ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΔΟΣ»: Οἱ ἄγνωστες συγκλονιστικὲς ἰδιότητες τῆς "Ἑλληνικῆς Μαθηματικῆς Γλώσσας 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ἢ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα --- ὅπως ἔχουμε ἤδη δείξει σὲ προηγούμενες ἐργασίες μας ἀπὸ τὸ 198633 --- δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνώτερη ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη, ἐξ αἰτίας κυρίως τῆς γραμματικῆς της, ἀλλὰ τέλεια, γλῶσσα τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀλήθειας, μητέρα ὄχι µόνο τῆς «᾿Ινδοευρωπαϊκῆς» ὁμογλωσσίας, ἀλλὰ καὶ ὅλων γενικὰ τῶν γλωσσῶν, οἱ ὁποῖες ὁμιλοῦνται σήµερα. Τὰ προαναφερθέντα δὲν εἶναι ἀπε- ρίσκεπτες ὑπερβολές, χωρὶς στοιχεῖα καὶ σοβαρώτατες ἐνδείξεις --- ἄν ὄχι ἀπο- δείξεις. Μολονότι στὴν ἐργασία αὐτὴ δὲν θ᾽ ἀσχοληθοῦμε περισσότερο μὲ τὸν δημιουργὸ της καὶ τὸν χρόνο ἢ τόπο τῆς δημιουργίας της, θὰ πρέπει, ἐντελῶς περιληπτικά, ν᾿ ἀναφέρουμε ὅτι, καὶ κατὰ τὴν δική µας γνώμη, ἡ ἱστορία τοῦ "Οκ. ᾽Αθ. ᾿Αγγελόπουλος εἶναι φυσικὸς καὶ ἐρευνητὴς-συγγραφεὺς (Κέντρο ᾿Ερευνῶν ᾿Αστρο- νοµίας καὶ ᾿Ἐφηρμοσμένων Μαθηματικῶν τῆς ᾿ Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν). 33 Βλ. 'Αθαν. ᾿ Αγγελόπουλου, «᾿Ομφαλός, ἡ τελευταία ἀποκάλυψη», «Σμυρνιωτάκης», ᾿ Αθήνα 1986.