ΗΛΙΑΣ Δ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Γλαῦκ᾽ ᾿Αθήναζε 'Ο Θρῆνος τῆς “Ἱστορίας γλῶσσα Ἡ ἑλληνική ταν ἕνα µε- Η γάλο ἀρχεῖο τῆς Ἱστορίας τῶν "Ἑλλήνων τῆς κλασσικῆς περιόδου. ᾿Απ᾿ αὐτὴν μποροῦσαν νὰ διδαχθοῦν τά τ᾿ ἐόν- τα τά τ᾿ ἐσσόμενα πρό τ᾿ ἐόντα,ὶ τὰ τωρι- νά, τὰ μελλούμενα καὶ τὰ περασμένα. Οἱ πρόγονοί τους διδάχτηκαν τὴν ἑλ- ληνικὴ γλῶσσα ἀπ᾽ τὴ φύση, ποὺ τοὺς περιέβαλλε. Διδάχτηκαν καὶ δίδαξαν, κι᾿ ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ φυσική διαδικασία ἤχου - φωτός - νόησης παρουσιάστηκαν γιὰ πρώτη φορὰ «τ᾽ ἀνείπωτα, τ᾽ ἀνήκουστα, τ᾽ ἀδιανόητα»». Αὐτὴ ἡ «διδασκαλία», ἀποτέλεσμα τῶν τριῶν ἀρχικῶν στοιχείων, ἔγινε τὸ τέταρτο καινούργιο ἐρέθισμα, μιὰ νέα ἔκρηξη, γιὰ νὰ ἔρθει στὸ φῶς Ἡ νέα γνώση. Καὶ ἡ γνώση, ποὺ δημιούργησε τὴν δίκην, τοὺς θεσμούς, τὴν Αἰδώ καὶ τὴν Νέμεσιν, συνέχισε τὴν πορεία της. Αὐτὴ Ἡ γνώση σὰν ἔργο προγονικὸ μιᾶς σειρᾶς πολυάνθρωπης, ποὺ ξεχινοῦ- σε ἀπὸ τοὺς «ἆλλοπες», τοὺς ἄγλωσσους, προχωροῦσε στούς «αὐδήεντας», σ᾽ αὖ- τοὺς ποὺ δέχτηκαν τὴν διδασκαλία τῆς φύσης κι᾿ ἀπέκτησαν γλῶσσα, γιὰ νὰ φτάση στούς «μέροπες», τοὺς ἀνθρώπους τοῦ κἔναρθρου λόγου», ὁλοκληρώνονταν μὲ τὴν «νέα ἔκρηξη» ποὺ ἔφερνε τήν «γνώση». Ϊ ζ αἱ ἡ γνώση Ἡ προγονικὴ περιέκλειε μέσα της τοὺς κατὰ φύσιν ἀνθρωπί- νην προβαδίζοντες, ἐκ τῶν πρώτων 1, «Θεογονία», στίχ. 38: ' Ησίοδος. 2. Μ. Χάιντιγκερ, Εἰσαγωγή στή Μεταφυσική. ἀνθρώπων, τῶν θεῶν, τῶν οὔρων, κατοί- κων τῶν πανάρχαιων βουνῶν. «/Γείνατο δ᾽ οὔρεα μακρά θεῶν χαρίεν- . τας εὐαύλους»3 (σχηματίστηκαν τὰ ἐκτε- ταμένα βουνὰ κατοικίες πανέμορφες τῶν θεῶν). Αὐτὴ ἡ φυσικὴ ἐπιλογὴ δὲν ἔγινε ποτὲ αἴτιο ἀμφισβήτησης καὶ σύγχρου- σης --- καὶ ὁ λόγος: «Πλουτοδόται καί τοῦτο γέρας βασιλήιον ἔσχον» (εὐεργέ- ται ποὺ χάριζαν τ᾿ ἀγαθά στοὺς ἄλλους, καὶ γιὰ ὄλες αὐτὲς τίς πράξεις τους μοναδικὴ ἀναγνώριση καὶ τιμητικὴ διά- χριση τὸ βασιλικό ἀξίωμα). 'Ο ᾿Αριστοτέλης θὰ γράψει μετὰ ἀπό χιλιετηρίδες: «Τέταρτο εἶδος βασιλικῆς μοναρχίας εἶναι αἱ βασιλεῖαι κατά τούς ἠρωϊκούς χρόνους, αἱ ὁποῖαι ἦσαν καί νόμιμο], διότι οἱ πολῖται τάς ἤθελον, καί κληρονομικαί».! Τί σηµαίνει ὅμως αὐτό τό «νόμιμοι»; Ποιοὺς ἀποκαλεῖ ἠρωϊκούς χρόνους; Καὶ γιὰ τὰ δύο ἀποφεύγει ὁ διά τῶν πάντων ζητεῖν λόγον» νά μᾶς δώσει τεκμηριωμένες ἀπαντήσεις. Γ ιατὶ ἄραγε; Ὃ ἥρως ὅμως ὑπῆρξε τὸ τέλος μιᾶς μεγάλης περιόδου, ποὺ ξεκινοῦσε ἀπὸ τοὺς οὔρους θεούς καί περνοῦσε μέσα στίς χιλιετηρίδες τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς μὲ τοὺς Οὐρανίωνες, τούς Τιτᾶνες, τοὺς Διογενεῖς, γιὰ νὰ φθάσει στούς «ἥρωες». Αὐτή ἡ ἱστορικὴ διαδρομὴ τῆς ἀνθρωπό- τητος ἀνέδειξε τούς «κατά φύσιν ἀνθρω- πίνην» πρώτους! «Καί τό γέρας βασιλήιον ἔσχον». 3. Ἡσίοδος, «Θεογονία», στἰχ. 129. ᾱ. Ἡσίοδος, «Θεογονία», στἰχ. 126. δ. Αριστοτέλης, «Πολιτικά», 12850.