ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΕΟΡΙΓΑΝΑΣ Νέες ἐνδείξεις γιὰ τὴν προϊστορικὴ παρουσία τῶν "Ελλήνων στὸν Εἰρηνικὸ 'Ο πλέον ἀπόμακρος γιὰ τοὺς Ἕλληνες ᾿Ωκεανός, ὁ Εἰρηνικός, καθὼς καὶ οἱ ἀκτὲς ποὺ περιβρέχεί, δηλαδὴ τῆς ᾽Αλάσκας, ᾿Ιαπωνίας, Κορέας, Κίνας, Φορμόζας, ᾿Ινδοκίνας, ᾿Ινδονησίας, Αὐστραλίας, Νοτίου, Κεντρικῆς καὶ Βο- ρείου ᾽Αμερικῆς, καθὼς καὶ τὰ τρία κύρια νησιωτικὰ συμπλέγματα ποὺ ἀποτε- λοῦν τὶς λεγόμενες συστάδες νήσων τῆς Πολυνησίας, Μελανησίας καὶ Μικρο- νησίας πρὸ ὀλίγων ἔτῶν κανεὶς δὲν θὰ ὑπωπτεύετο, ὅτι ἔστω καὶ μεμονωμένα καὶ κατ᾽ ἐξαίρεσιν θὰ ἦσαν γνωστὰ εἰς τοὺς “Ἕλληνες καὶ μάλιστα ἀπὸ τοὺς προϊῖ- στορικοὺς χρόνους. Χάρις ὅμως εἰς τὴν ἀναστροφὴ μὲ τὰ ἀρχαιοελληνικὰ κεί- μενα κατέστη δυνατὸν κατὰ τρόπο συγκροτηµένο νὰ πλησιάσωμε τὴν ἀλήθεια γι᾿ αὐτοὺς τοὺς μακρυνοὺς καὶ ἀπρόσιτους γιὰ τοὺς πολλοὺς τόπους. Αὐτοὶ ὄχι µόνον ἦσαν γνωστοὶ εἰς τοὺς Ἕλληνες κατὰ τοὺς προϊστορικοὺς χρόνους, ἀλλὰ (χάρις στὰ ἄφθονα καὶ ποικίλα στοιχεῖα ποὺ ἔχομε εἰς χεῖρας µας) εἴμεθα εἰς θέ- σι νὰ διακηρύξουµε, ὅτι εἶχαν τέτοια ἐπαφὴ μὲ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, ὥστε νὰ ὑφίσταται μέχρι σήµερα ἐπίδρασι τῶν "Ἑλλήνων, ἀλλὰ σὲ πολλὰ καὶ προσαρµο- γή, ὅπως κατεδείχθη σὲ προηγούμενα ἄρθρα µας ἐνδεικτικῶς ὅλως (βλ. «Δαυ- λόν», τόμος τοῦ 1988 καὶ τεύχη τοῦ 1959). Εἶναι ἀληθὲς ὅτι σκοπιμότητες καὶ σχέδια «μακρᾶς πνοῆς» μὲ σύστημα κατε- κάλυψαν ἐπὶ δύο τουλάχιστον χιλιετίες τὴν ἀλήθεια, διέστρεψαν τὴν ἱστορία καὶ ἐπέφεραν ὀπισθοδρόμησι στὴν ἀνθρωπότητα. ᾿ Απὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἄρχισα νὰ ψαύω τὴν ἀλήθεια (καὶ κυρίως μετὰ τὴν πρόσφατη δεκαπενθήµερη ἐρευνητικὴ ἐ- πίἰσκεψή µου στὴν Αὐστραλία τὸν ᾿Οκτώβριο τοῦ 1988) διεπίστωνα ὅτι σὲ οἰαδή- ποτε ἐκδήλωσι, σὲ οἱονδήποτε τόπο, μὲ οἱονδήποτε τρόπο, εἴτε ἀκροώμενος ξέ- νων γλωσσῶν, εἴτε ἐνημερούμενος σὲ ἀρχαιολογικὲς ἀνακαλύψεις ἢ σὲ ἀνέλκυσι παλαιῶν ναυαγίων εἴτε σὲ ἀνεύρεσι χαμένων πολιτισμῶν καὶ φυλῶν, τάφων ἢ κτισμάτων εἴτε σὲ ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις, παντοῦ διεφαίνετο ἑλληνικότης. 'Ο µαίανδρος, ἡ διπλῆ σπεῖρα καὶ τὸ «κύμα» δὲν ἀποτελοῦν ἁπλᾶ ἑλληνικὰ διακοσμητικά, ἀλλὰ εἶναι σύμβολα τοῦ αἰωνίου-ἀτέρμονος. Τὸ ἀτέρμον συμβο- λίζει τὸ ἄπειρον, τὸ ἄπειρον συμβολίζει τὸ θεῖον, ἄρα εἶναι σύμβολα τῆς θεότη- τας. Οἱ ἀποδείξεις ἔρχονται «νομοτελειακά». Στὴν ταινία ποὺ περιγράφει τὴν ἐ- ποποιία τῶν τεσσάρων ἐρευνητῶν γιὰ τὴν ἀνακάλυψι τῆς δομῆς τοῦ Ὠ.Ν.Α., ἤ- τοι τῶν Εος8]πά ΕταπΚκ]ίΠ, Μοττις ΔΝ ΗΚίης, 7}4π|65 Ναΐδοη καὶ Εγαποῖς ΟΓίΟΚ, ὁ 2ϑχρονος 1. Μαΐου, ἤδη διδάκτωρ τὸ 1952, συναντᾶ τὸν Μ. ΜΜΝΙΚίης σὲ ἐπιστη- μονικὸ συνέδριο στὴ Νεάπολι τῆς ᾿Ιταλίας καὶ μὲ τὴ βοήθεια τῶν φωτογραφιῶν τῶν κρυστάλλων τοῦ Ὁ.Ν.Α. τῆς ΚΕ. Ετδηκ]η οἱ ΝΜαίβοη καὶ ΟΓίοΚ ἐπιτυγχάνουν νὰ δώσουν σὲ μοντέλλο τὴ δομὴ τῆς ζωῆς, «τὸν κρυμμένο θησαυρό», «τὸ μυστικὸ τοῦ γονιδίου», ὅπου παρουσιάζονται δύο ἁλυ-