ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ἢ Μεγάλη οἰκουμενικὴ Πολιτικὴ τοῦ Μέλλοντος Γλῶσσα ἴσον λογικὴ περιγραφή, ἑρ- µηνεία καὶ ἔλλογη ἀντιμετώπιση τῆς πραγματικότητας, φυσικῆς καὶ ἱστορι- κῆς. Συνεπῶς Γλῶσσα εἶναι ἡ ᾿Επιστή- µη, ἡ Πολιτική, ἡ Οἰκονομία, ἡ Τεχνο- λογία, ἡ Φιλοσοφία, ὁ Πολιτισμός, ἡ ᾿Ιδεολογία, τὸ Κράτος, τὸ Ἔθνος, ἡ ᾿Ανθρωπότητα. Τίποτε ἀπ᾿ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ ὑπῆρχε χωρὶς Γλῶσσα. "Αν κα- ταργήσωμε τὴ Γλῶσσα, καταργοῦμε τὸν Πολιτισμὸ (ὅ,τι μ᾽ ἄλλα λόγια διακρί- νει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ κτῆνος), δηλα- δὴ τὴ Γνώση: Ὅ,τι εἶναι ἀνείπωτο, εἷ- ναι ἄγνωστο - - καὶ συνεπῶς ἐπικίνδυνο. Γλῶσσα γιὰ τὴν ᾿Ἑλλάδα εἶναι ἡ ἴ- δια ἡ "Ελλάδα. Ἂν ὑπάρχη σήµερα ᾿Ελλάδα, τοῦτο δὲν ὀφείλεται οὔτε στὸ ᾿Ελληνικὸ Κράτος (ποὺ δὲν ὑπῆρχε ἐπὶ μακρὰν σειρὰν αἰώνων -- Ῥωμαιοκρα- τία, Τουρκοκρατία) οὔτε στὴν ᾿Εθνικὴ Οἰκονομία μας («πενίη ἀεὶ ξύντροφος Γ“Ἑλλησιν») οὔτε στὴ θρησκεία οὔτε σὲ τίποτε ἄλλο: "Ολα αὐτὰ εἶναι «μεταβλη- τὲς» ἐκτὸς τῆς μιᾶς καί μοναδικῆς καὶ προαιώνιας ἑλληνικῆς «σταθερᾶς»: τῆς Γλώσσας μας. Η ἱστορικὴ «σταθερὰ» ποὺ λέγεται ΄ Ελλάδα ταυτίζεται μὲ τὴν ἱστορικὴ «σταθερᾶ» ποὺ λέγεται ΄Ελλη- νικὴ Γλῶσσα. Γλῶσσα (ἑλληνικὴ) γιᾶ τὴν ἀνθρωπό- τητα εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Παγκόσμιος Πολι- τισµός. ΄Ο «Δαυλός» ἀπέδειξε μὲ συ- ντριπτικὰ στοιχεῖα καὶ τὴν χρονικὴ προτεραιότητα τῆς ἑλληνικῆς ἔναντι πά- σης ἄλλης γλώσσας καὶ τὴν ἀσύλληπτη ἀκόμη σὲ μᾶς λογικὴ καὶ μαθηματικὴ τελειότητά τῆς καὶ τὴν πλημμυρίδα τῶν ἑλληνικῶν λέξεων καὶ ἐννοιῶν, μὲ τὴν ὁ- ποία ἡ Γλῶσσα μας γονιμοποίησε (καὶ γονιμοποιεῖ καὶ σήμερα καὶ θὰ γονιμο- ποιῆ ἐσαεὶ) ὅλες τὶς γλῶσσες τοῦ Κό- σμου. ᾿Αν ἀφαιρέσωμε ἀπὸ τὶς σύγχρο- γες «προηγμένες» γλῶσσες τὰ ἑλληνικὰ γλωσσικὰ ἢ τὰ ἑλληνικὰ ἐννοιολογικά τους στοιχεῖα, θὰ περιπέσουν αὐτομά- τως στὴν κατάσταση ποὺ βρίσκονταν πρὸ τοῦ «γάμου» τους μὲ τὴν Ἑλληνι- κή: Θα εἶναι γλῶσσες στερούµενες ἀκό- µη καὶ στοιχειωδῶν θεωρητικῶν καὶ ᾱ- φηρημένων ἐννοιῶν, γλῶσσες δηλαδὴ χωρὶς ᾿Επιστήμη, Στοχασμὸ καὶ Λόγο το σα μ᾿ ἄλλα λόγια θὰ ἐπανέλθουν οἱ πο- λιτισμοὶ ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γλῶσσες αὐτὲς ἐκεῖ ποὺ ἀρχικῶς εὑρί- σκοντο: Στὴν κατάσταση τῶν λαῶν