ΑΠΟΣΤΟΔΟΣ Κ. ΓΑΤΣΙΑΣΣ Μιὰ προσπάθεια συγκριτικῆς προσέγγισης στὴν βασικὴ πρωθελληνινὴ λέξη «ΖΕΥΣ» 1. Μιὰ σκληρὴ καταγγελία Θεωρῶ ὅτι στὸ σύνολό τους οἱ πανάρχαιες πρωθελληνικὲς λέξεις τῆς Φυλῆς µας, οἱ ὁ- ποῖες χρησιμοποιοῦνται εὑρέως καὶ σήµερα, ἔχουν μείνει οὐσιατικὰ ἀνετυμολόγητες. Η δό- θηκε, τὶς περισσότερες φορὲς προφανῶς σκοπίμως, παραπλανητικὴ ἐτυμολογία, μὲ ἀποτέλε- σµα νὰ παρουσιάζονται νεόκοποι διεχδικητὲς τῆς πατρότητός τους, ὅπως π.χ. γνωρίζουμε ὡς τοιούτους τελευταῖα τοὺς Φοίνικες. Ποιὲς εἶναι αὐτὲς οἱ λέξεις; Μπορῶ νὰ ἀναφέρω ἕναν τε- ράστιο κατάλογο. ᾿Αναφέρω δέ μερικὲς ἀπ᾿ αὐτὲς ὡς σπουδαιότερες ἔναντι τῶν ὑπολοίπων: Ελλάς, Ἕλλην, "Ὄλυμπος, Σόλυμα, ᾿Ἱεροσόλυμα, Δῖον, Πελασγός, Ρώμη, Γραικός, Κρή- Ψ ΄ ’ ΔΝ . “ λ κ᾿ » -- / Ν Ν » τη, Παρθενών, Σιών, Ζεύς... Φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῶ ταυτόχρονα μὲ τὴν ἐτυ- μολογικὴ προσέγγιση ὅλων αὐτῶν ἣ καὶ ἀμέτρητων ἄλλων παροµοίων. ᾿Ἐπιλογὴ κάνω στὴ λέξη ΖΕΥΣ, μὲ τὴν ὁποία ἐξ ἄλλου ἔχω ἀσχοληθεῖ καὶ σὲ προηγούμενα ἄρθρα µου. Καιρὸς )οιπὸν τώρα νὰ πῶ κάτι παραπάνω γι᾿ αὐτὴν.