ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΙΓΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣΟΑ Ἢ πρωταρχικὴ γενεσιουργὸς αἰτία τῶν σεισμῶν εἶναι ὁ συνδυασμὸς τῶν πλανητικῶν παραγόντων Παρὰ τὰ ἐκπληκτικὰ καὶ τεράστια ἄλματα τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης ὑπάρχουν σήμερα ὁρισμένα ἐξαιρετικῆς σημασίας ζητήματα πού, εἴτε ἀπὸ ἄγνοια εἴτε γιὰ λόγους σκοπιμότητας, ἐρευνῶνται καὶ διδάσκονται λανθασμένα. ̓Απὸ τὰ πολυάριθμα παραδείγματα, ποὺ θὰ μποροῦσαν ν ̓ ἀναφερθοῦν, ἐπιλέγουμε ἐδῶ τὴν περίπτωση τῆς σεισμικῆς (καὶ ἡφαιστειακῆς) δραστηριότητας τῆς Γῆς (ποὺ ἔχουμε ἐρευνήσει περισσότερο). Οἱ σύγχρονοι γεωφυσικοὶ καὶ σεισμολόγοι δέχονται σήμερα πὼς ἡ δραστηριότητα αὐτὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ἀποκαταστάσεις τῆς ἰσοστατικῆς ἰσορροπίας τοῦ γήινου φλοιοῦ, ποὺ διαταράχθηκε ἀπὸ ἄλλα γεωλογικά γεγονότα, εἴτε σ ̓ ἐλαστικές τάσεις, ποὺ ἔχουν συσσωρευθεῖ ἀπὸ ἀργὲς καὶ μὴ ἀντιληπτὲς μετακινήσεις τεμαχίων τοῦ φλοιοῦ τῆς Γῆς. Οἱ ἀντιλήψεις αὐτὲς εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμένες. Ἔπειτα ἀπὸ κοπιαστικὲς ἔρευνες πολλῶν ἐτῶν καὶ παρὰ τὰ πενιχρὰ μέσα ποὺ διαθέτουμε, δείξαμε (καὶ ἀποδείξαμε) γιὰ πρώτη φορὰ στὰ βιβλία μας καὶ τὶς ἄλλες ἐπιστημονικὲς ἐργασίες μας ὅτι ἡ πρωταρχικἠ γενεσιουργὸς αἰτία τῶν σεισμῶν, ὅπως καὶ πολλῶν ἄλλων φυσικῶν καὶ βιολογικῶν φαινομένων ποὺ πα-. ρατηροῦνται στὴν Γῆ καὶ τὸν Ἥλιο (βλ. βιβλιογραφία στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου), ὅτι ἡ αἰτία ἐκείνη ποὺ προκαλεῖ τὴν μετακίνηση τῶν τεμαχίων τοῦ φλοιοῦ τῆς Τῆς εἶναι ὁρισμένες «παράξενες» ἀλλὰ καὶ συγκεκριμένες πλανητικὲς θέσεις, ποὺ ἔχουμε πλέον ἀποκρυπτογραφήσει. Οἱ θέσεις αὐτὲς εἶναι καθαρὰ γεώμετρικὲς καὶ σχετίζονται μὲ διάφορες εὐθυγραμμίσεις πλανητῶν, ἴσες ἀποστάσεις, ἴσες γωνίες, τὴν γωνία Υ καὶ τὸ ἐμβαδὸν τοῦ ἡλιακοῦ συστήματος. Τὸ ἡλιακό μας σύστημα ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα σχετικὰ μικρὸ ἄστρο στὸ κέντρο του, τὸν Ἠλιο, γύρω ἀπὸ τὸν ὁποῖο περιφέρονται οἱ ἐννέα πλανῆτες, οἱ χιλιάδες ἀστεροειδεῖς καὶ οἱ κομῆτες. Οἱ ἀστεροειδεῖς καὶ οἱ κομῆτες δὲν θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν περισσότερο ἐδῶ, ὄχι βέβαια γιατὶ δὲν ἀσκοῦν καὶ αὐτοὶ κάποια ἀνάλογη ἐπίδραση στὰ διάφορα φαινόμενα ποὺ παρατηροῦμε, ἀλλὰ γιατὶ εἶναι τόσες χιλιάδες, ποὺ βρίσκονται διαρκῶς σὲ ὅλο τὸ μῆκος τῆς ἐκλειπτικῆς. Τί εἶναι ἡ «ἐκλειπτική», Αν μὲ μιὰ εὐθεῖα γραμμὴ συνδέσουμε τὸ κέντρο τῆς Γῆς καὶ τοῦ "Ἠλιου, τότε, καθὼς ἡ Γῆ περιφέρεται γύρω ἀπὸ αὐτὸν στὸ διάστημα ἑνὸς ἔτους, σχηματίζει ἕνα φανταστικὸ ἐπίπεδο, ἡ προέκταση τοῦ ὁποίου τέμνει τὴν οὐράνια σφαίρα στοὺς γνωστοὺς ἐκείνους ἀστερισμούς, ποὺ ἀπὸ τὰ παλιὰ χρόνια ὀνομάζονται ζώδια. "Ὅλοι οἱ πλανῆτες, ἂν καὶ κινοῦνται σὲ διαφορετικὲς ἀποστάσεις γύρω ἀπὸ τὸν "Ἠλιο, βρίσκονται λίγο-πολὺ σ ̓ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο, τὴν ἐκλειπτική, ὁπότε τὸ ἡλιακὸ σύστημα θυμίζει δίσκο καὶ εἶναι οὐσιαστικἁ δισδιάστατο. ἘΠ "Οκ. Α.Α. εἶναι φυσικός, ἐρευνητὴς τοῦ Κέντρου ̓Ερεύνης ̓Αστροφυσικῆς καὶ ̓Εφηρμοσμένων Μαθηματικῶν τῆς ̓Ακαδημίας ̓Αθηνῶν.