ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΦὩΝΔΟΕΥΡΩΠΑ ΊΓΚΗΣ» Οἱ κικ. Η. Τσατσόμμοιρος καὶ Α. 1 άτσιας ἀπαντοῦν στὸν κ. Δαμιανὸ Στρουμπούλη [0 «Δαυλός», ὅπως γνωρίζουν οἱ ἄναγνῶστες του, ἔχει δημοσιεύσει κατὰ τὰ τελευταῖα τρία χρόνια πληθώρα ἐρευνῶν καὶ μελετῶν ποὺ προσκομίζουν συντριπτικᾶ στοιχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτέ «ἰνδοευρωπαϊκὴ» μητέρα γλῶσσα, ἡ δὲ «γονιμοποιὸς» γλωσσικὴ ἐπίδραση, ἡ ὁποία εἰσήγαγε στὶς διάφορες εὐρωπαϊκὲς ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὲς ἀσιατικὲς κ.λπ. γλῶσσες τὰ γνωστὰ λεκτικὰ στοιχεῖα ποὺ εἶναι. κοινὰ σήμερα σ ̓ αὐτές, ἀσκήθηκε ἀπὸ τὴν πανάρχαια ̓Ελληνική. ̓Υπενθυμίζομε τὶς ἔρευνες τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Καϊμπριτζ κ. Κόλιν Ρένφριου («Δαυλός», τ. 80-81], 84 κ.ἀ.), ὁ ὁποῖος καθορίζει ὡς κοιτίδα τῆς «πρωτογλώσσας» (πρωθελληνικῆς: “Ρτγοίο-στεοΚ”) τὴν πρὸς τὸ Αἰγαῖο περιοχὴ τῆς Μικρᾶς ̓Ασίας καὶ τὴν κυρίως ̓Ελλάδα, τὶς ριζοσπαστικὲς ἔρευνες τοῦ κ. Η. Ἱσατσόμοιρου ποὺ ἄρχισαν ἀπὸ τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1967 (τεῦχος 72) καὶ συνεχίζονται, τὶς πρωτοποριακὲς ἐπίσης ἔρευνες τοῦ αἰδεσιμότατου κ. ̓ ̓Αποστόλου Κ. Γάτσια, τοῦ φιλολόγου-γυμνασιάρχη κ. Γιάννη Μωραλίδη κ.λπ. 'Ὑπενθυμίζομε ἐπίσης ὅτι ὁ «Δαυλός» ἔχει λάβει θέση ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ τὸ κύριο ἄρθρο τοῦ διευθυντοῦ του « Ἣ παρὰ φύσιν σύζευξη ̓ΕπιστήμηςΕξουσίας καὶ τὸ τερατογέννημα τῶν ““ ̓Ινδοευρωπαίων"» («Δ», τ. 77, Μάιος 1988). Ὃ κ. Δαμιανὸς Στρουμπούλης, ποὺ ἔχει ἀσχοληθῆ σὲ μελετήματά του μὲ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀπέστειλε στὸν «Δ» ἕνα κείμενο, στὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται νὰ ἀπορρίπτη τὶς ἀπόψεις ποὺ θεμελιώθηκαν στὸν «Δ» (βλ. κατωτέρω). Τὸ κείμενό του βέβαια αὐτὸ παρουσιάζει ἀτέλειες, ἀδυναμίες καὶ καταφανῶς ἐπισφαλεῖς ἐτυμολογικὲς ἑρμηνεῖες. ̓Εν τούτοις ὁ «Δ» ἀπεφάσισε νὰ τὸ δημοσιεύση, ἀνεξάρτητα ἂν ὁ κ. Δ. Στρ. ἔχει ὡς ἀφετηρία του νὰ παίξη τὸν ρόλο τοῦ «δικηγόρου τοῦ διαβόλου» ἢ κάποιο ἄλλο κίνητρο. Τὴν δημοσίευση ἐπέβαλαν ἡ καθαρὰ διαλογικὴ φύση τοῦ «Δ» ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ προτάσεις τοῦ κ. Δ. Στρ. λίγο-πολὺ ἀποδίδουν τὴν γνωστὴ ἐπιχειρηματολογία τῶν ἰνδοευρωπαϊστῶν. Ἔτσι δίδεται ἡ εὐκαιρία σὲ δύο ἐκ τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δ» ποὺ ἀσχολήθηκαν μὲ τὸ σημαντικὸ αὐτὸ γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ Πολιτισμοῦ θέμα, τοὺς κ.κ. Η. Τσατσόμοιρο καὶ ̓Απ. Γάτσια, νὰ ξεκαθαρίσουν τὸ ζήτημα μὲ τὶς ἀπαντήσεις τους ποὺ δημοσιεύονται στὸ τεῦχος αὐτὸ καὶ τὶς συμπληρωματικές, ποὺ γιὰ λόγους χώρου θὰ δημοσιευθοῦν σὲ προσεχῆ τεύχη]. ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗΣ: Περὶ « ̓Ινδοευρωπαϊκῆς» Γλώσσης Ἢ ἄνθηση τῆς Γλωσσολογίας τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες ἔφερε τὴν ἔρευνα