᾿Εξ-ουσία τῆς Οὐσίας; «Θεὸς» -- «Διάβολος», τὸ ἄἀλάνθαστο μέσον ἐξουσίας. «Χριστιανός» -- «εἰδωλο- λάτρης». «Πλούσιος» -- «φτωχός». «Δημοκράτης» -- «φασίστας». «Δεξιός» -- «ἀ- ριστερός». «᾿Αστός» -- «εὖ- γενής». «Καπιταλιστής» -- «κομμουνιστής». Πολλὲς ἄλλες παραλλαγές. Σχῆμα «χιαστί». Στὸν «κομμουνιστή»; «Θεὸς» ὁ µαρξισμµός, «διάβολος» ἡ δε- ἑιά’ στὸν «ἐθνικόφρονα»: «Θεὸς» ἡ δεξιά, «διάβολος» ὁ μαρξισμός. Δύο «καλό-κα- κοι» Μανιχαῖοι πάντοτε. Παντοῦ. Μακάρια ἡ δυϊστικὴ ἐ- ξουσία. Δυΐζει τὸ Ἕνα καὶ τὸ πουλᾶ γιὰ δύο. Διαλέγετε καὶ παίρνετε. «᾿Εναντία ταὐ- τά». Διατίθενται «θέσεις», διατίθενται καὶ «ἀντιθέσεις». Φαγωθῆτε μεταξύ σας: Θὰ καταλήόσετε στὸ ἴδιο σακκί, ποὺ ἤδη σᾶς περιμένει ἕτοι- µο. Λέγεται «σύνθεση». Γιὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ὅμως ὅτι βρίσκεσθε ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ ξεκινήσατε: Ἢ «σύνθεσή» σας εἶναι ἡ «νέα» «θέση». Καὶ ἡ «νέα» «ἀντίθεσή» της καὶ πάλι εἶναι ἕτοιμη. Στηµέ- νο ἤδη καὶ λαμπερὸ τὸ και- νούργιο δίµορφο εἴδωλο τοῦ ᾿Ιανοῦ: περιμένουν νὰ θὺυ- σιασθοῦν γι᾿ αὐτὸ οἱ δύο αἰώνιοι ζυγοὶ τῶν καλόκα- κῶν Μανιχαίων. Λοιπόν, «πόλεμος πάντων πατήρ»; Ναὶ γιὰ δεκάδες αἰ- ώνων, ἀλλὰ μέχρι τὴν θδω. 15΄17΄ ΄ ὥρα τῆς όης Αὐ- γούστου 1945. Μέσα σ᾿ αὐτὸ τὸ δευτερόλεπτο ὁ καρπερὸς «πατήρ» ὅλων τῶν ἐξουσια- στικῶν τέκνων ὅλων τῶν ἐ- ποχῶν κατέστη ἄγονος, στεῖρος, ἐκτομίας. Μένει ἔ- κτοτε ἄτεκνος. ᾿Εξουσία γωρὶς πόλεμο; Άρα χωρὶς «θεοὺς» καὶ «διαβόλους»; ἌἌρα χωρὶς «θέση» καὶ χωρὶς «ἀντίθε- ση»; Ἄρα χωρὶς «καλὸ» καὶ χωρὶς «κακό»; ἼΑρα ἐξουσία χωρὶς ἐξ-ουσία; Αρα Οὐ- σία; Ἂ «θεέ» μου, ὦ «διαβολέ» μου! Ἂν ἤμουν ἐξουσία, θὰ τρελλαινόμουν... Δ.Ι.Λ.