»-- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὃ ὍὌρκος τοῦ “Ἱπποκράτους ̓Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Εἶμαι ἀναγνώστρια τοῦ “Δαυλοῦ -ἔἕχω μάλιστα ἀνθολογηθεῖ δύο φορὲς στὴν ποιητική του ̓ Ανθολογία τῶν [00 ζώντων ποιητῶν. Σᾶς γράφω σχετικὰ μ ̓ ἕνα δημοσίευμά σας (ἐπιστολὴ τοῦ κυρίου ̓Εμμ. Καραμανώλη, δικηγόρου, στὸ τεῦχος 90 τοῦ ̓ΪΙουνίου 1989). ποὺ ἀναφέρεται στὸν ὅρκο τοῦ “Ἱπποκράτη. Σ ̓ αὐτὸ τὸ δημοσίευμα ὑποστηρίζεται, ὅτι στὴν "Ἑλλάδα στὴν ὄρκωμοσία τῶν πτυχιοὐχων τῶν ̓Ιατρικῶν Σχολῶν λέγεται ἄλλος ὄρκος κι ὄχι ὁ ὄρκος τοῦ "Ιπποκράτη, ἀντίθετα ἀπ ̓ ὅ,τι συμβαίνει στὸ ἐξωτερικό. ̓ Ὡστόσο ἔχω νὰ βεβαιώσω τουλάχιστον γιὰ τὴν ̓Ιατρικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τὴν ὁποία καὶ ἀποφοίτησα, ὅτι ἐκφωνεῖται ὁ ὄρκος τοῦ ̓Ιπποκράτη: στὴν ὁρκωμοσία τῆς Ίθης Μαΐου [989 ἡ ἴδια τὸν ἐξεφώνησα. Μόνον ποὺ ἔχει γίνει μιὰ περικοπὴ (γιὰ εὐνόητους λόγους) τῆς ἀρχικῆς φράσεως ( ̓Ομνύω ̓ ̓Απόλλωνα ἰητρὸν καὶ ̓Ασκληπιὸὀν καὶ 'Ὑγείαν καὶ Πανάκειαν καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ συγγραφὴν τήνδε ̓)), ἡ ὁποία ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὴν φράση “'"Ορκίζομαι ἐνώπιον τοῦ Πρυτάνεως... ̓ ̓ κλπ., κλπ. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία. Εἰρήνη Γαλανοῦ ̓Ιατρὸς Πίνδου 42, [1255 ̓Αθήνα. Οἱ κωδικοποιημένες γνώσεις στὸ ̓Αλφάβητο Κύριε διευθυντά, Τὸ σημερινὸν ̓ Ελληνικὸν ̓Αλφάβητον εἶναι ̓ Ελληνικώτατον καὶ δημιουργήθηκε τότε ποὺ ἔγινε ἀνάγκη, ἡ γνῶσις (ἡ προκατακλυσμιαία) νὰ ἀπαγορευθῆ ἀπὸ τοὺς πολλούς, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴν χαθῆ. Αὐτὸ ἔγινε πρὶν τό 8000-9000 πρὸ Χριστοῦ. Τότε οἱ κάτοικοι τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου ἐκωδικοποίησαν ὅλας τὰς γνώσεις ποὺ εἶχαν περί ὄντος, ̓Επιστήμης, Γεωγραφίας, ̓Αστρονομίας κιλπ., ̓Ακολούθως, ἀφοῦ ἐμπεδώθηκαν αὐτές, ἐδιδάσκοντο μόνο στοὺς μυμένους Ἕλληνες στὰ διάφορα μυστήρια ἢ στὰ τότε πανεπιστήμια ἀπὸ τὰ ἱερατεῖα (Μουσεῖα Λόγων ̓. Σᾶς θυμίζω τὸ δελφικὸν “Ἔ’ ποὺ ὑπῆρχε πρὶν καθιερωθοῦν τὰ Α,Β,Γ,Δ,Ε,Ζ κλπ. Συμβόλιζε τὸ γαλήνιον φῶς, τὸ φῶς τὸ ἄυλον. ̓Επίσης στὸν Δίσκον τῆς Φαιστοῦ ὑπάρχουν τὰ Υ,Λ,Β,Ε.,Π. Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ χαρακτῆρες σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ ἄλλα συστήματα γραφῆς (Γραμμικὲς Α, Β, ποὺ χρησιμοποιήθηκαν ἀπὸ ἀνάγκην) ὑπῆρξαν ἡ βάσις, ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔφτιαξαν τὰ ἄλλα ἀλφάβητα. (Σήμερα τὰ κινέζικα-κορεάτικα, ἰαπωνέζικα κιλπ. ἀλφάβητα ἔχουν ἀναλλοίωτα καὶ χωρὶς παραλλαγὲς ̓Ελληνικὰ γράμματα, ὅπως τὰ Υ,Φ,Ξ,Θ κλπ. , διὰ νὰ εἶναι φανερὴ ἡ πηγή των). ̓Επίσης σᾶς θυμίζω, ὅτι ἡ "Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐθεωρεῖτο ἱερὴ καὶ οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι κατεδίκαζον ὅποιον τήν πρόσβαλε: 'Ο Πλούταρχος ἀναφέρει καταδίκη σὲ θάνατον διερμηνέων τῶν Περσῶν, ποὺ ζητοῦσαν «γῆν καὶ ὕδωρ» ἀπὸ τοὺς ἽἝλληνας, διότι “φωνὴν ̓Ελληνίδα βαρβάροις προστάγμασιν ἐτόλμησαν χρήσθαι”'. ̓Αλλὰ πέραν αὐτῶν σᾶς παραθέτω τέσσερα παραδείγματα, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖτε ιὸν πλοῦτο τῶν γνώσεων ποὺ διασώθηκαν ἀπὸ τὴν κὠδικοποίησιν ποὺ ἔκαναν οἱ πανάρχαιοι πρόγονοί μας, διὰ τοῦ ̓Αλφαβήτου. ΑΙ) Εἶναι γνωστὸν καὶ ἀναμφισβήτη-