τὸ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ο ΤΟΥ «δν Π.Δ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΛΗΣ ᾽Εκ τῶν χειρογράφων τοῦ κὺρ ᾿Δριστίωνος ᾿Αρέθα ”Ανοιξα τὸν ὀγκώδη φάκελον, στὸ ἐξώφυλλον τοῦ ὁποίου ἀνεγράφετο: «᾿Εκ τῶν εὑρημάτων εἰς μονὴν "Οσίου Λουκᾶ» καὶ ἀμέσως κάτω «᾿ Αντίγραφα κώδικος πιθανῶς ἐκ τῶν ἀπολεσθέντων ἔργων Παυσανίου τοῦ ἐκ Μαγνησίας τῆς πρὸς Σιπύλῳ-Μικρᾶς ᾿Ασίας». “Ο φάκελος αὐτὸς περιέκλειε πολλά χειρό- γραφα γραμμένα μὲ µελάνην, κιτρινι- σµένα ἐκ τῆς πολυκαιρίας καὶ ὕγρα- σίας, τὰ ὁποῖα δύσκολα κανεὶς διαβά- ζει. Τὰ ἐντὸς τοῦ φακέλου χειρόγραφα ἦσαν ταξινομημένα εἰς ὑποφακέλους καὶ κάθε ὑποφάκελος ἔφερε μίαν ἔτι- κέττα μὲ τίτλον καὶ ἀριθμόν. ὋὋ συντάξας τὰ χειρόγραφα δὲν ἠ- το μὲν καλλιγράφος ἀλλὰ πολὺ «τα- κτικὸς» -- τὰς δαπάνας του, μὲ ἔπιμέ- λεια, συνόψιζε εἰς τὸ τέλος τοῦ κάθε ὑ- ποφακέλου χειρογράφων. Ἢ ἐργασία τῆς μελέτης τῶν χειρο- γράφων ἐκράτησε ἐννέα περίπου μῆνας καὶ τὸ γενικόν μου συμπέρασμα εἶναι ὅ- τι ἡ ἐρευνητικὴ ἐργασία, ποὺ περιεῖ- χον οἱ φάκελοι τοῦ ἐκ Σμύρνης κὺρ ᾿Αριστίωνος ᾿Αρέθα, ἦτο πολύτιμη διὰ τὸ φῶς ποὺ ρίχνουν εἰς τὰ ἀναφερό- μενα, ὅπως λέγει καὶ ὁ ἴδιος, «εἰς τὴν “ΕἘλληνικὴν Μυθολογίαν πράγματα ἅττα πόρρω ἀπέχουν τοῦ μύθου καὶ "1- στορίαν ἀποτελοῦν». Μετὰ ἀπὸ πολ- λῶν μηνῶν ἐργασίαν συγκεντρώσεως τῶν οὐσιωδεστέρων χειρογράφων τὰ παρέδωκα εἰς φίλον ἀρχαιολόγο. Ε- κράτησα ὅμως τὸ «' Οδοιποπορικὸν» αὐτῆς τῆς σπουδαίας ἀποκαλύψεως, ποὺ δίνω σήμερα εἰς τὸ φῶς τῆς δημο- σιότητας. Προσπάθησα δὲ νὰ ἀντιγράψω ἀ- ποκαθιστώντας τὰ δυσανάγνωστα τῆς ἀφηγήσεως μέρη, ἀλλὰ καὶ νὰ μιμηθῶ τὶς λιτὲς ἀλλὰ καὶ γεμᾶτες καλλιέπειαν περιγραφές, ὅταν σὲ ἀρκετὰ σημεῖα ὑ- πῆρχαν τελείως ἐξαφανισθέντα χωρία, λόγω κάποιας εἰσόδου νεροῦ εἰς τὸ μπαοῦλο ποὺ ἐφυλάσσοντο, εἰς τὴν ἀ- ποθήκη τῆς προγιαγιᾶς µου ἐκ μητρός. Αὐτὰ καὶ συνεπλήρωσα, ὥστε νὰ ἐμ- φανίζωνται σήμερον ὡς μιὰ ἑνότης. ᾿Αλλὰ δίνω τὸν λόγον εἰς τὸν κὺρ ᾿Αριστίωνα ᾿Αρέθα: ᾿Επίσκεψις Μονῆς ᾿Οσίου Λουκᾶ -- ᾿Αρέθα Φάκελος 1] Εἶχον λάβει τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ἀρχαιολάτρου γέροντος τῆς Μονῆς τοῦ 'Οσίου Λουκᾶ, Καλλινίκου. ἜἜπρεπεν, ἔ- λεγε, νὰ ἐπισπεύσω τὴν ἐπίσκεψίν μου, διὰ νὰ κρίνω ἐὰν τὰ εὑρήματα εἰς τὴν Μονὴν 'Οσίου Λουκᾶ καὶ ἄλλα μεγάλης σημασίας ὀφείλη νὰ τὰ ἀνακοινώση καὶ εἰς ποῖον, πρὶν ὑποχρεωθῆ νὰ ἀναφέρη αὐτὰ εἰς τὸν ἐ- πίσκοπον καὶ φυσικὸν προϊστάμενον τῆς Μονῆς. ᾿Απεφάσισα νὰ ταξιδεύσω ἀμέσως σι- δηροδρομικῶς μέχρι Χαιρωνείας καὶ ἐκεῖ- θεν δι᾽ ὑποζυγίου εἰς Μονὴν "Οσίου Λου- κᾶ. ᾿Εκάλεσα τὸν ἐκ Σάμου ἁμαξηλάτην μου Φίλιππον Ἰσακαλογιάννην νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν κεντρικὸν σταθμὸν τοῦ Λαρισαϊκοῦ νὰ πληροφορηθῆ τὰς ἀναχωρήσεις καὶ νὰ μὲ ἐνημερώση, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Τὴν ἑπομένην πρωΐαν ὥρισα ἀναχώρη- σίν μου μὲ τὴν ἁμαξοστοιχίαν τῶν ἑπτὰ ἐξ ᾿Αθηνῶν. ᾿Αφ᾽ ἑσπέρας ἑτοίμασα τὰς ἀ- ποσκευᾶς μου... Τὴν ἑπομένην πρωΐαν καὶ εἰς τὰς ἕξι καὶ τριάκοντα ἀκριβῶς τῆς /όης Μαΐου ἀ- φίχθημεν εἰς τὸν σταθμὸν καὶ μετὰ τὰς δια- τυπώσεις ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ ὀχήματος τῆς Α΄ θέσεως καὶ ἔλαβον τὴν θέσιν μου. Εἰς τὸ ὄχημα ἥμην σχεδὸν μόνος. ”Η- νοιξα τὸ παράθυρον πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ σταθμοῦ καὶ ἐπανέλαβον εἰς τὸν πιστόν