ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Γ. ΡΟΖΟΣ Ἢ Κλασσινὴ "Ἑλλάδα θεμέλιο γιὰ τὸ Παρὸν καὶ τὸ Μέλλον σο κι ἄν ζοῦμε γερὰ στὸ παρόν, ρι- ζωμένοι στέρεα στὸ σήµερα καὶ στὴν γύρω µας ὑλική, οἰκονομικὴ καὶ κοινωνι- χκὴ πραγματικότητα, ἔρχονται στιγμές ποὺ νοιώθουµε ἀχατανίκητη τὴν ἀνάγχκη νὰ γυρίσουμε στὸ χθές. Μιὰ νοσταλγία, θέλετε, μιὰ ρομαντικὴ διάθεση μᾶς ἕλκει ἀκαταμάχητα πρὸς τὸ ἀπώτερο παρελ- θόν. Βέβαιο εἶναι, ἀκόμα, πὼς τὸ σήµερα μᾶς κουράζει, μᾶς κάνει, ὥρες-ὥρες, νὰ πνιγόµαστε, καὶ ν᾿ ἀσφυχτιοῦμε. "Ἐρ- χονται στιγμές ποὺ αἰσθανόμαστε, πὼς εἴμαστε κάτι βαθύτερο, κάτι περισσότε- ρο ἀπὸ μοντέρνοι, σύγχρονοι, βολεμένοι στὶς ἀνέσεις μιᾶς ρηχῆς ὑποκολτούρας κι ἑνὸς ἐπίπεδου τεχνολογικοῦ πολιτι- σμοῦ ξένης προέλευσης. Καὶ τότε ἡ ὤθη- ση γιὰ μιὰν ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες µας, γιὰ μιὰ δημιουργιω καὶ οὐσιαστικὴ γνωρι- µία µας μὲ ὅ,τι κάποτε ὤμασταν, μὲ ὅ,τι διαιώνιο καὶ βαθύτερο μᾶς κάνει νὰ ξεχω- ρίζουµε, γίνεται ἀνυποχώρητ). Θἄθελα νὰ διευκρινίσω ἐδῶ, πώς, ὅταν λέω «ρίζες», ἐννοῶ τὶς πρῶτες, τὶς ἄρχέγονες ρίζες τῆς ἑλληνικότητας, τὸν ἑλληνισμὸ τῶν μεγάλων µας στιγμῶν, τὸν ἑλληνισμὸ τῶν ἔνδοξων προγόνων τῆς προχριστιανικῆς ἀρχαιότητας. ὋὉἡ νοῦς γυρίζει πίσω στὴν "Ἑλλάδα τῆς ἀρχαιότητας καὶ συγκεκριµένα τοῦ 6ου ἕως καὶ τοῦ 2ου αἰώνα π.χ., ποὺ λίγο ἤ πολὺ ὁ πολιτισμός της ἦταν, στὴν περίο- δο αὐτή, ὁμοιογενής, ἀκμαῖος καὶ σὲ συνεχῆ ἔξαρση. "Αν τὸ σημερινὸ πρόσω- πο τοῦ ἑλληνισμοῦ δὲν τὸ βρίσκω καθό- λου αὐθεντικὸ καὶ νοιώθω τὴν σκουριὰ καὶ τὴν νοθεία ποὺ τοῦ ἔχουν σωρεύσει οἱ ξένες ἐπιδρᾶσεις, τὸ ἴδιο δὲν μὲ ἱκανοποι- οὖν καὶ ὅλες οἱ νεώτερες παραλλαγές καὶ μεταμορφώσεις του. Δὲν νοιώθω ἄνετα μ᾽ ὅλες αὐτές τὶς ρωμιοσῦνες, τὶς λαϊκί- στιχες µεταμφιέσεις, τοὺς Μακρυγιάννη- δες καὶ τοὺς ΚΚοσμάδες τοὺς Αἰτωλούς, τοὺς ἀσχητές καὶ τοὺς ἱεράρχες τῆς ὀρθοδοξίας, μὲ τὶς ἔντονες ἰουδαϊκές ἐπιρροές, τὶς αὐστηρές καὶ αἀμείλιχτες ἠθικές. Ὄχι ὅτι τὰ περιφρονῶ ὅλα αὐτά, ὄχι ὅτι τ᾿ ἀρνιέμαι. ᾿Αντίθετα, ἀναγνωρίζω, τὴν ὑπαρξή τους. Πιστεύω ἀκόμα, πώς, θέλουμε δὲν θέλουμε, ὅλα αὐτὰ ἔχουν μπολιάσει καταλυτικὰ καὶ ἀνεξίτηλα τὸ δέντρο τοῦ ἑλληνισμοῦ δίνοντάς του περιεχόµενο διαφορετικό. "Ωστόσο, ἡ σχέψη μου ὁραματίζεται τὸ ἀρχικό, αὐθεντικὸ δέντρο τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὅπως ταν στὸ ξεκίνημά του, χωρίς τὶς πολλὲς κατοπινὲς ἀνατολίτικες χαὶ ἰουδαϊκές ἐπιδράσεις, τὶς νεώτερες βυζαντινές καὶ τουρκοαραβικές καὶ ἀμερικάνιχες. Τὸ ὅτι ἐπίμονα ἀναζητῶ τὶς ἀρχέγο- νες, τὶς αὐθεντιχές ρίζες τῆς φυλῆς καὶ τοῦ ἐθνισμοῦ µας ἔχει κάποια σχοπιµό- τητα. Γίνεται μὲ μιὰ βαθύτερη προσδο- χία καὶ ἐλπίδα. Χωρὶς νὰ εἶμαι προγονό- πληχτος ἤ στεῖρος ἀρχαιολάτρης, πι- στεύω, πὼς διατηροῦνται ἀκόμα δροσε- ρές καὶ ζωντανές, μερικές τουλάχιστον ἀπὸ τὶς παλιές ἐχεῖνες ρίζες καὶ μποροῦν νὰ μᾶς βοηθήσουν καὶ σήµερα. Πιστεύω, πὼς κέρδος μέγα θὰ ἔχουμε νὰ τὶς βροῦμε καὶ νὰ τὶς κάνουμε ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν ζωή μας, συνείδηση, βίωμα, σκοπὸ μιᾶς ἄγο- νης ὥς τώρα ἀναζήτησης τῆς ἀλήθειας.