ποὺ ζοῦν τὴν ὁμαδικὴ καὶ ἀτομικὴ ζωὴ τοῦ τρεφομένου μὲ ρίζες καὶ ἄγριους καρ- ποὺς ἀνθρώπου, δηλαδὴ τοῦ ζωϊκοῦ εἴ- δους ποὺ ἐξασφαλίζει ἁπλῶς τὴν βιολο- γική του ἐπιβίωση. Στὸ φοβερὸ μεταίχμιο τῆς παγκό- σµιας ἱστορικῆς καμπῆς ποὺ ζοῦμε οἱ νοῦν καὶ γνῶσιν ἔχοντες διακρίνουν δύο κύρια κοσμοϊστορικὰ γνωρίσματα: Τὴν ὁμαδικὴ καὶ ἀτομικὴ ἀλογία-ἄνοια τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, ποὺ τὸν σύρει στὸν γκρεμὸ ἑνὸς ἐρεβώδους μεσαίωνος (πολὺ χειρότερου τοῦ παλαιοῦ)" καὶ τὴν ὁρμητικὴ εἴσοδο στὴν νέα πρωτόφαντη διάσταση τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν διάσταση τῆς τεχνικῆς-μαθηματικῆς προσεγ}γί- σεως τῆς πραγματικότητας (ἠλεκτρὸονι- κοὶ ὑπολογιστές). Τὸ πρῶτο γνώρισμα, ὁ ἐξοβελισμὸς καὶ ἡ ἄρνηση τοῦ Λόγου- Γλώσσας ἀπὸ τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα, ὁ- δηγεῖ κατ᾽ εὐθεῖαν πρὸς τὴ βαρβαρότη- τα. Τὸ δεύτερο γνώρισμα, ἡ μαθηματικὴ γλῶσσα τῆς ἠλεκτρονικῆς, τὸν ὁδηγεῖ σὲ μιὰ ἔκρηξη ποὺ δὲν τὴν ξαναγνώρισε ποτὲ ἡ ἀνθρωπότητα. Πρόβλεψη: ΄Η ἑλληνικὴ µαθηµατι- κἡ-ἔντεχνη Γλῶσσα εἶναι ἡ μόνη γλῶσσα ποὺ θὰ ἐπιτρέψη τὴν ἔκρηξη, ἐ- κτελµάτωση καὶ διάσωση τοῦ πολιτι- σμοῦ, µέσω τῆς ἠλεκτρονικῆς λογικῆς, ἀπὸ τὴν τρομακτικὴ ἀπειλὴ τῆς βαρβα- ρότητας. Ὅλες οἱ ἄλλες γλῶσσες εἶναι ἀκατάλληλες εἴτε καθ᾽ ὁλοκληρίαν εἴτε ἐν μέρει --- ἐν μέρει «κατάλληλες» μόνο κατὰ τὸ μέτρο ποὺ ἔχουν «εἰσπράξει» καὶ ἐνσωματώσει στὸ ἐννοιολόγιό τους καὶ τὸ λεξιλόγιό τῆς τὰ ἑλληνικὰ δά- νεια. ἫἪ ἀνθρωπότης σήµερα κυβερνᾶται µόνο ἀπὸ ἐξουσιαστὲς (Ρο είβης). Σύ- ντοµα θὰ τεθῆ πρὸ τοῦ διλήμματος ἤ νὰ ᾿κυβερνηθῆ ἀπὸ ἡγέτες (5ιβΙε5ΠχεΠ), δη- λαδὴ κορυφαῖες μέγιστες προσωπικότη- τες (ποὺ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν αἰώνων ἔ- χουν ἐκλείψει παντελῶς καὶ καταδιωχθῆ ἀνηλεῶς ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ ζωὴ ὅλων τῶν λαῶν) ἢ νὰ τερματίση τὴν ἐπὶ τῆς γῆς παρουσία της ὡς εἴδους τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου. Ἔργο τῶν φωτεινῶν ἡγετῶν τοῦ Μέλλοντος θὰ εἶναι ἡ οἰκουμενικὴ Μεγάλη Γλωσσικὴ Πολιτική. ᾿Απ᾿ αὐ- τὴν θὰ προέλθη ὁ Νέος Μέγας Παναν- θρώπινος Πολιτισμός, ἡ Νέα ᾿Επιστή- µη, ἡ Νέα Κοινωνία, ἡ Νέα Πολιτική. Μὲ µία λέξη ὁ Νέος Οἰκουμενικὸς ”Αν- θρωπος. Ἢ Ελληνική Γλῶσσα ταυτίζεται μὲ τὴν Ζωή. Δ.Ι.Λ.