ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ. Πρὸ 1 40.000.000 ἐτῶν!.. Ἢ ἠθελημένη ὑποβάθμισι τῆς "Ἑλληνικῆς γλώσσας, ποὺ μεθοδικὰ πλέον ζεκίνησε μὲ τὶς «ἐκπαιδευτικὲς μεταρρυθμίσεις» τῶν τελευταίων δεκαετιῶν καὶ συνεχίσθηκε μὲ τὸ ἄθλιο ὡς σύλληψι μονοτονικό, δὲν φαίνεται νὰ ἔγινε σὲ βάθος ἀντιληπτή ὡς πρὸς τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει. Κάποιες δὲ νέες κινήσεις γύρω ἀπ ̓ τὸ γλωσσικὸ μοιάζουν μὲ προσπάθειες «κουκουλώματος» τῆς συνωμοσίας, ποὺ ἐπιχειρεῖται τώρα μὲ νέο τρόπο. Θέμα: ἡ τελική ἐξαφάνισι γλώσσας καὶ γραφῆς . -μιὰ καὶ ἡ πρώτη φάσι τῶν στρεβλωτῶν τῆς ἱστορίας «στέριωσε» καὶ εἶναι ἤδη ἀποδεκτή, καὶ διδάσκεται ὑπὸ τῶν γλωσσολόγων, ὅπως τα (α) περὶ συμβατικότητος τῶν λέξεων, (8) περὶ « ̓Ινδοευρωπαϊκῆς» μητέρας γλώσσας καὶ (γ) περὶ τῆς προελεύσεως δῆθεν τῆς ἑλληνικῆς γραφῆς ἀπὸ τοὺς Φοίνικες κ.λπ. Οἱ «ἁρμόδιοι» τοῦ “Υπουργείου «Παιδείας» κατάφεραν παρὰ τὶς ἔντονες διαμαρτυρίες πολλῶν ἐκπαιδευτικῶν ἢ καὶ μελετητῶν, τέλος δὲ καὶ ἐρευνητῶν, στὰ θέματα τῆς γλώσσας νὰ παραμείνουν ὄχι μόνον ἀκλόνητοι στὶς θέσεις τους, ἆλλὰ νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ποὺ κινοῦνται σήμερα γιὰ τὴν διάσωσι δῆθεν τῆς γλώσσας, μεταβληθέντες ἀπὸ καταστροφεῖς της σὲ προστάτες... Θαυμάστε τους! Ὃ «Δαυλὸς» προκάλεσε καὶ προκαλεῖ ὅλους αὐτοὺς τοὺς καταστροφεῖς σὲ μακρὰ συζήτησι ἀπὸ τὴν τηλεόρασι, γιὰ ν ̓ ἀποδειχθῆ ἡ εὐθύνη τους γιὰ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ ἀφασία τῶν νέων μας. Σατανικὴ πράγματι «σύλληψι»: Ἢ σιωπή τους σκοπὸν ἔχει νὰ προστατέψη ὥστε νὰ μὴ κλονισθῆ τὸ παραμύθι ὅτι εἶναι ̓Ινδοευρωπαϊκὴ ἡ προέλευσι τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ Φοινικικὴ ἡ προέλευσι τῆς γραφῆς. Μὲ τὴν παραπάνω «τριλογία» τῶν συνωμοτῶν ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μετατρέπεται σὲ μοχλὸ τῆς ἐξουσίας. Γι ̓ αὐτὸ καὶ ὁ πόλεμος ἄλλωστε κατὰ τῆς πανάρχαιας ἑλληνικῆς γλώσσας, ποὺ ἀπὸ μόνη της ἀποκαλύπτει τὴν ἐξωλογικὴ τοποθέτησι ὅλων τῶν «-ἰσμῶν». “Ἢ "Ελληνική γλῶσσα, τὸ Φωνάζουμε συνεχῶς ἀπ ̓ τὸν «Δαυλό», εἶναι ἡ μόνη ἱκανὴ νὰ ἑρμηνεύη τὰ ἄνελισσόμενα διαδοχικῶς συμβάντα τοῦ Κόσμου καί νὰ ὁμιλῆ περὶ πρέποντος, Αρμονίας, μέτρου καὶ ὅσων ἄλλων κρύπτονται στὶς λέξεις της. Αὐτὸ ἐνοχλεῖ ὅλα τὰ κατεστημένα τῶν ἐκμεταλλευτῶν τῆς ἐξουσίας σ ̓ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις τῆς, μέχρι τό ἐσώτατο ἀνθρώπινο εἶναι. Ἔχουμε πολλὰ νὰ ποῦμε, ἀλλὰ δὲν τολμοῦν νὰ ἔλθουν σὲ ἀναμέτρησι. ̓Εγὼ προσωπικά, παρ ̓ ὅλον ὅτι ζῶ τὶς προσπάθειες τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δαυλοῦ», αἰσθάνθηκα πόσο ἀπέχω ἀπ ̓ τὴν ὀρθὴ ἐκτίμησι τῶν ἱστορικῶν συμβάντων, ὅταν διάβασα μερικὲς σελἰδες ἀπὸ τὸ πρὸς δημοσίευσι ἔργο τοῦ φίλου κ. .Η, Ίσατσόμοιρου. Γράφει σὲ κάποιο κεφάλαιο ὁ ἐρευνητής κάτι, ποὺ κανεὶς δὲν τοῦ ἀπέδωσε τὴν πρέπουσα σημασία: «Πρό 140.000.000 ἐτῶν, ὅταν ὁλόκληρος ὁ πλανήτης σκεπάζονταν ἀπὸ νερὰ καὶ χέρσος γῆ δὲν ἐφαίνετο πουθενά, στὶς ἀρχὲς ἀκόμη τῆς Κρητιδικῆς περιό-