μας -ὰ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟ Ι ̓Ελληνίδες, Ἕλληνες: - Καλὸν Ὕπνοί Θὰ καταλάβουμε ἐπὶ τέλους τὰ γεγονότα; Θὰ ἑρμηνεύσουμε τί συμβαίνει στοὺς λαοὺς καὶ ἰδιαίτερα στὸν τόπον αὐτό; Ἢ μήπως πρέπει νὰ σταθοῦμε, νὰ μᾶς «γδάρουν τὸ πετσί», νὰ μᾶς «μπουγαδιάσουν» τὸ μυαλό, γιὰ νὰ ἰδοῦμε τοὺς ἑαυτούς μας καὶ τὸ δρόμο μας; Ὅποιος σκιάζεται νὰ σκεφθῆ ἐλεύθερα καὶ φοβᾶται νὰ κριθῆ καὶ νὰ κρίνη σὰν ἄντρας, τότε ἂς μείνῃ στὸ ροχαλητό του. Εἴμαστε παγιδευμένοι καὶ μᾶς ἀρέσουν οἱ ἐναγκαλισμοὶ μὲ τὰ ὑβριστικά μας συμφέροντα, ἐνῶ ἀπ ̓ τὴν ἄλλη μεριὰ βρίσκουμε διέξοδο πρὸς τὸν καθωπρεπεισμὸ ἀκολουθῶντας τὶς ψευτοφιλοσοφίες τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ποὺ κατάφερε νὰ μᾶς μεταλλάξῃ τώρα σὲ ἀνθρωποειδῆ πλάσματα τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς «προόδου»... Ἔχουμε δεχθῆ καὶ ἀκολουθοῦμε τὸν τύπο τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀναισθησίας, τῆς ψευδογνωσίας καὶ τοῦ μαϊμουδισμοῦ τῆς μοντέρνας ζωῆς. Θὰ καταλάβουμε ἔστω τὴν ὕστατη στιγμὴ τὴν συμφορά, ποὺ πολλαπλασιάδεται σὰν λειχήνα καὶ γκρεμίζει σύνορα, θεσμούς, μωροφιλοσοφίες τῶν -ισμῶν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἔχοντας ἡ ἴδια ἡ λειχήνα, ποὺ ξαπλώνεται, πολιτικὸ λόγο θὰ πέση μέσα στοὺς ὀχετοὺς ποὺ τὴν περιμένουν καὶ θὰ ὁδηγηθῆ, ἀπ ̓ τὴν ἀπόγνωσι, καὶ θὰ παραδοθῆ σὲ νέους μεσσίες; Αὐτὸς ὁ πνευματικὸς ληθαργισμός πότε ἄραγε θὰ σταματήση, Τὸ θέμα δὲν εἶναι οἰκονομικό, ὅπως οἱ ἁπανταχοῦ βαρύγδουποι ἐγκέφαλοι φωνάζουν στοὺς λαούς, κι ὅποιος κρίνει ἔτσι τὰ πράγματα δὲν κάνει τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ παραπλανᾶ τοὺς ἀνθρωποειδεῖς. Τὸ θέμα εἶναι συμφεροντολογικὸ καὶ ἔγινε πρόγραμμα ἐκπαιδευτικό, ὥστε σιγά-σιγὰ ἐκπαίδευσαν τοὺς λαοὺς νὰ σκέπτωνται ἐγκληματικά, ἁρπακτικά, ἀνόσια, ὑβριστικά, τομαριστικά. Σκεφθήκατε ποτέ, ποιός διδάσκει τὸν νέο ἄνθρωπο ὅτι πρέπει νὰ φοράῃ παπουτσάκια σινιέ, ροῦχα σινιέ, ὅτι πρέπει νὰ πηγαίνουν στὸ σχολεῖο ὡς μοντέλα μόδας ἀγόρια καὶ κορίτσια κι ἔτσι μαζί μὲ τὴν ἐγωϊστικὴ ἐπίδειξι νὰ φουντώνουν καὶ οἱ δουλωτικὲς δαπάνες; ἜἜτσι ἀπ ̓ τὰ πρῶτα βήματα, αὐξάνοντας ἄσκεφτα τὴν κατανάλωσι ἄχρηστων ἀγαθῶν, φθάσαμε στὴν ὑποδούλωσι τῆς οἰκογένειας στὰ συστήματα, ποὺ γίνονται ἀνεκτὰ μόνο, ἂν εἶναι ἕτοιμα νὰ προσφέρουν ἀγαθὰ συνθλίβοντας τοὺς μὲν ἐπὶ τῶν δέ. Καὶ ἐδῶ ἔρχεται ὁ μεσσίας τῆς τεχνολογίας. Τί ὅμως περιμένουμε ἀπ ̓ αὐτήν; Εἶναι εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε. Θὰ μᾶς βοηθήση, λέγουν οἱ ἐξουσιαστές, νὰ λυθοῦν ὅλα μας τὰ προβλήματα. Πῶς ὅμως ἡ τεχνολογία θὰ λύση τὸ πρόβλημα; Ποιός πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀνθρώπινος βίος, ὅταν ἡ ἴδια καὶ οἱ καθυστερημένοι ἐγκέφαλοι ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν δὲν ἔχουν ἰδέα, καὶ ποτὲ δὲν θὰ τροφοδοτηθοῦν μὲ λύσεις, γιὰ ν ̓ ἀποκτήσουν κάτι ἄλλο παρ ̓ ἐκτὸς τὰ συμφέροντα τὰ ὑλικά, ποὺ τὰ ἐπέβαλαν σὰν σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς μας; Ποιοί ἄλλωστε θὰ γίνουν τροφοδότες τῆς εἰς θάνατον καταδίκης τους; Οἱ «ἠλίθιοι» σοπηηρυΐεῖς μὲ ποιό τρόπο ὑπηρετοῦντες τὴν ἐξουσία θὰ σκεφθοῦν νὰ ἐπαναστατήσουν ἐνάντια αὐτῆς;