ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ἢ Μεγάλη οἰκουμενικὴ Πολιτικὴ τοῦ Μέλλοντος Γλῶσσα ἴσον λογικὴ περιγραφή, ἑρμηνεία καὶ ἔλλογη ἀντιμετώπιση τῆς πραγματικότητας, φυσικῆς καὶ ἱστορικῆς. Συνεπῶς Γλῶσσα εἶναι ἡ ̓Επιστήμη, ἡ Πολιτική, ἡ Οἰκονομία, ἡ Τεχνολογία, ἡ Φιλοσοφία, ὁ Πολιτισμός, ἡ ̓Ιδεολογία, τὸ Κράτος, τὸ Ἔθνος, ἡ ̓Ανθρωπότητα. Τίποτε ἀπ ̓ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ ὑπῆρχε χωρὶς Γλῶσσα. "Αν καταργήσωμε τὴ Γλῶσσα, καταργοῦμε τὸν Πολιτισμὸ (ὅ,τι μ ̓ ἄλλα λόγια διακρίνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ κτῆνος), δηλαδὴ τὴ Γνώση: Ὅ,τι εἶναι ἀνείπωτο, εἷναι ἄγνωστο - - καὶ συνεπῶς ἐπικίνδυνο. Γλῶσσα γιὰ τὴν ̓Ἑλλάδα εἶναι ἡ ἴδια ἡ "Ελλάδα. Ἂν ὑπάρχη σήμερα ̓Ελλάδα, τοῦτο δὲν ὀφείλεται οὔτε στὸ ̓Ελληνικὸ Κράτος (ποὺ δὲν ὑπῆρχε ἐπὶ μακρὰν σειρὰν αἰώνων -- Ῥωμαιοκρατία, Τουρκοκρατία) οὔτε στὴν ̓Εθνικὴ Οἰκονομία μας («πενίη ἀεὶ ξύντροφος Γ“Ἑλλησιν») οὔτε στὴ θρησκεία οὔτε σὲ τίποτε ἄλλο: "Ολα αὐτὰ εἶναι «μεταβλητὲς» ἐκτὸς τῆς μιᾶς καί μοναδικῆς καὶ προαιώνιας ἑλληνικῆς «σταθερᾶς»: τῆς Γλώσσας μας. Η ἱστορικὴ «σταθερὰ» ποὺ λέγεται ́ Ελλάδα ταυτίζεται μὲ τὴν ἱστορικὴ «σταθερᾶ» ποὺ λέγεται ́Ελληνικὴ Γλῶσσα. Γλῶσσα (ἑλληνικὴ) γιᾶ τὴν ἀνθρωπότητα εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Παγκόσμιος Πολιτισμός. ́Ο «Δαυλός» ἀπέδειξε μὲ συντριπτικὰ στοιχεῖα καὶ τὴν χρονικὴ προτεραιότητα τῆς ἑλληνικῆς ἔναντι πάσης ἄλλης γλώσσας καὶ τὴν ἀσύλληπτη ἀκόμη σὲ μᾶς λογικὴ καὶ μαθηματικὴ τελειότητά τῆς καὶ τὴν πλημμυρίδα τῶν ἑλληνικῶν λέξεων καὶ ἐννοιῶν, μὲ τὴν ὁποία ἡ Γλῶσσα μας γονιμοποίησε (καὶ γονιμοποιεῖ καὶ σήμερα καὶ θὰ γονιμοποιῆ ἐσαεὶ) ὅλες τὶς γλῶσσες τοῦ Κόσμου. ̓Αν ἀφαιρέσωμε ἀπὸ τὶς σύγχρογες «προηγμένες» γλῶσσες τὰ ἑλληνικὰ γλωσσικὰ ἢ τὰ ἑλληνικὰ ἐννοιολογικά τους στοιχεῖα, θὰ περιπέσουν αὐτομάτως στὴν κατάσταση ποὺ βρίσκονταν πρὸ τοῦ «γάμου» τους μὲ τὴν Ἑλληνική: Θα εἶναι γλῶσσες στερούμενες ἀκόμη καὶ στοιχειωδῶν θεωρητικῶν καὶ ᾱφηρημένων ἐννοιῶν, γλῶσσες δηλαδὴ χωρὶς ̓Επιστήμη, Στοχασμὸ καὶ Λόγο το σα μ ̓ ἄλλα λόγια θὰ ἐπανέλθουν οἱ πολιτισμοὶ ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γλῶσσες αὐτὲς ἐκεῖ ποὺ ἀρχικῶς εὑρίσκοντο: Στὴν κατάσταση τῶν λαῶν ποὺ ζοῦν τὴν ὁμαδικὴ καὶ ἀτομικὴ ζωὴ τοῦ τρεφομένου μὲ ρίζες καὶ ἄγριους καρ- ποὺς ἀνθρώπου, δηλαδὴ τοῦ ζωϊκοῦ εἴδους ποὺ ἐξασφαλίζει ἁπλῶς τὴν βιολογική του ἐπιβίωση. Στὸ φοβερὸ μεταίχμιο τῆς παγκόσμιας ἱστορικῆς καμπῆς ποὺ ζοῦμε οἱ νοῦν καὶ γνῶσιν ἔχοντες διακρίνουν δύο κύρια κοσμοϊστορικὰ γνωρίσματα: Τὴν ὁμαδικὴ καὶ ἀτομικὴ ἀλογία-ἄνοια τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, ποὺ τὸν σύρει στὸν γκρεμὸ ἑνὸς ἐρεβώδους μεσαίωνος (πολὺ χειρότερου τοῦ παλαιοῦ)" καὶ τὴν ὁρμητικὴ εἴσοδο στὴν νέα πρωτόφαντη διάσταση τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν διάσταση τῆς τεχνικῆς-μαθηματικῆς προσεγ}γίσεως τῆς πραγματικότητας (ἠλεκτρὸονικοὶ ὑπολογιστές). Τὸ πρῶτο γνώρισμα, ὁ ἐξοβελισμὸς καὶ ἡ ἄρνηση τοῦ ΛόγουΓλώσσας ἀπὸ τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα, ὁδηγεῖ κατ ̓ εὐθεῖαν πρὸς τὴ βαρβαρότητα. Τὸ δεύτερο γνώρισμα, ἡ μαθηματικὴ γλῶσσα τῆς ἠλεκτρονικῆς, τὸν ὁδηγεῖ σὲ μιὰ ἔκρηξη ποὺ δὲν τὴν ξαναγνώρισε ποτὲ ἡ ἀνθρωπότητα. Πρόβλεψη: ́Η ἑλληνικὴ μαθηματικἡ-ἔντεχνη Γλῶσσα εἶναι ἡ μόνη γλῶσσα ποὺ θὰ ἐπιτρέψη τὴν ἔκρηξη, ἐκτελμάτωση καὶ διάσωση τοῦ πολιτισμοῦ, μέσω τῆς ἠλεκτρονικῆς λογικῆς, ἀπὸ τὴν τρομακτικὴ ἀπειλὴ τῆς βαρβαρότητας. Ὅλες οἱ ἄλλες γλῶσσες εἶναι ἀκατάλληλες εἴτε καθ ̓ ὁλοκληρίαν εἴτε ἐν μέρει --- ἐν μέρει «κατάλληλες» μόνο κατὰ τὸ μέτρο ποὺ ἔχουν «εἰσπράξει» καὶ ἐνσωματώσει στὸ ἐννοιολόγιό τους καὶ τὸ λεξιλόγιό τῆς τὰ ἑλληνικὰ δάνεια. ἫἪ ἀνθρωπότης σήμερα κυβερνᾶται μόνο ἀπὸ ἐξουσιαστὲς (Ρο είβης). Σύντομα θὰ τεθῆ πρὸ τοῦ διλήμματος ἤ νὰ ̓κυβερνηθῆ ἀπὸ ἡγέτες (5ιβΙε5ΠχεΠ), δηλαδὴ κορυφαῖες μέγιστες προσωπικότητες (ποὺ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν αἰώνων ἔχουν ἐκλείψει παντελῶς καὶ καταδιωχθῆ ἀνηλεῶς ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ ζωὴ ὅλων τῶν λαῶν) ἢ νὰ τερματίση τὴν ἐπὶ τῆς γῆς παρουσία της ὡς εἴδους τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου. Ἔργο τῶν φωτεινῶν ἡγετῶν τοῦ Μέλλοντος θὰ εἶναι ἡ οἰκουμενικὴ Μεγάλη Γλωσσικὴ Πολιτική. ̓Απ ̓ αὐτὴν θὰ προέλθη ὁ Νέος Μέγας Πανανθρώπινος Πολιτισμός, ἡ Νέα ̓Επιστήμη, ἡ Νέα Κοινωνία, ἡ Νέα Πολιτική. Μὲ μία λέξη ὁ Νέος Οἰκουμενικὸς ”Ανθρωπος. Ἢ Ελληνική Γλῶσσα ταυτίζεται μὲ τὴν Ζωή. Δ.Ι.Λ.