Ἢ συν-Κυβέρνηση Εἰσαγγελέων-- ' ̓Ὑποδίκων Ζητῶ συγγνώμη, ἀλλὰ θ ̓ ἀναφερθῶ στὴ φρικτὴ σκηνὴ ποὺ εἶδα πρόσφατα σὲ κάποιο ἄσυλο, ὅπου ἕνας τρόφιμιος ἔτρωγε στὸ πιᾶτο του τὰ περιττώματά του, γιὰ νὰ πῶ ὅτι ἡ ̓Ελλὰς αὐτὴ τὴ στιγμὴ μοῦ θυμίζει τὸν τρόφιμον ἐκεῖνο. Ἢ ̓Ελλᾶς κατάπιε τὴν ᾱθλιότητά της καὶ τώρα τὴν χωνεύει ἡ ̓Ελλὰς περισυνέλεξε τὰ ἕλκη τῆς καὶ τὰ φόρεσε κοσμήματα της' ἡ ̓Ελλᾶς μάζεψε τοὺς ρύπους τῆς καὶ τοὺς ἔβαλε κορώνα της’ ἡ ́Ελλας πῆρε τὰ ἀπόβλητά της καὶ τὰ ἔκανε ἀστέρια τῆς. Κλέφτες καὶ κλεφτοδιῶκτες, τιμωροὶ καὶ τι μωρούμένοι, ποινικοὶ καὶ δικαστές, ὑγειονόμοι καὶ χολεριασμένοι, σωτῆρες καὶ καταστροφεῖς, ἐζαγνιστὲς καὶ ἐναγεῖς, νομοθέτες καὶ ὑπόδικοι συμπηγνύουν τὸ συμπαγὲς καὶ ἁρμονικὸ σύνολο, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν "Ελλάδα τῆς παρούσης στιγμῆς. Ἢ Ελλὰς ἀπέφυγε τὴν οἰκονομικὴ καταστροφή ἡ “Ελλὰς ἀπεσόβησε τὴν ἐμφύλια σύρραξη! ἡ ̓“Ελλὰς ἐξουδετέρωσε τὴν ἐξωτερικὴ ἐπιβουλή: ἡ ̓Ελλὰς ἐσώθη. ̓Εσώθη καὶ κεῖται χαμαὶ ἐν ἀφασίᾳ, πέπτουσα τὰ περιττώματά της, καμαρώνοντας γιὰ τὰ ἕλκη της, σεμνυνόμενη γιὰ τοὺς ρύπους της, ἀπαστράπτουσα μέσα στ ̓ ἀπόβλητά της, θριαμβεύουσα μέσα στὸ μνῆμα της. Ὢ, "Ελλάδα μου, πατρίδα μου. λαέ μου, τόπε μου, Ιδέα μου! Σᾶς σκέπτομαι καὶ φρίττω. ΥΓ. Γιὰ τὴ λογικὴ καὶ πολιτικὴ θεμελίωση τῆς παρούσης θέσεως, βλέπε τὸ σχόλιο «Τὸ διαζύγιο τῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὴν ηθική» στὴ στήλη «Μετεωρισμοὶ» τοῦ παρόντος τεῦχους τοῦ «Δαυλοῦ». Δ.Ι.Λ.