ΑΠΟΣΤΟΔΟΣ Κ. ΓΑΤΣΙΑΣΣ Μιὰ προσπάθεια συγκριτικῆς προσέγγισης στὴν βασικὴ πρωθελληνινὴ λέξη «ΖΕΥΣ» 1. Μιὰ σκληρὴ καταγγελία Θεωρῶ ὅτι στὸ σύνολό τους οἱ πανάρχαιες πρωθελληνικὲς λέξεις τῆς Φυλῆς μας, οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται εὑρέως καὶ σήμερα, ἔχουν μείνει οὐσιατικὰ ἀνετυμολόγητες. Η δόθηκε, τὶς περισσότερες φορὲς προφανῶς σκοπίμως, παραπλανητικὴ ἐτυμολογία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρουσιάζονται νεόκοποι διεχδικητὲς τῆς πατρότητός τους, ὅπως π.χ. γνωρίζουμε ὡς τοιούτους τελευταῖα τοὺς Φοίνικες. Ποιὲς εἶναι αὐτὲς οἱ λέξεις; Μπορῶ νὰ ἀναφέρω ἕναν τεράστιο κατάλογο. ̓Αναφέρω δέ μερικὲς ἀπ ̓ αὐτὲς ὡς σπουδαιότερες ἔναντι τῶν ὑπολοίπων: Ελλάς, Ἕλλην, "Ὄλυμπος, Σόλυμα, ̓Ἱεροσόλυμα, Δῖον, Πελασγός, Ρώμη, Γραικός, ΚρήΨ ́ ’ ΔΝ . “ λ κ ̓ » -/ Ν Ν » τη, Παρθενών, Σιών, Ζεύς... Φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῶ ταυτόχρονα μὲ τὴν ἐτυμολογικὴ προσέγγιση ὅλων αὐτῶν ἣ καὶ ἀμέτρητων ἄλλων παρομοίων. ̓Ἐπιλογὴ κάνω στὴ λέξη ΖΕΥΣ, μὲ τὴν ὁποία ἐξ ἄλλου ἔχω ἀσχοληθεῖ καὶ σὲ προηγούμενα ἄρθρα μου. Καιρὸς )οιπὸν τώρα νὰ πῶ κάτι παραπάνω γι ̓ αὐτὴν.