μας -ὰ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟ Ι ᾿Ελληνίδες, Ἕλληνες: - Καλὸν Ὕπνοί Θὰ καταλάβουμε ἐπὶ τέλους τὰ γεγονότα; Θὰ ἑρμηνεύσουμε τί συμβαίνει στοὺς λαοὺς καὶ ἰδιαίτερα στὸν τόπον αὐτό; Ἢ μήπως πρέπει νὰ σταθοῦμε, νὰ μᾶς «γδάρουν τὸ πετσί», νὰ μᾶς «μπουγαδιάσουν» τὸ μυαλό, γιὰ νὰ ἰδοῦμε τοὺς ἑαυτούς µας καὶ τὸ δρόμο µας; Ὅποιος σκιάζεται νὰ σκεφθῆ ἐλεύθερα καὶ φοβᾶ- ται νὰ κριθῆ καὶ νὰ κρίνη σὰν ἄντρας, τότε ἂς μείνῃ στὸ ροχαλητό του. Εἴμαστε παγιδευμένοι καὶ μᾶς ἀρέσουν οἱ ἐναγκαλισμοὶ μὲ τὰ ὑβριστικά μας συμφέροντα, ἐνῶ ἀπ᾿ τὴν ἄλλη μεριὰ βρίσκουμε διέξοδο πρὸς τὸν καθωπρεπει- σμὸ ἀκολουθῶντας τὶς ψευτοφιλοσοφίες τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ποὺ κατάφερε νὰ μᾶς μεταλλάξῃ τώρα σὲ ἀνθρωποειδῆ πλάσματα τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς «προό- δου»... Ἔχουμε δεχθῆ καὶ ἀκολουθοῦμε τὸν τύπο τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀναισθησίας, τῆς ψευδογνωσίας καὶ τοῦ μαϊμουδισμοῦ τῆς μοντέρνας ζωῆς. Θὰ καταλάβουμε ἔστω τὴν ὕστατη στιγμὴ τὴν συμφορά, ποὺ πολλαπλασιάδε- ται σὰν λειχήνα καὶ γκρεμίζει σύνορα, θεσμούς, μωροφιλοσοφίες τῶν -ισμῶν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἔχοντας ἡ ἴδια ἡ λειχήνα, ποὺ ξαπλώνεται, πολιτικὸ λόγο θὰ πέση μέσα στοὺς ὀχετοὺς ποὺ τὴν περιμένουν καὶ θὰ ὁδηγηθῆ, ἀπ᾿ τὴν ἀπόγνωσι, καὶ θὰ παραδοθῆ σὲ νέους μεσσίες; Αὐτὸς ὁ πνευματικὸς ληθαργισμός πότε ἄραγε θὰ σταματήση, Τὸ θέμα δὲν εἶναι οