ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΔΟΣ»: Οἱ ἄγνωστες συγκλονιστικὲς ἰδιότητες τῆς "Ἑλληνικῆς Μαθηματικῆς Γλώσσας 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ἢ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα --- ὅπως ἔχουμε ἤδη δείξει σὲ προηγούμενες ἐργασίες μας ἀπὸ τὸ 198633 --- δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνώτερη ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη, ἐξ αἰτίας κυρίως τῆς γραμματικῆς της, ἀλλὰ τέλεια, γλῶσσα τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀλήθειας, μητέρα ὄχι μόνο τῆς « ̓Ινδοευρωπαϊκῆς» ὁμογλωσσίας, ἀλλὰ καὶ ὅλων γενικὰ τῶν γλωσσῶν, οἱ ὁποῖες ὁμιλοῦνται σήμερα. Τὰ προαναφερθέντα δὲν εἶναι ἀπερίσκεπτες ὑπερβολές, χωρὶς στοιχεῖα καὶ σοβαρώτατες ἐνδείξεις --- ἄν ὄχι ἀποδείξεις. Μολονότι στὴν ἐργασία αὐτὴ δὲν θ ̓ ἀσχοληθοῦμε περισσότερο μὲ τὸν δημιουργὸ της καὶ τὸν χρόνο ἢ τόπο τῆς δημιουργίας της, θὰ πρέπει, ἐντελῶς περιληπτικά, ν ̓ ἀναφέρουμε ὅτι, καὶ κατὰ τὴν δική μας γνώμη, ἡ ἱστορία τοῦ "Οκ. ̓Αθ. ̓Αγγελόπουλος εἶναι φυσικὸς καὶ ἐρευνητὴς-συγγραφεὺς (Κέντρο ̓Ερευνῶν ̓Αστρονομίας καὶ ̓Ἐφηρμοσμένων Μαθηματικῶν τῆς ̓ Ακαδημίας ̓Αθηνῶν). 33 Βλ. 'Αθαν. ̓ Αγγελόπουλου, « ̓Ομφαλός, ἡ τελευταία ἀποκάλυψη», «Σμυρνιωτάκης», ̓ Αθήνα 1986.