Η. Δ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Τὸ φάσμα τῶν σημασιῶν τοῦ «Ψ» ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤῊΣ «ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ» Ψ Ξεκινοῦμε τὴν ἀνάλυσι τοῦ διπλοῦ αὐτοῦ γράμματος-συμβόλου, συνθέτου ἐκ τῶν χειλεοφώνων «Π» ἢ «ᾧ» μετὰ τοῦ «Σ», δηλαδὴ ΠῈΣ ἢ Φ1Σ, ὅπως τὸ συναντοῦμε πρὸ τοῦ 403 π.Χ. στοὺς Αἰολεῖς. ἼἜχουμε ἤδη ἑρμηνεύσει ἢ ἀποκωδικοποιήσεί τὶς σημασίες αὐτοῦ τοῦ συμβόλου διὰ τῆς ἀναλύσεως τῶν σημασιῶν τῶν γραμμάτων Π, Φ («Δαυλὸς», τεῦχος δ6/ 1989) καὶ «Σ» («Δαυλός», τεῦχος 75/ 1988) ποὺ τὸ συνθέτουν. 'Ο σχηματισμὸς ἑπομένως ἑνὸς νέου συμβόλου γιὰ τὴν «προσῶδία» ΠΣ, ΦΣ ὡς καθαρὴ ὑπόθεση ἀφορῶσα ἴσως στὴν ἀνάπτυξι κοινῆς γραφῆς θὰ μποροῦσε νὰ μὴ μᾶς ἀπασχολύση ἐδῶ. Εν τούτοις μᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετάσουμε ἑρμηνευτικῶς τὶς λέἕξεις ἐκεῖνες, ποὺ ἐκ τῶν μεταγραφῶν πλέον ἔχουν περιλάβει στὴ δομή των τὸ νέο σύμβολο «Ρ». Σημειώνω ὅτι τὸ γράμμα-σύμβολο «Ἡ» τὸ βρίσκομε στὶς δωρικὲς ἐπιγραφὲς τῶν περίφημων αἰγυπτιακῶν μνημείων μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ δεύτερου καταρράκτου τοῦ Νείλου, ποὺ περιλαμβάνουν τὸν μεγάλο ναὸ τοῦ ”Αμμωνος-Ρρᾶ καὶ τοὺς τέσσερις κολοσσούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Ραμσῆ Β ́, ὅπου καὶ οἱ πολύτιμες δωρικὲς ἐπιγραφές. Σὲ ποιὰ χρονολογία ἐγράφησαν αὐτές; ̓ Η ἀπάντηση εἷναι ἀσφαλῶς: μετὰ τὴν τοποθέτησι τῶν κολοσσῶν. Στὴν Αἴγυπτο τέλος μὲ τὸ ὄνομα «Ῥαμσῆς» βασίλευσαν δέκα τρεῖς Φαραώ. 'Ο σπουδαιότερος ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ Ραμσῆς Μεϊαμοὺν ὁ Β ́ (Σέσωστρις, ὁ ὁποῖος καὶ ἐβασίλευσε μεταξὺ τοῦ [324 καὶ 1258 π.Χ.), γυιὸς καὶ διάδοχος τοῦ Σεθώσιος. Τώρα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε δωρικὲς ἐπιγραφὲς ἐπὶ τοῦ κολοσσοῦ μὲ τὸ γράμμα «Ψ», ἀνύπαρκτο στὰ σημιτικὰ ἀλφάβητα καὶ πότε ἐγράφησαν αὐτὲς οἱ ἐπιγραφές, τὰ ἀφήνω στὴν αὐθαιρεσία τῶν «τρανῶν». Γιὰ ἐμὲ τὸ Ἑλληνικὸ ἀλφάβητο εἶναι τόσο μοναδικὸ καὶ τόσο παλαιό, ποὺ δὲν ἔχει ἀνάγκη ἐπιβεβαιώσεων τῶν Φοινικιστῶν! ̓Η συγκράτησι τέλος τῆς παλαϊᾶς (πρὸ τοῦ «Ψ») γραφῆς «ΠΣ» ἢ «ΦΣ» ὑπὸ τῶν Αἰολέων, π.χ. Πέλοπς ἢ ἼΑραπς, ὅπως φαίνονται στὶς καταγραφεῖσες ὑπὸ τοῦ Γρηγορίου τῆς Κορίνθου ἐπιγραφὲς (1150 μ.Χ.), εἶναι ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο ἀποδεικνῦον τὴν διπλῆ σύνθεσι τοῦ συμβόλου «Ψ». "Ας ἑρμηνεύσουμε ὅμως ἐκ τῶν γνωστῶν μας ἤδη κωδικῶν σημασιῶν τῶν «Π», «Φ» καὶ «Σ» τὸ νοηματικὸ περιεχόμενο τοῦ συμβόλου (Ἠ). Σημειώνω, ὅτι καὶ οἱ δύο γραφές ΠΣ, ΦΣ περιέχουν τὸ γράμμα-σύμβολο «Σ». Τὸ γράμμα «Σ» («Δαυλός», τεῦχος 75/ 1988) συμβολίζει τὴν παλινδρομοῦσα κίνησι, ἡ ὁποία ἐν προκειμένω προκαλεῖται ἐκ τῆς σχετικῆς πνοῆς τοῦ ἀνέμου «ΠΠ» («Δαυλός», τεῦχος δ6/ 1959) ἢ ἐκ τῆς βίαιης ἐκτονώσεως τοῦ ἀέρος ποὺ προκαλεῖ ὁ ἄνθρωπος (φύσημα) διὰ τῶν πνευμόνων του μέσω τῆς κοιλότητος τοῦ στόματός του («Δαυλός», τεῦχος 86/ 1989), ὅταν προσπίπτη ἡ μικρὴ μᾶζα τοῦ ἀέρος, σχετικὴ πάντοτε πρὸς,.τὴν ἱκανότητα τοῦ φορέως (ἄνεμος-ἄνθρωπος), ἐπὶ πραγμάτων