ΠΙΠΟΚΡΑΤΗΣ ΤΠ. ΔΑΚΟΙΓΛΟΥ "ἢ Ὃ μαθηματικὸς «ἀποσυμβολισμὸς τῆς Τετρακτύος τοῦ Πυθαγόρα Στὰ περισσότερα ̓ Ἑλληνικὰ λεξικά, εἴτε αὐτὰ εἶναι ἐγκυκλοπαιδικὰ εἴτε ἔτυμολογικὰ εἴτε λεξικὰ τῆς "Ἑλληνικῆς γλώσσας, περιλαμβάνεται καὶ ἡ λέξι Τετρακτύς, σὲ ἀντίθεσι μὲ πολλὰ ἄλλα ξένα, ὅπου ἀγνοεῖται παντελῶς ἡ λέξι αὐτή, παρ ̓ ὅλον ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε διεθνοποιηθῆ. “Ὅμως δυστυχῶς ὁ ὁρισμὸς ποὺ δίνεται στὴν λέξι Τετρακτὺς εἶναι διπλᾶ λανθασμένος, τόσο ἀπὸ τὴν ἄποψι τῆς ἐννοίας του ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψι τῆς διατυπώσεώς του. Συγκεκριμένα: Ἢ λέξι Τετρακτὺς ὁρίζεται στερεότυπα σὲ ὅλα τὰ λεξικά, σὰν νὰ εἶναι μιὰ μορφὴ ἀριθμητικῆς πράξεως ἤτοι: «Τετρακτὺς εἶναι τὸ ἄθροισμα τῶν τεσσάρων πρώτων ἀριθμῶν [1τ2:3:4Ξ1|0», ἐπεξηγεῖται δὲ ὅτι τὸ [0 ἀποτελεῖ τὸν ἱερὸ ἀριθμὸ τῶν Πυθαγορείων. Τὸ διπλοῦν λάθος ἔγκειται στὸ ὅτι ἡ Τετρακτὺς βασικὰ δὲν εἶναι μιὰ μορφὴ ἀριθμητικῆς πράξεως, ἀλλ ̓ εἶναι μιὰ λέξι, ποὺ τὴν ἔπλασε ὁ Πυθαγόρας μὲ συμβολικὴ ἔννοια. Καὶ βέβαια δὲν μπορεῖς νὰ ὁρίσης τὴν ἔννοια μιᾶς συμβολικῆς λέξεως, δίχως προηγουμένως νὰ τὴν ἀποσυμβολίσης. Κατὰ δεύτερο λόγο, λάθος ἔκφρασι εἶναι ἡ χρησιμοποίησι τῆς λέξεως «πρώτων (ἀριθμῶν)» ἀντὶ τοῦ ὀρθοῦ «ἀρχικῶς διαδοχικῶν πραγματικῶν ἀριθμῶν». Στὴν ἀριθμητικὴ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι οἱ πρῶτοι ἀριθμοὶ καὶ ἄλλο οἱ ἀρχικοί, ὅπως ἐδῶ ἐννοεῖται. Προφανῶς στὸ ἄνω διπλοῦν λάθος παρασύρθηκαν διάφοροι μελετητὲς ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσα ἀρχαία κυρίως βιβλιογραφία καὶ δὴ ἀπὸ τὸν Πορφύριο, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὡς ἄνω τὴν Τετρακτύν. Ὅμως ἄλλοι ἐρευνητὲς τῶν Πυθαγορείων θὰ μποροῦσαν νὰ δώσουν πραγματικὴν εἰκόνα καὶ πραγματικὸν ὁρισμὸ τῆς Τετρακτύος, πλὴν ὅμως ἀνῆκαν σὲ κλειστοὺς ὁμίλους ἤ συλλόγους ἤ στοές, ποὺ δὲν ἐπέτρεπαν τὴν διάδοσι τῶν μυστικῶν των. Σήμερα ὅμως ποὺ ἄλλαξαν οἱ συνθῆκες ἀφ ̓ ἑνὸς καὶ ἀφ ̓ ἑτέρου ὕστερα ἀπὸ τὴν εὕρεσι τοῦ Μυστικοῦ Κώδικος τοῦ Πυθαγόρα, μποροῦμε νὰ ἀποκρυπτογραφήσουμε τὴν λέξι Τετρακτὺς καὶ νὰ ὁρίσουμε ἐπακριβῶς τὴν ἔννοιά της, ὅπως θὰ δοῦμε εὐθὺς ἀμέσως. κ κ ὰἈ Ἢ λέξι Τετρακτὺς πλάσθηκε ἀπὸ τὸν Πυθαγόρα κυρίως μὲ συμβολικὴ λογικὴ καὶ ἐν μέρει μόνον ἐτυμολογικά. ̓Ετυμολογικὰ ἡ λέξι ἐμπεριέχει τὸν ἀριθμὸ Τέσσερα. 'Ο ἀριθμὸς ὅμως αὐτὸς στὴν ἀρχαιότητα παριστάνετο μὲ σύμβολο τὸ τέταρτο γράμμα τοῦ "Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, δηλαδὴ τὸ Δέλτα (Δ), ποὺ γεωμετρικὰ παριστάνει μιὰ μορφὴ τριγώνου. Συνεπῶς πολὺ σωστὰ οἱ ἀρχαῖοι συγγρα- ἘΠῚ Ὁ κ. Τ.Π.Δ. εἶναι πολιτικὸς μηχανικὸς καὶ συγγραφεὺς τῆς άτομης πρωτοποριακῆς ἔρευνας «ο Μυστικὸς Κῶδιξ τοῦ Πυθαγόρα καὶ ἡ ἀποκρυπτογράφησίς του» (βλ. «Δαυλόν», τ. 89).