Η. Δ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Τὸ φάσμα τῶν σημασιῶν τοῦ «Ψ» ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤῊΣ «ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ» θέτου ἐκ τῶν χειλεοφώνων «Π» ἢ «ᾧ» μετὰ τοῦ «Σ», δηλαδὴ ΠῈΣ ἢ Φ1Σ, ὅπως τὸ συναντοῦμε πρὸ τοῦ 403 π.Χ. στοὺς Αἰολεῖς. ἼἜχουμε ἤδη ἑρμηνεύσει ἢ ἀποκωδικοποιήσεί τὶς σημασίες αὐτοῦ τοῦ συμβό- λου διὰ τῆς ἀναλύσεως τῶν σημασιῶν τῶν γραμμάτων Π, Φ («Δαυλὸς», τεῦχος δ6/ 1989) καὶ «Σ» («Δαυλός», τεῦχος 75/ 1988) ποὺ τὸ συνθέτουν. 'Ο σχηματισμὸς ἑπομένως ἑνὸς νέου συμβόλου γιὰ τὴν «προσῶδία» ΠΣ, ΦΣ ὡς καθαρὴ ὑπόθεση ἀφορῶσα ἴσως στὴν ἀνάπτυξι κοινῆς γραφῆς θὰ μποροῦσε νὰ μὴ μᾶς ἀπασχολύ- ση ἐδῶ. Εν τούτοις μᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετάσουμε ἑρμηνευτικῶς τὶς λέ- ἕξεις ἐκεῖνες, ποὺ ἐκ τῶν μεταγραφῶν πλέον ἔχουν περιλάβει στὴ δοµή των τὸ νέο σύμβολο «Ρ». Σηµειώνω ὅτι τὸ γράμμα-σύμβολο «Ἡ» τὸ βρίσκοµε στὶς δωρικὲς ἐπιγραφὲς τῶν περίφηµων αἰγυπτιακῶν μνημείων μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ δεύτερου καταρρά- κτου τοῦ Νείλου, ποὺ περιλαμβάνουν τὸν µεγάλο ναὸ τοῦ ”Αμμωνος-Ρρᾶ καὶ τοὺς τέσσερις κολοσσούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Ραμσῆ Β΄, ὅπου καὶ οἱ πολύτι- µες δωρικὲς ἐπιγραφές. Σὲ ποιὰ χρονολογία ἐγράφησαν αὐτές; ᾿ Η ἀπάντηση εἷ- ναι ἀσφαλῶς: μετὰ τὴν τοποθέτησι τῶν κολοσσῶν. Στὴν Αἴγυπτο τέλος μὲ τὸ ὄνομα «Ῥαμσῆς» βασίλευσαν δέκα τρεῖς Φαραώ. 'Ο σπουδαιότερος ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ Ραμσῆς Μεϊαμοὺν ὁ Β΄ (Σέσωστρις, ὁ ὁ- ποῖος καὶ ἐβασίλευσε μεταξὺ τοῦ [324 καὶ 1258 π.Χ.), γυιὸς καὶ διάδοχος τοῦ Σε- θώσιος. Τώρα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε δωρικὲς ἐπιγραφὲς ἐπὶ τοῦ κολοσσοῦ μὲ τὸ γράμμα «Ψ», ἀνύπαρκτο στὰ σημιτικὰ ἀλφάβητα καὶ πότε ἐγράφησαν αὐτὲς οἱ ἐπιγραφές, τὰ ἀφήνω στὴν αὐθαιρεσία τῶν «τρανῶν». Γιὰ ἐμὲ τὸ Ἑλληνικὸ ἀλ- φάβητο εἶναι τόσο μοναδικὸ καὶ τόσο παλαιό, ποὺ δὲν ἔχει ἀνάγκη ἐπιβεβαιώ- σεων τῶν Φοινικιστῶν! ᾿Η συγκράτησι τέλος τῆς παλαϊᾶς (πρὸ τοῦ «Ψ») γραφῆς «ΠΣ» ἢ «ΦΣ» ὑπὸ τῶν Αἰολέων, π.χ. Πέλοπς ἢ ἼΑραπς, ὅπως φαίνονται στὶς κα- ταγραφεῖσες ὑπὸ τοῦ Γρηγορίου τῆς Κορίνθου ἐπιγραφὲς (1150 μ.Χ.), εἶναι ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο ἀποδεικνῦον τὴν διπλῆ σύνθεσι τοῦ συμβόλου «Ψ». "Ας ἑρμηνεύ- σουµε ὅμως ἐκ τῶν γνωστῶν µας ἤδη κωδικῶν σημασιῶν τῶν «Π», «Φ» καὶ «Σ» τὸ νοηματικὸ περιεχόµενο τοῦ συμβόλου (Ἠ). Σηµειώνω, ὅτι καὶ οἱ δύο γραφές ΠΣ, ΦΣ περιέχουν τὸ γράμμα-σύμβολο «Σ». Τὸ γράμμα «Σ» («Δαυλός», τεῦχος 75/ 1988) συμβολίζει τὴν παλινδρομοῦσα κί- νησι, ἡ ὁποία ἐν προκειμένω προκαλεῖται ἐκ τῆς σχετικῆς πνοῆς τοῦ ἀνέμου «ΠΠ» («Δαυλός», τεῦχος δ6/ 1959) ἢ ἐκ τῆς βίαιης ἐκτονώσεως τοῦ ἀέρος ποὺ προκαλεῖ ὁ ἄνθρωπος (φύσημα) διὰ τῶν πνευμόνων του μέσω τῆς κοιλότητος τοῦ στόματός του («Δαυλός», τεῦχος 86/ 1989), ὅταν προσπίπτη ἡ μικρὴ μᾶζα τοῦ ἀέρος, σχετι- κὴ πάντοτε πρὸς,.τὴν ἱκανότητα τοῦ φορέως (ἄνεμος-ἄνθρωπος), ἐπὶ πραγμάτων Ψ Ξεκινοῦμε τὴν ἀνάλυσι τοῦ διπλοῦ αὐτοῦ γράμματος-συμβόλου, συν-