Συμβάντα, συμβαίνοντα καὶ συμβησόμενα κοῦ μας» ἀλλὰ -- καὶ μὴ γελιέστε! --- ὃΔὲν ὑπάρχει συμβαῖνον τοῦ παρόντος, ποὺ νὰ μὴν συναρτᾶται μὲ συμλοκληρου τοῦ Παγκόσμιου Πολιτιβὰν τοῦ παρελθόντος. Καὶ δὲν ὑπάρχει σμοῦ) δὲν σημαίνει τίποτε στὴν σημεσυμβησόμενο τοῦ μέλλοντος, ποὺ νὰ ρινὴ «Ελλάδα». Οἱ πάντες ἀσχολοῦμὴν εἶναι αἰτιατὸ γεγονότων τοῦ παρόνται μὲ τὴν οἰκονομία, τὰ εἰσοδήματα, ντος καὶ τοῦ παρελθόντος, Ἢ ἀλλητὴν ΑΤΑ, τὰ ἐπιτόκια, τὶς τιμὲς αὐτολουχία (στὴ φύση καὶ τὴν ἱστορία) δὲν κινήτων, τὴν δίψα ἐπιβολῆς, τα... Τίἀποτελεῖ ἁπλῶς χρονικὴ συνέχεια ἆλποτε δὲν θυμίζει ὅτι ὁ Τόπος, ὁ Λαὸς καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ σύγχρονου « Ελληλὰ αὐστηρῶς λογικὴ (καὶ πραγματικὴ) συνέπεια. Ὅσοι προσπαθοῦν νὰ ζοῦν νισμοῦ» ἀποτελοῦν τοὺς ἀποδοχεῖς καὶ καὶ νὰ δροῦν τώρα ἐν «ἀνεξαρτησίᾳ» κληρονόμους ἑνὸς γιγαντιαίου, οἶκουπρὸς τὴ ζωὴ καὶ τὴν δράση τοῦ παρελμενικῆς ἀξίας καὶ σὲ παγκόσμια κλίθόντος συγκρούονται ὄχι μόνο μὲ τὴν μακα μοναδικοῦ τρόπου θεωρήσεως ἱστορία ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἴδια τὴ γονιτῆς ζωῆς. Ἢ ἱστορική μας μνήμη διακή τοὺς ὑπόσταση, ἡ ὁποία ἔχει μποροῦμε νὰ θεωρήσωμμε -- βάσει τῶν προσκτηθῆ καὶ «φέρει» ὅλα τὰ πρὸ τῆς «ἐνδείξεων» ποὺ μᾶς προσφέρουν οἱ ᾱ-' γεννήσεώς:της συμβάντα στὸ γενεαλοναφορὲς τῆς «ἰθύνουσας τάξεώς» μας γικὸ ΝΑ της. Συνεπῶς ὅσοι ἐπιχει---ὅτι ἐξικνεῖται τὸ πολὺ μέχρι τὸν ροῦν νὰ μηδενίσουν τὸ παρελθὸν (στὴ Γοργοπόταμο καὶ τὸ Κιλελέρ... ζωή, τὴν ἱστορία ἢ τὴ φύση) ἁπλῶς ̓ Ὅσο μπορεῖ νὰ ἀποδειχθῆ μέσα στὰ πλαίσια ἑνὸς μικροῦ ἐκδοτικοῦ ματαιοπονοῦν. Αὐτὴ ἡ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάσχολίου, κατεφάνη στὴν ἀρχὴ τοῦ πατων μάταιη, ἡ παράφρων ἀπόπειρα μηρόντος σημειώματος, ὅτι ἡ ἐπιχείρηση δενισμοῦ τοῦ παρελθόντος ἀποτελεῖ τὸ πλήρους ἀποσυνδέσεως τῶν συμβαινόντων ἀπὸ τὰ συμβάντα εἶναι μάταιη κύριο σύμπτωμα τῆς παρούσης βαρύταῖης "Ελληνικῆς Νόσου. Εἴμεθα μανιοκαταδιωτικὴ ψύχωση παραφρόμάρτυρες ἑνὸς θεάματος ἀπίστευτου: νων. Καμμία δύναμη δὲν θὰ καταργήΤὸ σημερινὸ ἑλληνικὸ «πνεῦμα», ἡ ση τὸν χαλύβδινο νόμο τῆς φυσικῆς, σημερινὴ ἑλληνικὴ «πολιτική», ἡ σηβιολογικῆς καὶ ἱστορικῆς συνέπειας μερινὴ ἑλληνικὴ «ἐπιστήμη», «κοινωκαὶ ἀλληλουχίας. Τὰ συμβάντα εἶναι ὁνία», «ἰθύνουσα τάξη», «μᾶζα», «διαλοξώντανα καὶ προδιαγράφουν αὐστηνόηση», «οἰκονομία»... ζοῦν καὶ δροῦν ρῶς τὰ δυμβαίνοντα. "Ας μὴν αὐταπατᾶται λοιπὸν ἡ ἐξουσιαστική παράνοια ἐρήμην πάσης ἱστορικῆς μνήμης. Λὲς τοῦ καιροῦ μας. Τὰ «συμβαίνοντά» της, καὶ τὸ κέντρο τοῦ ἑλληνικοῦ ἐγκεφάλου, ὅπου συγκεντρώνονται καὶ ἑδράκατὰ τὸ μέτρο ποὺ εἶναι ἀσυνάρτητα ζονται τὰ «σημάδια» τῶν συμβάντων, ἔπρὸς τὴν ἑλληνική ἱστορία, εἶναι πλαχει λοβοτομηθῆ χειρουργικῶς. Ὅ,τι στά, εἶναι φανταστικά, εἶναι ἁπλῶς προδιέγραψε τὸ "Ελληνικὸ Παρὸν ᾱψευδαισθήσεις της. ̓Αλλὰ ἂς μὴ αὖπερρίφθη εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον, ταπατᾶται καὶ σὲ κάτι ἀκόμη, ἴσως πιὸ Γλῶσσα, πολιτισμός, ἱστορικὰ συμβάσημαντικό: Οὔτε τὰ συμβησόμενα θὰ ντα, τρόπος ἀντιλήψεως τῆς ζωῆς καὶ εἶναι ἀποσυναρμολογημένα ἀπὸ τὰ τοῦ κόσμου, ὁλόκληρη ἡ μεγαλειώδης συμβάντα. Τὸ ̓Ελληνικὸ Μέλλον θὰ κι ὁλοζώντανη ἐσαεὶ πλημμυρὶς τοῦ εἶναι τέκνο-διάδοχος τοῦ ̓Ελληνικοῦ “Ελληνικοῦ Προτύπου (ποὺ εἶναι τὸ Παρελθόντος. . Δ...Λ. θεμέλιο ὄχι μόνο τοῦ σημερινοῦ «δι-