ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΕΟΡΙΓΑΝΑΣ Νέες ἐνδείξεις γιὰ τὴν προϊστορικὴ παρουσία τῶν "Ελλήνων στὸν Εἰρηνικὸ 'Ο πλέον ἀπόμακρος γιὰ τοὺς Ἕλληνες ̓Ωκεανός, ὁ Εἰρηνικός, καθὼς καὶ οἱ ἀκτὲς ποὺ περιβρέχεί, δηλαδὴ τῆς ̓Αλάσκας, ̓Ιαπωνίας, Κορέας, Κίνας, Φορμόζας, ̓Ινδοκίνας, ̓Ινδονησίας, Αὐστραλίας, Νοτίου, Κεντρικῆς καὶ Βορείου ̓Αμερικῆς, καθὼς καὶ τὰ τρία κύρια νησιωτικὰ συμπλέγματα ποὺ ἀποτελοῦν τὶς λεγόμενες συστάδες νήσων τῆς Πολυνησίας, Μελανησίας καὶ Μικρονησίας πρὸ ὀλίγων ἔτῶν κανεὶς δὲν θὰ ὑπωπτεύετο, ὅτι ἔστω καὶ μεμονωμένα καὶ κατ ̓ ἐξαίρεσιν θὰ ἦσαν γνωστὰ εἰς τοὺς “Ἕλληνες καὶ μάλιστα ἀπὸ τοὺς προϊῖστορικοὺς χρόνους. Χάρις ὅμως εἰς τὴν ἀναστροφὴ μὲ τὰ ἀρχαιοελληνικὰ κείμενα κατέστη δυνατὸν κατὰ τρόπο συγκροτημένο νὰ πλησιάσωμε τὴν ἀλήθεια γι ̓ αὐτοὺς τοὺς μακρυνοὺς καὶ ἀπρόσιτους γιὰ τοὺς πολλοὺς τόπους. Αὐτοὶ ὄχι μόνον ἦσαν γνωστοὶ εἰς τοὺς Ἕλληνες κατὰ τοὺς προϊστορικοὺς χρόνους, ἀλλὰ (χάρις στὰ ἄφθονα καὶ ποικίλα στοιχεῖα ποὺ ἔχομε εἰς χεῖρας μας) εἴμεθα εἰς θέσι νὰ διακηρύξουμε, ὅτι εἶχαν τέτοια ἐπαφὴ μὲ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, ὥστε νὰ ὑφίσταται μέχρι σήμερα ἐπίδρασι τῶν "Ἑλλήνων, ἀλλὰ σὲ πολλὰ καὶ προσαρμογή, ὅπως κατεδείχθη σὲ προηγούμενα ἄρθρα μας ἐνδεικτικῶς ὅλως (βλ. «Δαυλόν», τόμος τοῦ 1988 καὶ τεύχη τοῦ 1959). Εἶναι ἀληθὲς ὅτι σκοπιμότητες καὶ σχέδια «μακρᾶς πνοῆς» μὲ σύστημα κατεκάλυψαν ἐπὶ δύο τουλάχιστον χιλιετίες τὴν ἀλήθεια, διέστρεψαν τὴν ἱστορία καὶ ἐπέφεραν ὀπισθοδρόμησι στὴν ἀνθρωπότητα. ̓ Απὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἄρχισα νὰ ψαύω τὴν ἀλήθεια (καὶ κυρίως μετὰ τὴν πρόσφατη δεκαπενθήμερη ἐρευνητικὴ ἐπίἰσκεψή μου στὴν Αὐστραλία τὸν ̓Οκτώβριο τοῦ 1988) διεπίστωνα ὅτι σὲ οἰαδήποτε ἐκδήλωσι, σὲ οἱονδήποτε τόπο, μὲ οἱονδήποτε τρόπο, εἴτε ἀκροώμενος ξένων γλωσσῶν, εἴτε ἐνημερούμενος σὲ ἀρχαιολογικὲς ἀνακαλύψεις ἢ σὲ ἀνέλκυσι παλαιῶν ναυαγίων εἴτε σὲ ἀνεύρεσι χαμένων πολιτισμῶν καὶ φυλῶν, τάφων ἢ κτισμάτων εἴτε σὲ ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις, παντοῦ διεφαίνετο ἑλληνικότης. 'Ο μαίανδρος, ἡ διπλῆ σπεῖρα καὶ τὸ «κύμα» δὲν ἀποτελοῦν ἁπλᾶ ἑλληνικὰ διακοσμητικά, ἀλλὰ εἶναι σύμβολα τοῦ αἰωνίου-ἀτέρμονος. Τὸ ἀτέρμον συμβολίζει τὸ ἄπειρον, τὸ ἄπειρον συμβολίζει τὸ θεῖον, ἄρα εἶναι σύμβολα τῆς θεότητας. Οἱ ἀποδείξεις ἔρχονται «νομοτελειακά». Στὴν ταινία ποὺ περιγράφει τὴν ἐποποιία τῶν τεσσάρων ἐρευνητῶν γιὰ τὴν ἀνακάλυψι τῆς δομῆς τοῦ Ὠ.Ν.Α., ἤτοι τῶν Εος8]πά ΕταπΚκ]ίΠ, Μοττις ΔΝ ΗΚίης, 7}4π|65 Ναΐδοη καὶ Εγαποῖς ΟΓίΟΚ, ὁ 2θχρονος 1. Μαΐου, ἤδη διδάκτωρ τὸ 1952, συναντᾶ τὸν Μ. ΜΜΝΙΚίης σὲ ἐπιστημονικὸ συνέδριο στὴ Νεάπολι τῆς ̓Ιταλίας καὶ μὲ τὴ βοήθεια τῶν φωτογραφιῶν τῶν κρυστάλλων τοῦ Ὁ.Ν.Α. τῆς ΚΕ. Ετδηκ]η οἱ ΝΜαίβοη καὶ ΟΓίοΚ ἐπιτυγχάνουν νὰ δώσουν σὲ μοντέλλο τὴ δομὴ τῆς ζωῆς, «τὸν κρυμμένο θησαυρό», «τὸ μυστικὸ τοῦ γονιδίου», ὅπου παρουσιάζονται δύο ἁλυ-