»-- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὃ ὍὌρκος τοῦ “Ἱπποκράτους ᾿Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Εἶμαι ἀναγνώστρια τοῦ “Δαυλοῦ -ἔἕ- χω μάλιστα ἀνθολογηθεῖ δύο φορὲς στὴν ποιητική του ᾿ Ανθολογία τῶν [00 ζώντων ποιητῶν. Σᾶς γράφω σχετικὰ μ᾽ ἕνα δηµοσίευµά σας (ἐπιστολὴ τοῦ κυρίου ᾿Εμμ. Καραμα- νώλη, δικηγόρου, στὸ τεῦχος 90 τοῦ ᾿ΪΙου- νίου 1989). ποὺ ἀναφέρεται στὸν ὅρκο τοῦ “Ἱπποκράτη. Σ᾽ αὐτὸ τὸ δηµοσίευµα ὑπο- στηρίζεται, ὅτι στὴν "Ἑλλάδα στὴν ὄρκω- µοσία τῶν πτυχιοὐχων τῶν ᾿Ιατρικῶν Σχο- λῶν λέγεται ἄλλος ὄρκος κι ὄχι ὁ ὄρκος τοῦ "Ιπποκράτη, ἀντίθετα ἀπ᾽ ὅ,τι συµβαί- νει στὸ ἐξωτερικό. ᾿ Ὡστόσο ἔχω νὰ βεβαι- ώσω τουλάχιστον γιὰ τὴν ᾿Ιατρικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τὴν ὁποία καὶ ἀποφοίτησα, ὅτι ἐκφωνεῖται ὁ ὄρκος τοῦ ᾿Ιπποκράτη: στὴν ὁρκωμοσία τῆς Ίθης Μαΐου [989 ἡ ἴδια τὸν ἐξεφώνη- σα. Μόνον ποὺ ἔχει γίνει μιὰ περικοπὴ (γιὰ εὐνόητους λόγους) τῆς ἀρχικῆς φράσεως ( ᾽Ομνύω ᾿᾽Απόλλωνα ἰητρὸν καὶ ᾿Α- σκληπιὸὀν καὶ 'Ὑγείαν καὶ Πανάκειαν καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύ- μενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ συγγραφὴν τήνδε᾽)), ἡ ὁποία ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὴν φράση “'"Ορκίζοµαι ἐνώπιον τοῦ Πρυ- τάνεως...᾽᾽ κλπ., κλπ. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία. Εἰρήνη Γαλανοῦ ᾿Ιατρὸς Πίνδου 42, [1255 ᾿Αθήνα. Οἱ κωδικοποιημένες γνώσεις στὸ ᾿Αλφάβητο Κύριε διευθυντά, Τὸ σημερινὸν ᾿ Ελληνικὸν ᾿Αλφάβητον εἶναι ᾿ Ελληνικώτατον καὶ δημιουργήθηκε τότε ποὺ ἔγινε ἀνάγκη, ἡ γνῶσις (ἡ προκα- τακλυσμιαία) νὰ ἀπαγορευθῆ ἀπὸ τοὺς πολλούς, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴν χαθῆ. Αὐτὸ ἔγι- νε πρὶν τό 8000-9000 πρὸ Χριστοῦ. Τότε οἱ κάτοικοι τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου ἐκωδικο- ποίησαν ὅλας τὰς γνώσεις ποὺ εἶχαν περί ὄ- ντος, ᾿Επιστήμης, Γεωγραφίας, ᾿Αστρο- νομίας κιλπ., ᾿Ακολούθως, ἀφοῦ ἐμπεδώ- θηκαν αὐτές, ἐδιδάσκοντο μόνο στοὺς μυ- μένους Ἕλληνες στὰ διάφορα μυστήρια ἢ στὰ τότε πανεπιστήμια ἀπὸ τὰ ἱερατεῖα (Μουσεῖα Λόγων᾽. Σᾶς θυμίζω τὸ δελφικὸν “Ἔ’ ποὺ ὑπῆρ- χε πρὶν καθιερωθοῦν τὰ Α,Β,Γ,Δ,Ε,Ζ κλπ. Συμβόλιζε τὸ γαλήνιον φῶς, τὸ φῶς τὸ ἄυ- λον. ᾿Επίσης στὸν Δίσκον τῆς Φαιστοῦ ὑ- πάρχουν τὰ Υ,Λ,Β,Ε.,Π. Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ χαρακτῆρες σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ ἄλλα συ- στήματα γραφῆς (Γραμμικὲς Α, Β, ποὺ χρησιμοποιήθηκαν ἀπὸ ἀνάγκην) ὑπῆρξαν ἡ βάσις, ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔφτιαξαν τὰ ἄλ- λα ἀλφάβητα. (Σήμερα τὰ κινέζικα-κορεά- τικα, ἰαπωνέζικα κιλπ. ἀλφάβητα ἔχουν ἀ- ναλλοίωτα καὶ χωρὶς παραλλαγὲς ᾿Ελλη- νικὰ γράμματα, ὅπως τὰ Υ,Φ,Ξ,Θ κλπ. , διὰ νὰ εἶναι φανερὴ ἡ πηγή των). ᾿Επίσης σᾶς θυμίζω, ὅτι ἡ "Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐθεωρεῖτο ἱερὴ καὶ οἱ ἀρχαῖοι µας πρόγονοι κατεδίκαζον ὅποιον τήν πρόσβα- λε: 'Ο Πλούταρχος ἀναφέρει καταδίκη σὲ θάνατον διερμηνέων τῶν Περσῶν, ποὺ ζη- τοῦσαν «γῆν καὶ ὕδωρ» ἀπὸ τοὺς ἽἝλληνας, διότι “φωνὴν ᾿Ελληνίδα βαρβάροις προ- στάγμασιν ἐτόλμησαν χρήσθαι”'. ᾿Αλλὰ πέραν αὐτῶν σᾶς παραθέτω τέσ- σερα παραδείγματα, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖτε ιὸν πλοῦτο τῶν γνώσεων ποὺ διασώθηκαν ἀπὸ τὴν κὠδικοποίησιν ποὺ ἔκαναν οἱ πα- νάρχαιοι πρόγονοί µας, διὰ τοῦ ᾿Αλφαβή- του. ΑΙ) Εἶναι γνωστὸν καὶ ἀναμφισβήτη-