δ΄ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ “κατ᾿ ᾿Εκλογὲς καὶ ἑλληνικὴ γλῶσσι Ὃ «Δαυλὸς» ἔχει ἐπανειλημμέ- νως σημειώσει τὴν πεντακάθαρη -- γιὰ ὅσους ἔχουν ἐμβαθύνει στὴν ἱ- στορία --- ἀλήθεια ὅτι ἡ διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἑλληνικὴ «σταθερὰ» εἴ- ναι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα. [Τὸ ἑλλη- νικὸ κράτος, ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, ἡ θρησκεία κ.λπ. εἶναι «μεταβλη- τές», ἀφοῦ κατὰ περιόδους εἴτε ἐξα- φανίζονταν ἐντελῶς εἴτε ἄλλαζαν]. Αν ὑπῆρχε πάντοτε καὶ ὑπάρχη καὶ σήμερα συνεπῶς ᾿Ελλάδα, τοῦ- το ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρ- χε πάντοτε καὶ ὑπάρχει καὶ σήμερα ἑλληνικὴ γλῶσσα. ἜΑν πολιτικὴ ἡγεσία μιᾶς ὁμά- δος σημαίνη ἀρχηγία, τῆς ὁποίας ρόλος εἶναι ἡ ἐπιβίωση καὶ προα- γωγὴ τῆς ὁμάδος (καὶ δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ ἄλλο ρόλο γιὰ οἷαδήποτε κατὰ φύσιν ἡγεσία, ἐκτὸς ἂν πρό- κειται γιὰ τὴν σημερινὴ ἔκτροπη, διάστροφη καὶ παρά φύσιν μορφή της, τὴν ἐξ-ουσία), τότε ἡγεσία τῆς ὁμάδος ποὺ λέγεται "Ελληνισμὸς σημαίνει πρώτιστα τοὺς ταγοὺς ἐ- κείνους τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ ποὺ κατὰ κύριο λόγο φροντίζουν, μεριμνοῦν καὶ ἀσκοῦν (ἐκτὸς τῶν δευτερευου- σῶν δραστηριοτήτων τους, ὅπως οἱ οἰκονομικές, διπλωματικές, κοινω- νικές κ.λπ.) τὴν πολιτικὴ γιὰ τὴν ὕ- παρξη καὶ καλλιέργεια τῆς ἑλληνι- κῆς γλώσσας. "Η ἱστορία μᾶς ὁδη- ᾿ γεῖ μαθηματικῶς στὸ αἴτημα ἢ τὸ ἵ- στορικὸ ἀξίωμα, ἂν θέλετε, αὐτό. Παρακολουθῶ τὶς προεκλογικὲς δραστηριότητες τῶν ἑκατοντάδων πολιτικῶν ὅλων τῶν κομμάτων (λό- γους, δηλώσεις, ἐξαγγελίες, διακη- ρύξεις, προγράμματα καὶ τόσα ἄλ- λα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιχειροῦν νά πεί- σουν τὴν ᾿Ομάδα ὅτι εἶναι κατάλ- ληλοι, γιὰ νὰ τῆς ἐξασφαλίσουν τὴν ἐπιβίωση καὶ τὴν προαγωγή της), ἀκούω νὰ ἀναφέρωνται σ᾿ ὅ- λους τοὺς τομεῖς τοῦ ἐπιστητοῦ καὶ νὰ ἐπαγγέλλωώνται ὅλα ὅσα θά... μᾶς σώσουν, ἀλλά... ᾿Αλλὰ δὲν ἄκουσα (ἐκτὸς μιᾶς μονολεκτικῆς ἀναφορᾶς στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐκ μέρους ἕ- νὸς ἀρχηγοῦ μικροῦ κόμματος) οὔτε λέξη, οὔτε νύξη, οὔτε ὑπαινιγμὸ γιὰ τὸ τὶ σκέπτονται καὶ τὶ θὰ κάνουν γιὰ τὸ πρώτιστο καὶ μέγιστο καὶ ζωτικώτατο θέμα τῆς (καταστρεφό- μενῆς, συρρικνούμενης, κακοποιού- µενης, λησμονούμενης καὶ κυριο- λεκτικὰ ἀπειλούμενης μὲ ὁριστικὴ ἐ- ξαφάνιση) ἑλληνικῆς µας γλώσσας. Τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐ- τούς; Δὲν ἐπικοινωνοῦν μὲ τὴν πραγματικότητα, δὲν ἔχουν ὑποτυ- πώδη αἴσθηση τῆς ἱστορίας, δὲν καταλαβαίνουν τίποτε; ᾿Η καταλα- βαίνουν καὶ μᾶς τὸ κρύβουν, Τὸ τε- ράστιο (πολιτικό, πολιτικώτατο/) θέ- μα ποὺ λέγεται ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι γι᾿ αὐτοὺς «τέρρα ἰνκόγκνιτα» -- γιὰ νὰ τοὺς κάνω τὸ χατήρι, χρησιμοποιώντας μιὰ λατινικὴ φρά- ση τῆς «μόδας» ἀντὶ μιᾶς, μισητῆς γι᾿ αὐτούς, ἑλληνικῆς --- ἢ μήπως «ἀπηγορευμένος καρπός»; Τὶ νὰ πῶ κι ἐγώ, φίλε ἀναγνώ-. στη... Μακάρι νὰ εἶμαι ἄδικος, ἀλ- λὰ ὅλο αὐτὸ τὸ θέαμα, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὁ παρελθὼν βίος καὶ πολιτεία