Μ ἐ ὅλον τόν σεβασμόν ποὺ τρέφω πρὸς τὸ ἀρμόδιον περὶ τὸν ΠΟΛιΙτισμόν μας ὑπουργεῖον --- ὅπως, ἄλλωστε, πρὸς πᾶσαν τοῦ κράτους μας ἐξουσίαν --- θὰ διαφωνήσω μὲ τὴν πρόσφατον ἀπόφασίν του νὰ παραχωρήση τὸν χῶρον τῆς ̓ ̓ Ακαδημίας τοῦ Πλάτωνος πρὸς κατασκευὴν ποδοσφαιρικοῦ γηπέδου. Κατανοῶ, βεβαίως, τὴν εὐθύνην του διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἑλλήνων. Καὶ ἀσφαλῶς δὲν εἶμαι τόσον ἠἡλίθιος, ὥστε νὰ μὴν ἔχω ἀντιληφθῆ τὴν μεγάλην, τὴν τραγικήν, θὰ ἔλεγα, ἔλλειψιν ποδοσφαιρικοῦ γηπέδου εἰς τὴν ̓Αττικὴν καὶ ἰδιαιτέρως εἷς τὰς ̓Αθήνας. ̓Η ἕλλειψις, ἄλλωστε, εἶναι ξξώφθαλμος καθ ̓ ἑκάστην Κυριακὴν εἰς πάντα ἐχέφρονα ἄνθρωπον. ̓Ο παρατηρούμενος συνωστισμός εἰς τὰ ὀλίγα ὑπάρχοντα γήπεδα εἶχεν, μάλιστα, ὡς ἀποτέλεσμα πέρισυ νὰ φονευθοῦν καὶ δέκα ἄτομα εἰς τὴν θύραν 13 τοῦ γηπέδου τοῦ ἤρωος τῆς ̓Επαναστάσεως Γεωργίου Καραϊσκάκη. "Ολα αὐτὰ τὰ γνωρίζω καλῶς. Πλὴν, νομίζω, ὅτι δὲν συμφέρει εἰς τήν χώραν μας νὰ γίνει ἐκεῖ γήπεδον. Καὶ. δὲν ἀσπάζομαι, βεβαίως, τὰ ἀναγραφέντα περὶ «ἰστορικότητος», «παραδόσεων» κλπ. φληναφήματα ὠρισμένων ἁἀντιδραστικῶν κρονολήρων. Μὲ τὸν Πλάτωνα, ὄπως καὶ μὲ τοὺς ὑπολοίπους ἀρχαίους συγγραφεῖς, ξεμπερδέψαμε διὰ παντός, ὅταν, πρὸ ἐτῶν, τὸ κράτος Τοῦ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΚΑΡΦΙΑ μας ἁπήλλαξε τὴν νεολαίαν μας ἀπὸ τὸ ἄγος αὐτὸ τῶν ἀρχαίων φλυαριῶν, ἐξοβελίσαν τὰ κείμενά των ἀπὸ τὰ σχολεῖα μας. ́Η εὔστοχος αὔτη ἐνέργεια, ὡς θὰ ἔχετε ἤδη διαπιστώσει, εχει μεγάλως συμβάλει εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ μορφωτικοῦ καὶ κυρίως τοῦ γλωσσικοῦ ἐπιπέδου τῶν μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι --μετὰ καὶ τὴν πρόσφατον κατάργησιν τῶν ἀχρήστων τόνων καὶ πνευμάτων -ἐπιδίδονται πλέον ἀπερίσπαστοι στὴν εδραίωση τῆς ἔκδημοκρατισμένης παιδείας μας μὲ τὴν πολιτικὴ βούληση γιὰ συμβολὴ στὴν παγκόσμια εἱρήνη, στὸν ἀφοπλισμὸ καὶ τὴν ἁποπυρηνικοποίηση τῶν Βαλκανίων... Δεν εἶναι, λοιπόν, προγονοπληξία ἢ ἔρως πρὸς τοὺς ἁποπεμφθέντας ἀρχαίους συγγραφεῖς ἡ αἰτία τῆς διαφωνίας