ΔΕΙΝΙΑΣ ΕΚΡΗΓΝΥΟΜΕΝΟΣ Ὃ «μέγας» Ναπολέων Βοναπάρτης καὶ ὁ μύθος τῆς μεγαλωσύνης του... Μὲ τοῦτο τὸ κείμενο κάποιοι θ ̓ «ἀνακαλύφουν» ἐπὶ τέλους (οἱ πολλοὶ θὰ ἐπαναβεβαιωθοῦν γιὰ) τὸ πόσον ἡ ἐπαναστατικότης τούτης τῆς ἔκδοσης τρικλοποδίζει.. τὴν «τάξι πραγμάτων», ποὺ στὰ πλαίσιά της ἡ ἀνθρώπινη φύσις φέρει καὶ φέρεται στὴν ἧττα... - Ποιὰ ἧττα; -- Αὐτὴν τοῦ νὰ ὑπαγορεύει ἣ δέχεται... «μεγάλον» ἕνα ἀσήμαντο ἄτομο: τὸ νὰ φέρονται οἱ λοιποὶ σὲ πόνον ὁσοδήποτε μεγάλον δὲν προὐποθέτει μεγαλωσύνην μὰ ἐπιλογὴν --- βούλησιν, ὅπως ἐκ τῶν πέντε σκοπῶν ποὺ ὑπάρχουν (ὑγεία, δόξα, ἄνεσις, ἔρωτας, ἀρετὴ -- μὴ ψάξετε γιὰ ἕχτον, δὲν θὰ βρεῖτε) ἀποχλείεται ὁ τελευταῖος! Πού, εἴδαμε μόλις, εἶναι ἡ ἀρετή, παναπεῖ ἡ «κατὰ λόγον ἐμμονὴ καὶ ἡ σύντονὴ δράσις εἰς σύμπτωσιν μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὶς διαστάσεις» -- αὐτὸ μόνον καὶ τίποτ ̓ ἄλλο, τὰ λεξικὰ σφάλλουν... . ̓Αφορμὴ στὸ νὰ γραφεῖ τοῦτο τὸ χείμενο στάθηκε ἡ ὕπαρξις στὸ «Δαυλὸν»/ 8 7 (σελ. 4968, «Αἴσιμα καὶ ̓Αδήριτα») τῆς φράσης: «... μέχρις ὅτου ὁ Ναπολέων κατάργησε τὴ δημοκρατία καὶ ἐπέβαλε τὴν Αὐτοκρατορία, ἡ ὁποία δόξασε τὴ Γαλλία». Ἢ ἀπορία μου συνίσταται ὅτὸ ὅτι, ἐνῶ τὰ λοιπὰ ἐξ ὅλων ὅσα λέγει ὁ συντάχτης βεβαιώνονται ὄντως ἀκριβῆ [εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθίσταται ἄκρως ἐμφανὴς ἡ σοβαρότης-μελέτη-εὐθυκρισία του (συντάκτου), μὲ σίγουρο δηλαδὴ πὼς στὰ πλαίσια τῆς παγκόσμιας ἀστοχίας μπορεῖ νὰ φέρεται εἰς σύγχυσιν ἀκόμα καὶ ὁ βαθύτατα στοχαστικὸς ἄνθρωπος], καί, τουλάχιστον ὡσότου μᾶς ἐξηγηθεῖ τὶ ἐννοεῖται μὲ τὴ λέξιν «ἐδόξασε» καὶ πῶς, διὰ ποίων διαδικασιῶν ἐπέτυχε αὐτὸ ἡ Αὐτοχρατορία, εὐθαρσῶς καὶ μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τοῦ πόσον ἡ ἀντίληψί μου ἀντιστρατεύεται «δη, , , , ̓ ́ “ ̓ “ η... ́ ̓ μόσια «γνώμην» [πού, κατά... ̓Ανδρέαν (Λασκαρᾶτον, ἐννοεῖται...) «δὲν διαφέρει ἄπ ̓ τὶς ἄλλες... δημόσιες»...], ἀριθμῶ κατωτέρω ὅσα στοιχειοθετοῦν τὴν μικρότητα τοῦ... «Μεγάλου Κορσικανοῦν --- πάντα κατὰ τὰ προσωπικά μου συμπεράσματα. ̓) Ψ“ἤὔ » ̓ , " , Ν « » ή » “ ́ Τὰ ἄνω, αὐτονόητον, μὲ δεδομένα. πὼς ἡ αὐτοχριτική, ἐδῶ νοούμενη λειτουργιΒΝ ΩΝ ο « - “χρυ κυ λα χὸς αὐτοέλεγχος τῆς ἴδιας τῆς ὕλης τοῦ «Δαυλοῦ» , ἐν ἀρετῇ καὶ τόλμη”, ἄλλως, » - 3.» ν ̓ ἀλληλοσυμπλήρωσις τῶν συλλειτουργῶν του’ ἐπὶ περιπτώσεων ποὺ ἀντίθετη θέασις προάγει τὴν παρατήργσι σέ... ἀπρόβλεπτη- ἀνήκουστη- ἀναπάντεχη «ὀπτικὴ γωῃ 4 ν» ῃ 5 κ. ̓ νίαν» , ὄχι μόνο δὲν μειώνει τὴν ἐμπερίστατη ἐπιθεώρησιν, μὰ ἀντίθετα τῆς προσδίδει ὅλο καὶ περισσότερον χῦρος... Ὄχι τὸ ἀλάθητον, μὰ ὁ συνεχὴς αὐτοέλεγχος, ἡ συνεχὴς βάσανος αἴρουν εἰς περιωπήν... . Λέγω λοιπόν, πὼς καθὼς ὁ «Δαυλὸς» φέρει φορτίο πολυτιμότατο τὴν ἐγκυρότητα στὴν ὁποία τὸν ἀνέβασε μείζων ἔγκυψις στὰ «πράγματα τοῦ κόσμου», μείζων ἀδιαφορία ἐφ ̓ ὅσων δὲν θεμελιοῦνται καὶ δὲν θεμελιώνουν ἀρχές, γίνεται φανερὸ ὅτι καὶ ἡ ἐλάχιστη ἀστοχία στὴν ὕλη του («Δαυλοῦ», λέμε) λαμβάνει διαστάσεις σημαίνουσες! Τὶ ἄλλο, πράγματι, ἀφοῦ πᾶσα παράλειψις ἣ πλημμέλημα βεβαιώνεται