πατε ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΊΤΟ Μιὰ ἀποκαλυπτικὴ περίπτωση σκοταδιστικῆς ἀντιεπιστημονικῆς δράσεως τῶν Φοινικιστῶν Κύριε διευθυντά, Στὴν ὑπόθεση τῆς καταγωγῆς τοῦ ἆλ- φαβήτου ὑπάρχουν μερικὰ σηµαντικώτατα στοιχεῖα, ποὺ φαίνεται πὼς κυριολεκτικὰ καταχωνιάστηκαν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δὲν τοὺς συνέφερε ἡ εὐρύτερη γνωστοποίησή τους. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὰ ἔχετε ὑπ᾽ ὄψιν σας. ᾿Αποφάσισα νὰ σᾶς πληροφορήσω, ἐ- πειδἠ δὲν εἶδα νὰ γίνεται λόγος γι᾿ αὐτὰ ἀλλοῦ. Πρόκειται γιὰ τὰ εὑρήματα τοῦ χωριοῦ 61ο7ε], 23 χλμ. ΝΑ τοῦ ΨΙοµΥ στὴ Γαλλία, στὶς ἀνασκαφὲς ποὺ ἔγιναν τὸ [926-27 ἀπὸ τὸν Α. Μοτ]ει. ἜὸἜλαβα γνῶσιν αὐτῶν ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Λεωνίδα Φιλιππίδου «ἢ ἐξέ- λιξις καὶ σηµερινή φάσις τοῦ ζητήματος τῆς προελεύσεως τοῦ σημιτικοῦ ἀλφαβή- του», Αλεξάνδρεια 1929, σελ. 92-10. Ὃ ΔΛ. Φιλιππίδης, ἂν καὶ ἀποκλίνει πρὸς τὸν φοινικισµό, παρέχει πλεῖστες λε- πτοµέρειες γιὰ τὴν ἀρχαιότητα καὶ σπου- δαιότητα τῶν εὑρημάτων. Αὐτὰ ποὺ ἔνδια- φέρουν περισσότερο εἶναι οἱ ἐπιγραφές: «Πρόκειται περὶ ὑπερεκατὸν µέχρι τοῦδ᾽ ἐ- πιγραφῶν, ἐμπεριεχουσῶν τοὐλάχιστον 1500 γραφικᾶ σημεῖα, ὧν τὰ πλεῖστα μὲν ὅ- λως νέα, πολλὰ ὃ᾽ ἀπαντῶσιν ἐν τοῖς ἐκ τοῦ «φοινικικοῦ ἀλφαβήτου ἐξελιχθεῖσι, κατὰ τὴν κοινὴν γνώμην, ἀλφαβήτοις» (σελ. 94). Ἢ χρονολόγηση τῶν εὑρημάτων ἀνά- γεται τοὐλάχιστον στὴν νεολιθικὴ ἐποχή, ἐνῷ μερικοὶ τὴν ἀνέβασαν μέχρι τοῦ τέ- λους τῆς παλαιολιθικῆς. Ἔτσι «.. ἡ Εὐ- ρώπη ἀπροσδοκήτως εὑρέθη περικλείουσα ἐν τοῖς κόλποις αὐτῆς πληρεστάτην γρα- φήν. ἀναγομένην εἰς ἐποχὴν ἀρχαιοτέραν πάντων τῶν γραφικῶν συστημάτων τῆς ᾿Ανατολῆς» (σελ. 97). ᾿Απὸ τὰ εὑρήματα δημιουργήθηκε μέ- γας ἐπιστημονικὸς σάλος, διότι δημιουργή- θηκαν δύο παρατάξεις: ᾿Εκείνων ποὺ ὑπο- στήριζαν τὴν ἀξία των καὶ ἐκείνων ποὺ τὴν ἀπέρριπταν. Τὰ ἀδιάσειστα ὅμως στοιχεῖα δὲν ἄφηναν περιθώρια ἀντιρρήσεων, γι᾿ αὐ- τὸ οἱ δεύτεροι κατέφυγαν σὲ δραστικὰ μέ- σα: «Ἢ ὑπερίσχυσις τῆς οὕτω καλουμένης Γλοζελιανῆς παρατάξεως τοσοῦτο παρώ- ἔυνε τοὺς ᾿Αντιγλοζελιανούς, ὥστε ἐζήτη- σαν οὗτοι τὴν ἐπίσημον παρέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς κατάσχεσιν τῆς περιοχῆς τῶν ἀνασκαφῶν καὶ φρούρησιν τῶν εὑρημά- των διὰ κρατικῶν ὀργάνων» (σελ. 97). Ἔτσι, ἐν μέσῳ ἰσχυρῶν ἀντεγκλήσεων, ἐπενέβη τελικῶς τὸ Κράτος καὶ «κατέσχε τὰ εὑρήματα». Γράφει ὁ Λ.Φ.: «Παρὰ ταῦ- τα, οὐ μόνον ἡ κατάσχεσις τῶν Γλοζελείων εὑρημάτων συνετελέσθη ὑπὸ τῶν κυβερνη- τικῶν ἀρχῶν, ἀλλὰ καὶ προσηνέχθησαν τὰ ὄργανα αὐτῶν μετ᾽ ἀφαντάστου, ἂς εὐφημή- σωμεν, αὐστηρότητος πρὸς τοὺς περὶ τὸν Μὸοτγίει. ᾿Εαν μὴ ἀνεγίγνωσκον αὐτοῖς ὁ- φθαλμοῖς τὴν “Μδεϊπ’ τῶν Παρισίων (26 Φεβρ. [928 σ. 12), θὰ ἠδυνάτουν νὰ φαντα- σθῶ τηλικοῦτον βαθμὸν κρατικῆς παρεμβά- σεως εἰς ζητήματα καθαρῶς ἐπιστημονικά, καὶ τραχύτητος παρασκηνιακῶν ὑποκινή- σεων οὐκ ἀνεπηρεάστου, κατὰ φιλοτίμων ἐ- πιστημόνων, τιμώντων τὴν ἰδίαν αὐτῶν Πατρίδα διὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ των ὀνό- ματος καὶ τοῦ λευκοῦ τῶν παρελθόντος» (σελ. 100). Μετὰ τὴν κατάσχεση φαίνεται πὼς ἔ- κλεισαν ὅλων τὰ στόματα, ὥστε τὸ Γκλο- ζὲλ «σήμερον ἔχει λησμονηθεῖ ὑπὸ τῆς ἐ- πιστήμης» (Λεξικὸν ᾿ Ηλίου). Τὸ βιβλίο ὅμως τοῦ ΔΛ. Φιλιππίδου βρί- σκεται πολὺ κοντὰ στὰ γεγονότα. Ὅταν τὸ διάβασα, ἐσχημάτισα τὴν πεποίθηση ὅτι τὰ εὑρήματα ἐκεῖνα ἔχουν πράγματι μεγίστη σπουδαιότητα, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν βίαιη κρατικὴ ὑποκινηθεῖσα παρέμβα- ση πρὸς ἐξαφανισμόν των. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ ἦταν ὠφέλιμο, ἐὰν μποροῦσε κάποιος ἐ-