Σπουδὲς σπουδαῖες (11) Σὲ προηγούμενο τεῦχος εἴχαμε κάνει λόγο γιὰ τὸ τὶ τραβάει ἡ τριτοβάθμια ἐκπαίδευση ἀπὸ ὑποψήφιους, φοιτητὲς καὶ κράτος. Σήµερα θὰ ἀναφερθοῦμε στὶς μεταλυκειακὲς σπουδὲς γενικά. Λοιπόν, ὑπάρχει μιὰ μερίδα φιλόδοξων γονέων, πού, ἂν καὶ γνωρίζῃ ὅτι τὸ παιδί τους περὶ τὰ γράμματα εἶναι ντουβάρι, ἐπιμέ- νουν σώνει καὶ ντὲ νὰ πάρῃ κάποιο πτυχίο. Τώρα, βέβαια, αὐτὸ εἶναι μιὰ κουβέ- ντα, ἀφοῦ ὁ Λαλάκης ἔχει τέτοια σχέση μὲ τὸ διάβασμα ὅση ὁ φάντης μὲ τὸ ρε- τσινόλαδο. Ναὶ, ἀλλὰ σὲ τέτοιες περιπτώσεις οἱ γονεῖς τοῦ κάθε Λαλάκη φυσᾶνε τὸν µπερντέ. Καὶ ἅμα φυσᾶς τὸν µπερντέ, ὑπάρχουν καὶ οἱ λύσεις ποὺ ἀκούουν στὰ ὀνόματα ᾿Ιταλία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαυῖΐα, µέχρι καὶ ᾿Αντίγκουα δηλαδή. Καὶ ἔτσι τὸ παιδὶ μεταβάλλεται, συνήθως, εἰς αἰώνιον φοιτητὴν σιτιζόµενον δαψιλῶς εἰς τὸ πατρικὸν πρυτανεῖον. Βέβαια ὑπάρχει καὶ ἡ λύση τῶν ἰδιωτικῶν πανεπιστημίων καὶ κολλεγίων, ποὺ ἄρχισαν νὰ ξεφυτρώνουν σὰν μανιτάρια στὴν ᾿Αθήνα τελευταῖα. Ναί! Ναί! Πολὺ σὶκ ἐκπαίδευση καὶ σὲ νεοκλασσικά κτήρια γιὰ ὅλα τὰ βαλάντια. Κι ἀπὸ ποικιλία σπουδῶν ἄλλο τίποτε: “Ἱστορία τῆς τέχνης, νὰ ποῦμε. Νὰ βγῆς, μετά, στὴν ἀγορὰ ἐργασίας καὶ νὰ εἶσαι περιζήτητος. ᾿Η κοινωνιολόγος, καὶ νὰ σχη- ματίζουν οὐρὰ οἱ ἐργοδότες ποιὸς θὰ σὲ πρωτοπροσλάβῃ. Καὶ νὰ πέφτουν οἱ γνώσεις σύννεφο. Γνώσεις κατάλληλες γιὰ «γενικὴ ἐπιμόρφωση» νεοπλούτων γηραιῶν κυριῶν, ἢ γιὰ νὰ παίρνουν τὰ παιδιὰ ἕνα «λοῦστρο κουλτούρας», μὴ τυχὸν καὶ τοὺς ποῦνε ἀγράμματους. Τέλος, γιὰ τὴν ««πασκλασαρία» ὑπάρχουν καὶ οἱ μέσες ἢ ἀνώτερες ἐπαγγελ- ματικὲς σχολές. Ξέρετε, δά. Αὐτὲς ποὺ δὲν τὶς ἀναγνωρίζει τὸ κράτος καὶ λει- τουργοῦν... μὲ κρατικὴ ἄδεια σὰν ἐργαστήρια ἐλευθέρων σπουδῶν. Κι ἐκεῖ εἶναι ποὺ γίνεται τὸ «ἔλα νὰ δῇς». Τέτοιος συνωστισμὸς ἀνομοίων «ὁραμάτων» δὲν ματάγινε. Σπουδαστὲς-τουρίστες ποὺ γράφονται γιὰ τὴν ἀναβολὴ" ἄνθρωποι ποὺ εἶχαν ὄνειρο ζωῆς νὰ πάρουν κάποιο «χαρτί», ἀλλὰ λόγῳ τῶν περιστάσεων τῆς ζωῆς δὲν τὰ κατάφεραν στὰ νιάτα τους. Μέχρι καὶ πρὸς ἄγραν ἐρωτικοῦ συντρό- φου ἐγγράφονται σ᾽ αὐτές. “Ὅμως ἀνάμεσα σ᾽ αὐτὸ τὸ ἑτερόκλητο πλῆθος κυ- κλοφοροῦν καὶ κάποιοι ποὺ παρασύρθηκαν ἀπὸ τὴν διαφήμιση καί... ὥρμησαν νὰ προλάβουν. ᾿Εμπόριο ἐλπίδας γιὰ γρήγορη ἀποκατάσταση, καθόσον προ- γραμματιστής, ἄναλυτής, κοστολόγος, σοῦ λέει ὁ ἄλλος. ᾿Αλλὰ καὶ σχολὲς μαννεκὲν (ποὺ οἱ μαθήτριες κάνουν καὶ καμμιὰ βίζιτα) καὶ σχολὲς γραμματέων ποὺ οἱ ὑποψήφιες ὀνειρεύονται νὰ παντρευτοῦν τὸ ἀφεντικό τους καὶ νὰ μποῦν στὸν μαγικὸ κόσµο τοῦ «᾿Αρλεκιν». Τώρα, βέβαια, ὁ ἀναγνώστης θὰ πῇ «τρέχα- γύρευε» γιὰ ὅλα αὐτά. Τὸ ξέρω, κι αὐτὸ εἶναι ποὺ μὲ διαολίζει, γιατί, ὅπως λέει καὶ ὁ Καρυωτάκης, «... ἂν τουλάχιστον, µέσα στοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἕνας ἐπέθαινε ἀπὸ ἀηδία... σιωπηλοί, θλιμμένοι, μὲ σεμνοὺς τρόπους, θὰ διασκεδάζαμε ὅλοι στὴν κηδεία». Γιῶργος Πετρόπουλος