ΑΝ. Ν. ΖΟΥΜΠΟΣ Τρεῖς ἐν τῷ ̓Εθνικῷ Πανεπιστημίῳ ̓Αθηνῶν διδάσκαλοι τῆς Συστηματικῆς Φιλοσοφίας «Οὔτοι λείψανα ἀγαθῶν ἀνδρῶν' ἀφαιρεῖται! χρόνος: ἆ ὃ ἀρετᾶ καὶ θανοῦσι λάμπει» [Πὐριπ. «Ανδρομάχη» 773-4] ̓Ενταῦθα θὰ διαλάβωμεν διὰ βραχέων περὶ τοῦ μαθήματος τῆς συστημματικῆς φιλοσοφίας, ὡς εἶχεν τοῦτο ἐν τῷ ̓Οθωνείῳ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐν τῷ ̓Αθήνησι Πανεπιστημίῳ κατὰ τὴν πρώτην αὐτοῦ ἑβδομηκονταετίαν (1537-1907). Ι. Νεόφυτος Βάμβας: Ἕλλην κληρικὸς ἐκ Χίου’ ἐγεννήθη οὗτος περὶ τὸ ἔτος 770: διήκουσε τὴν ἐγκύκλιον παιδείαν ἐν Χίῳ, Σίφνῳ καὶ Πάτμμφῳ: ἐν ἔτει 179 εἰσῆλθεν εἰς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐργάσθη ὡς διδάσκαλος ἐν Κωνσταντινουπόλει καὶ Βουκουρεστίῳ, γενόμενος τέλος συντάκτης τοῦ Μεγάλου Λεξικοῦ τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσης, τοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Κιβωτὸς τῆς Ελληνικῆς Γλώσσης»' ἐν ἔτει 1804 εἰσῆλθεν ὡς μέλος αὐτῆς εἰς τὴν Πατριαρχικὴν ̓Ακαδημίαν, τὴν ὁποίαν καὶ διήυθυνε ὁ Δωρόθεος Πρώιος' ἐν συνεχείᾳ σπουδάζων ἐν Παρισίοις συνεδέθη μετὰ τοῦ ̓Αδαμαντίου Κοραῆ περὶ τὸ ἔτος [813: εὐὖθὺς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ̓Αθανασίου Παρίου ὁ Βάμβας ἐπανέρχεται εἰς Χίον γενόμενος αὖθις διευθυντὴς τῆς ἐκεῖ Σχολῆς ἐφαρμόσας μάλιστα πάσας τὰς παιδαγωγικὰς θεωρήσεις τοῦ πάλαι ποτὲ διδασκάλου ̓Αδ. Κοραῆ: περὶ τὸ ἔτος [82]. καὶ τὴν ἔναρξιν τῆς ̓ Ελληνικῆς ̓Επαναστάσεως, ἔρχεται ὁ ἀνὴρ εἰς “Ὕδραν ὡς γραμματεὺς τοῦ Δ. ̓Ὑψηλάντου καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς Κεφαλληνίαν ὡς οἱκοδιδάσκαλος ̓ τέλος ἐλθὼν εἰς Κέρκυραν ἐχρημάτισε καθηγητὴς τοῦ ̓Ιονίου ̓Ακαδημίας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐν Σύρῳ ἐγένετο διευθυντὴς τῆς ἐκεῖ Σχολῆς. Ἢ ἵὄρυσις τοῦ ̓Οθωνείου Πανεπιστημίου ἐν ἔτει [837 εὑρίσκει τοῦτον πρῶτον Σημάντορα ἢ Σχολάρχην, ὅπως ἐλέγετο τότε ὁ κοσμήτωρ τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, παρασταθεὶς μάλιστα μετὰ τοῦ τότε Πρυτάνεως Κ. Σχοινᾶ ἐν τοῖς ἐγκαινίοις τοῦ νεοϊδρυθέντος ἱδρύματος καὶ ἐκφωνήσας μικρὸν λόγον’ ὁ ἐν λόγῳ ἐδίδαξε Συστηματικὴν Φιλοσοφίαν μέχρι καὶ τοῦ ἔτους | 853: τὴν θην ̓Ιανουαρίου τοῦ [855 ὁ Βάμβας ἀπέθνῃσκεν ἐν ̓Αθήναις. Συγγράμματα: Ι. «Στοιχεῖὰ Φιλοσοφικῆς Ηθικῆς» (α ́ ἔκδοσις 'Ενετίᾳ 818, β ́ ̓Αθῆναι [845. γ ́ 1853). 2. «Στοιχεῖα Φιλοσοφίας (κατά ΤΠιγοί)», ̓Αθῆναι 1838. ἃ, «Εγχειρίδιον ̓Ηθικῆς». ̓Αθῆναι 1853. 4. «Φυσικὴ Θεολογία καὶ Χριστιανικὴ ̓Ηθικὴ», ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Νεκταρίου Κεφαλᾶ φροντίδι καὶ ἐπιμελείᾳ Κωνσταντ. Α. Παπαζῆ. ̓Αλεόάνδρεια 1893. 2. Φίλιππος Ἰωάννου Πάντος (αὐτονομαθεὶς Φίλιππος ̓Ιωάννου): Οὗτος ἐγεννήθη ἐν Ζαγορᾷ τοῦ Πηλίου τὴν [3ην Αὐγούστου [800’ τὴν ἐγκύκλιον αὐτοῦ παιδείαν ἔλαβε εἰς τὴν περιώνυμον Σχολὴν τῆς Ζαγορᾶς ἐλθὼν ἐν συνεχείᾳ εἰς Κωνσταντινούπολιν ἐγένετο μέλος τῆς Φιλικῆς "Εταιρείας ἐταξίδευσεν ἐν συνοχείᾳ εἰς Σκίαθον, Σκόπελον καὶ Σῦρον γενόμενος ἐκεῖ διδάσκαλος τῶν ̓ Ελλη-