Ἡ συμφορά του μαζικοῦ τῆς σαρκός της», ὅπως εἶναι ἡ μάζα. Τὸ ἐξουσιαστικὸ ἔγκλημα, δηλαδὴ τὴν ἀποθολὴ ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη κοινότητα τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἁλήθειας καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν εἰσαγωγἠ, ἀντ ̓ αὐτῶν, τῆς δυνάμεως, τοῦ δόγματος καὶ της ἰσότητας, διαπράττουν ἀπὸ κοινοῦ καὶ συνειδητά ὁ τύραννος καὶ ὁ δοῦλος. Ὁ πρῶτος ἁπλῶς ἔχιξι συχνὰ τὴν πρωτοθουλία, κινήματος μοναδικὸς δρόμος μετατροπῆᾳα τῆς ἀνθρώπινης κοινότητας σὲ ἐξουσιαστικὸ σχηματισμὸ εἶναι ἡ μαζοποίησή της. ̓Αν θέλω νὰ γίνω τύφαννος, πρέπει νὰ ὑπάρχη μάζα. ̓Αν δὲν ὑπάρχη, πρέπει νὰ τὴ δημιουργήσω. Δὲν νοεῖται: τυραννία Χχωρὶς μάζα. ̓Αλλὰ καὶ δὲν νοεῖται μάζα χωρὶς τυραννία. Οἱ δύο αὐτὲς ὀντότητες στὴν πραγματικότητα εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα, συμπίπτουν οὐσιαστικἀ, τὸ μόνο τυπικὸ στοιχεῖο ποὺ τὶς διαφοροποιεῖ φαινομενικὰ εἷναι ἡ διανομὴ ρόλων ἢ πρωτοθουλιὧν μέσα στὰ πλαίσια τῆς ἐξουσιαστικης κοινωνίας. ποπ Τοῦ ΔΗΝΙ. 1. ΔΑΜΠΡΟΥ χωρὶς τοῦτο νὰ ἀποκλείη τὸ ἀντίστροφο. «Ἡ ἐλευθερία ποὺ ζητᾶ ἡ μάζα--γράφει ὁ Ὄρικ Χόφφερ στὸ κιλασ]κὸ ἔργο του γιὰ τὸν φανατιομό(1}) --- δὲν εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἀτόμου, ἀλλὰ ἡ ἀπελευθέρωση ἀπὸ ιὸ ζυγό τῆς αὐτόνομης ὑπάρξεως, Τὰ μέλη τῆς μάζας ἀπαιτοῦν τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὸ προμερὸ «Θάρος τῆς ἐλεύθερης κρίσης, ἀπελευθέρωοη ἀπὸ τὴ θαρειὰ εὐθύνη νὰ ὁλοκληρώοουν μόΝΟΙ τους τὸ ἐγώ τους. Δὲν ἀπαιτοῦν Χαμμιὰ ἐλευθερία τῆς συνειδήσεως, ἀλλὰ τυφλὴ πίοτη οτὴν ἐξουσία. Ἡ ἐντύπωση ὅτι ἡ μάζα, οἱ ἐξουσιαζόμενοι, εἶναι ἀκούσια: ὄργανα ἢ θύματα τῶν ἐξουσιαστῶν, ἔχει τὴν ἀρχὴ της σὲ θεωρίες ἀφελῶν διανοουμένων τοῦ διεθνοῦς ἀκαδημαϊσμοῦ ἢ στὴν προπαγάνδα τῆς ἴδιας τῆς ἐξουσίας, ποὺ προσπαθεὶ ἔτσι νὰ ἀπαλλάξη ἀπὸ τὴν κατηγορία. τοῦ «συνειδητοῦ ἐγκλήματος» ἕνα ὀργανικό της μέρος, ἕνα κομμάτι «σαρκὸς ἐκ (1) ΕΒΙΟ ΗΟΕΕΕΗ «ΤΗΕ ΤΗ͂ΘΕ ΒΕΙΙΕΝΕΗ», ΝΕΝ ΥΟΗΚ--ΙΟΝΒΡΟΝ, 1963. Ὑπάοχει καὶ ἑλληνικὴ μετάφραση μὲ τίτλο «Ὁ φανατικός», ἔκδ. Μπουκουμάνη, ̓Αθήναι. χ. χ.