ΗΛΙΑΣ Δ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Γλαῦκ ̓ ̓Αθήναζε 'Ο Θρῆνος τῆς “Ἱστορίας γλῶσσα Ἡ ἑλληνική ταν ἕνα μεΗ γάλο ἀρχεῖο τῆς Ἱστορίας τῶν "Ἑλλήνων τῆς κλασσικῆς περιόδου. ̓Απ ̓ αὐτὴν μποροῦσαν νὰ διδαχθοῦν τά τ ̓ ἐόντα τά τ ̓ ἐσσόμενα πρό τ ̓ ἐόντα,ὶ τὰ τωρινά, τὰ μελλούμενα καὶ τὰ περασμένα. Οἱ πρόγονοί τους διδάχτηκαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπ ̓ τὴ φύση, ποὺ τοὺς περιέβαλλε. Διδάχτηκαν καὶ δίδαξαν, κι ̓ ἀπ ̓ αὐτὴ τὴ φυσική διαδικασία ἤχου φωτός - νόησης παρουσιάστηκαν γιὰ πρώτη φορὰ «τ ̓ ἀνείπωτα, τ ̓ ἀνήκουστα, τ ̓ ἀδιανόητα»». Αὐτὴ ἡ «διδασκαλία», ἀποτέλεσμα τῶν τριῶν ἀρχικῶν στοιχείων, ἔγινε τὸ τέταρτο καινούργιο ἐρέθισμα, μιὰ νέα ἔκρηξη, γιὰ νὰ ἔρθει στὸ φῶς Ἡ νέα γνώση. Καὶ ἡ γνώση, ποὺ δημιούργησε τὴν δίκην, τοὺς θεσμούς, τὴν Αἰδώ καὶ τὴν Νέμεσιν, συνέχισε τὴν πορεία της. Αὐτὴ Ἡ γνώση σὰν ἔργο προγονικὸ μιᾶς σειρᾶς πολυάνθρωπης, ποὺ ξεχινοῦσε ἀπὸ τοὺς «ἆλλοπες», τοὺς ἄγλωσσους, προχωροῦσε στούς «αὐδήεντας», σ ̓ αὖτοὺς ποὺ δέχτηκαν τὴν διδασκαλία τῆς φύσης κι ̓ ἀπέκτησαν γλῶσσα, γιὰ νὰ φτάση στούς «μέροπες», τοὺς ἀνθρώπους τοῦ κἔναρθρου λόγου», ὁλοκληρώνονταν μὲ τὴν «νέα ἔκρηξη» ποὺ ἔφερνε τήν «γνώση». ἀνθρώπων, τῶν θεῶν, τῶν οὔρων, κατοίκων τῶν πανάρχαιων βουνῶν. «/Γείνατο δ ̓ οὔρεα μακρά θεῶν χαρίεν. τας εὐαύλους»3 (σχηματίστηκαν τὰ ἐκτεταμένα βουνὰ κατοικίες πανέμορφες τῶν θεῶν). Αὐτὴ ἡ φυσικὴ ἐπιλογὴ δὲν ἔγινε ποτὲ αἴτιο ἀμφισβήτησης καὶ σύγχρουσης --- καὶ ὁ λόγος: «Πλουτοδόται καί τοῦτο γέρας βασιλήιον ἔσχον» (εὐεργέται ποὺ χάριζαν τ ̓ ἀγαθά στοὺς ἄλλους, καὶ γιὰ ὄλες αὐτὲς τίς πράξεις τους μοναδικὴ ἀναγνώριση καὶ τιμητικὴ διάχριση τὸ βασιλικό ἀξίωμα). 'Ο ̓Αριστοτέλης θὰ γράψει μετὰ ἀπό χιλιετηρίδες: «Τέταρτο εἶδος βασιλικῆς μοναρχίας εἶναι αἱ βασιλεῖαι κατά τούς ἠρωϊκούς χρόνους, αἱ ὁποῖαι ἦσαν καί νόμιμο], διότι οἱ πολῖται τάς ἤθελον, καί κληρονομικαί».! Τί σημαίνει ὅμως αὐτό τό «νόμιμοι»; Ποιοὺς ἀποκαλεῖ ἠρωϊκούς χρόνους; Καὶ γιὰ τὰ δύο ἀποφεύγει ὁ διά τῶν πάντων ζητεῖν λόγον» νά μᾶς δώσει τεκμηριωμένες ἀπαντήσεις. Γ ιατὶ ἄραγε; Ὃ ἥρως ὅμως ὑπῆρξε τὸ τέλος μιᾶς μεγάλης περιόδου, ποὺ ξεκινοῦσε ἀπὸ τοὺς οὔρους θεούς καί περνοῦσε μέσα στίς χιλιετηρίδες τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς μὲ τοὺς Οὐρανίωνες, τούς Τιτᾶνες, τοὺς Διογενεῖς, γιὰ νὰ φθάσει στούς «ἥρωες». Αὐτή ἡ ἱστορικὴ διαδρομὴ τῆς ἀνθρωπότητος ἀνέδειξε τούς «κατά φύσιν ἀνθρωπίνην» πρώτους! «Καί τό γέρας βασιλήιον ἔσχον». 3. Ἡσίοδος, «Θεογονία», στἰχ. 129. ᾱ. Ἡσίοδος, «Θεογονία», στἰχ. 126. δ. Αριστοτέλης, «Πολιτικά», 12850. Ϊ ζ αἱ ἡ γνώση Ἡ προγονικὴ περιέκλειε μέσα της τοὺς κατὰ φύσιν ἀνθρωπίνην προβαδίζοντες, ἐκ τῶν πρώτων 1, «Θεογονία», στίχ. 38: ' Ησίοδος. 2. Μ. Χάιντιγκερ, Εἰσαγωγή στή Μεταφυσική.