Ὅταν ὁ Φοινικισμὸς αὐτοπροάγεται σέ... «Χαναανισμό» καὶ ἐξυβρίζει χυοδαῖα διὰ τοῦ Τύπου τὸν «Δαυλό»... ΜΗΝΥΣΗ ΤΟΥ «Δ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΒΡΙΣΤΟΥ Κροῦσμα συκοφαντικῆς δυσφημίσεως καὶ ἐξυβρίσεως διὰ τοῦ Τύπου σημειώθηκε στὶς 5 Μαΐου ἐναντίον τοῦ «Δαυλοῦ». ”Ατομμμο (ποὺ καὶ παλαιότερα εἶχε ᾱποπειραθῆ νὰ πλήξη τὸ περιοδικὸ αὐτό: βλέπετε στὴ συνέχεια τοῦ παρόντος πληροφοριακοῦ σημειώματος) μὲ τὸ πρόσχημα τῆς δημοσιεύσεως στὴν μεγάλης κυκλοφορίας ἡμερήσια ἐφημερίδα τῶν ̓Αθηνῶν «Ἐλευθεροτυπία» κάποιας ἀπαντήσεώς του σὲ προηγούμενο ἄρθρο τοῦ (ἀγνώστου σ ̓ ἐμᾶς) κ. Αθ. Δαφνῆ γιὰ θέμα σχετικὸ μὲ τὴν γένεση τοῦ ' ̓Ελληνικοῦ ̓Αλφαβήτου, ἐξετόξευσε, μὲ τρόπο ἐντελῶς ἄσχετο πρὸς τὸν ἀπαντητικὸ χαρακτῆρα τοῦ κειμένου του, χυδαιότατους, χωρὶς λέξη γιὰ τὴ θεμελίωσή τους, χαρακτηρισμοὺς κατὰ τοῦ «Δαυλοῦ» ἐπιτιθέμενος παράλληλα καὶ στὴν ἴδια φράση τοῦ κειμένου του κατὰ τῶν 1. Θεοδωρακόπουλου, ΠΠ. Κανελλόπουλου καὶ Κ. Τσάτσου, μὲ τὸ αἰτιολογικὸ ὅτι «διατύπωσαν “ἀπόψεις” περὶ ἀρχαιοελληνικοῦ μεγαλείου (0) (τὰ εἰσαγωγικὰ καὶ τὸ ἐρωτηματικὸ εἶναι τοῦ ὑβριστοῦ). 'Ο ὑβριστὴς ἐξυβρίζει τὸν «Δ» ἀπροσώπως, ἑπομένως οἱ ὕβρεις στρέφονται καὶ κατά τῶν συνεργατῶν καὶ ἀναγνωστῶν του. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι στὸ κείμενό του αὐτὸ ὁ ὑβριστὴς (ὁ ὁποῖος δὲν εἷναι συντάκτης τῆς « ̓ Ελευθεροτυπίας») ἀρνεῖται πιὰ τὸν ἐξευτελισμένο μετὰ τὶς ἔρευνες τοῦ «Δ» «φοινικισμὸ» γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ̓Αλφαβήτου, ἀποπειρᾶται νὰ μεταμορφώση τὴν «φοινικικὴ θεωρία) γιὰ τὴ γραφὴ σέ... «γαναανική» καὶ ἐπιτιθέμενος καὶ ἐναντίον τῆς ̓Εκκλησίας ὁμιλεῖ γιὰ «ἕνα ἀκόμη σημεῖο ἀνωτερότητας τῶν ἀρχαίων ̓Ισραηλιτῶν» (ἐννοεῖ τήν... ἀνακάλυψη ἀπὸ αὐτοὺς τοῦ ̓Αλφαβήτου/!), γιὰ νὰ κλείση τὸ δημοσίευμά του (τὸ ὁποῖο, σημειωτέον, «τεκμηριώνει» ἀποκλειστικὰ μὲ ἄρθρα λαϊκῶν ἐγκυκλοπαιδειῶν καὶ ἄλλα πού... ἔχει γράψει ὁ ἴδιος) μὲ τὸ κήρυγμα «νὰ καοῦν ὅλα» τὰ Ἑλληνικά σχολικὰ ἐγχειρίδια ποὺ μιλοῦν γιὰ τὴ συμβολὴ τῆς ἑλληνικῆς σκέψεως στὸν Παγκόσμιο Πολιτισμό. Ἢ χυδαία αὐτὴ ἀπόπειρα τῶν σκοτεινῶν κύκλων, ποὺ διαφανῶς κρύβονται πίσω ἀπὸ τὸ «περίεργο» αὐτὸ δημοσίευμα, δὲν ἐξέπληξε βέβαια τὸν «Δ». Οἱ ἔρευνές του γιὰ τὴ γλῶσσα καὶ τὴ γραφή, ποὺ τίναξαν ὁριστικὰ στὸν ἀέρα τὶς ἔπιστημονικὲς ἀπάτες ποὺ ἐπὶ δεκαετίες πατρωνάρουν, τοὺς ἔχουν φέρει σὲ κατάσταση πλή ρους ἀδυναμίας νὰ ἀντιδράσουν καὶ διαλεχθοῦν, παρὰ τὶς προτάσεις τοῦ «Δ», σὲ σοβαρὸ ἐπιστημονικὸ ἐπίπεδο. ̓Εν πάση περιπτώσει ἀπὸ τὸ εὔγλωττο «ἰδεολογικὸ στῖγμα» τοῦ δημοσιεύματος καὶ ἀπὸ τὴν «ταυτότητα» τοῦ ὑβριστοῦ βγαίνει ὁλοκάθαρα ἡ «ἰδεολογικὴ πηγὴ» καὶ ἔμμεσα ἡ «ἱεραρχία» τοῦ Μισελληνισμοῦ.