξιος εἶναι σήμερα καὶ ὁ ἀπατεῶνας ποὺ γίνεται τραπεζίτης, ὁ κομπιναδόρος ἐκμεταλλευτὴς τῆς ἐξουσια- στικῆς του θέσεως γιὰ νὰ κλέφη τὸ δημόσιο γρῆμα, ὁ κουλτουριάρης ποὺ ἐξυμνῶ- ντας τὶς διαστροφὲς γίνεται τὸ τιμώμενο πρόσωπο, τὸ μοντέλο ποὺ προβάλλεται ἀπ᾽ ὅλα τὰ μέσα δημοσιότητος καὶ ἄλλα πολλά, ποὺ εἶναι σ᾽ ὅλους γνωστά, λίγο ὡς πολύ, καὶ στηρίζονται στὴν «[αιδεία» μας καὶ στὴν ἄνοδο τῶν διαστροφῶν ποὺ ἔχει ἐπιδιωχθεῖ μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπ᾿ τὴν ἐμπορευματικὴ ἀντίληψη τῆς ἐξουσίας. ἼΑρα κάθε πρότασή µας γιὰ ὁρισμὸ τοῦ «ἀξιου» σήμερα εἶναι ὑπόθεση χαμένη ἀπὸ χέρι. Γιατὶ τὰ ἰδια τὰ κυκλώματα ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν διαστροφὴ σ᾽ ὅλα τὰ ἐπίπε- δα εἶναι καὶ οἱ συνεργάτες τῶν κομμάτων. ᾿Επομένως; Σωστά, θὰ ἐπαναλάβω, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Εἶναι ὅμως ὅλοι σάπιοι; ἄθλιοι; κατεργαραῖοι, "Όχι, δὲν πρέπει αὐτὸ νὰ τὸ δεχθοῦμε ποτέ! ᾿Υπάρχουν ἀσφαλῶς µέ- σα σ᾽ ὅλα τὰ κόμματα ἄνθρωποι ἔντιμοι! "Ας σταθοῦμε ἐδῶ. ᾿Αναζητῶντας κάποια ἀρχὴ διαδικασιῶν γιὰ τὴν βαθμιαία ἔξοδο ἀπὸ τὴν ἁρπά- ΥΥ τοῦ ἐξουσιασμοῦ ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς οἰκουμένης πρέπει νὰ ἀναζητήσουμε κατ᾽ ἀρχὴν τοὺς ἔντιμους! Ἢ ἐντιμότητα δὲν θὰ προσδιορισθῆ ἀπὸ ἐμένα στὴ στήλη αὐτή: "Ας ἄναλογι- σθοῦμε οἱ ἴδιοι, ποιὸς εἶναι ὁ ἔντιμος κατὰ τὴν δική μας κρίση. Τὸ δεύτερο ὅμως ποὺ μπαίνει πρὸς ἀναζήτησιν εἶναι ἡ «ἀρχὴ» τῶν διαδικασιῶν, ώστε οἱ κατὰ τήν κρίσιν μας ἔντιμοι νὰ ἐκλεγοῦν καὶ νὰ εἰσέλθουν στὴν ἐξουσία, ἔ- στω σ᾽ αὐτὴν ποὺ τὴν κατευθύνουν οἱ παράλογοι καὶ οἱ ἄτιμοι (ὅροι ποὺ ἐσεῖς πάλι θὰ τοὺς νοηματίσετε κατὰ τὴν κρίση σας). Θέμα μας ἑπομένως ἐν ὄψει τοῦ νέου ἐχλογικοῦ νόμου εἶναι ἡ διαδικασία’ καὶ ἡ πρότασή μου σ᾽ αὐτὸ ἀποβλέπει. "Ας σκεφθοῦμε ἀνάποδα, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ τέλος. Πηγαίνουμε στὶς κάλπες, γιὰ νὰ φέρουμε στὴ Βουλὴ τὸ κόμμα ποὺ θέλουμε νὰ μᾶς κυβερνήσγ’ καὶ ἐπίσης µέχρι πρὸ