ΠΙΠΟΚΡΑΤΗΣ ΤΠ. ΔΑΚΟΙΓΛΟΥ "ἢ Ὃ μαθηματικὸς «ἀποσυμβολισμὸς τῆς Τετρακτύος τοῦ Πυθαγόρα Στὰ περισσότερα ᾿ Ἑλληνικὰ λεξικά, εἴτε αὐτὰ εἶναι ἐγκυκλοπαιδικὰ εἴτε ἔτυ- μολογικὰ εἴτε λεξικὰ τῆς "Ἑλληνικῆς γλώσσας, περιλαμβάνεται καὶ ἡ λέξι Τε- τρακτύς, σὲ ἀντίθεσι μὲ πολλὰ ἄλλα ξένα, ὅπου ἀγνοεῖται παντελῶς ἡ λέξι αὐτή, παρ᾽ ὅλον ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε διεθνοποιηθῆ. “Ὅμως δυστυχῶς ὁ ὁρισμὸς ποὺ δίνεται στὴν λέξι Τετρακτὺς εἶναι διπλᾶ λανθασμένος, τόσο ἀπὸ τὴν ἄποψι τῆς ἐννοίας του ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψι τῆς διατυπώσεώς του. Συγκεκριµένα: Ἢ λέξι Τετρακτὺς ὁρίζεται στερεότυπα σὲ ὅλα τὰ λεξικά, σὰν νὰ εἶναι μιὰ μορφὴ ἀριθμητικῆς πράξεως ἤτοι: «Τετρακτὺς εἶναι τὸ ἄθροισμα τῶν τεσσάρων πρώτων ἀριθμῶν [1τ2:3:4Ξ1|0», ἐπεξηγεῖται δὲ ὅτι τὸ [0 ἀποτελεῖ τὸν ἱερὸ ἀριθμὸ τῶν Πυθαγορείων. Τὸ διπλοῦν λάθος ἔγκειται στὸ ὅτι ἡ Τετρα- κτὺς βασικὰ δὲν εἶναι μιὰ μορφὴ ἀριθμητικῆς πράξεως, ἀλλ᾽ εἶναι μιὰ λέξι, ποὺ τὴν ἔπλασε ὁ Πυθαγόρας μὲ συμβολικὴ ἔννοια. Καὶ βέβαια δὲν μπορεῖς νὰ ὁρί- σης τὴν ἔννοια μιᾶς συμβολικῆς λέξεως, δίχως προηγουμένως νὰ τὴν ἀποσυμβο- λίσης. Κατὰ δεύτερο λόγο, λάθος ἔκφρασι εἶναι ἡ χρησιμοποίησι τῆς λέξεως «πρώτων (ἀριθμῶν)» ἀντὶ τοῦ ὀρθοῦ «ἀρχικῶς διαδοχικῶν πραγματικῶν ἀριθ- μῶν». Στὴν ἀριθμητικὴ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι οἱ πρῶτοι ἀριθμοὶ καὶ ἄλλο οἱ ἀρχι- κοί, ὅπως ἐδῶ ἐννοεῖται. Προφανῶς στὸ ἄνω διπλοῦν λάθος παρασύρθηκαν διάφοροι μελετητὲς ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσα ἀρχαία κυρίως βιβλιογραφία καὶ δὴ ἀπὸ τὸν Πορφύριο, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὡς ἄνω τὴν Τετρακτύν. Ὅμως ἄλλοι ἐρευνητὲς τῶν Πυθαγορείων θὰ μπο- ροῦσαν νὰ δώσουν πραγματικὴν εἰκόνα καὶ πραγματικὸν ὁρισμὸ τῆς Τετρα- κτύος, πλὴν ὅμως ἀνῆκαν σὲ κλειστοὺς ὁμίλους ἤ συλλόγους ἤ στοές, ποὺ δὲν ἐπέτρεπαν τὴν διάδοσι τῶν μυστικῶν των. Σήμερα ὅμως ποὺ ἄλλαξαν οἱ συνθῆ- κες ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου ὕστερα ἀπὸ τὴν εὕρεσι τοῦ Μυστικοῦ Κώδικος τοῦ Πυθαγόρα, μποροῦμε νὰ ἀποκρυπτογραφήσουμε τὴν λέξι Τετρακτὺς καὶ νὰ ὁρί- σουµε ἐπακριβῶς τὴν ἔννοιά της, ὅπως θὰ δοῦμε εὐθὺς ἀμέσως. κ κ ὰἈ Ἢ λέξι Τετρακτὺς πλάσθηκε ἀπὸ τὸν Πυθαγόρα κυρίως μὲ συμβολικὴ λογι- κὴ καὶ ἐν μέρει µόνον ἐτυμολογικά. ᾿Ετυμολογικὰ ἡ λέξι ἐμπεριέχει τὸν ἀριθμὸ Τέσσερα. 'Ο ἀριθμὸς ὅμως αὐτὸς στὴν ἀρχαιότητα παριστάνετο μὲ σύμβολο τὸ τέταρτο γράμμα τοῦ "Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, δηλαδὴ τὸ Δέλτα (Δ), ποὺ γεωµε- τρικὰ παριστάνει μιὰ μορφὴ τριγώνου. Συνεπῶς πολὺ σωστὰ οἱ ἀρχαῖοι συγγρα- ἘΠῚ Ὁ κ. Τ.Π.Δ. εἶναι πολιτικὸς μηχανικὸς καὶ συγγραφεὺς τῆς άτοµης πρωτοποριακῆς ἔρευνας «ο Μυστικὸς Κῶδιξ τοῦ Πυθαγόρα καὶ ἡ ἀποκρυπτογράφησίς του» (βλ. «Δαυλόν», τ. 89).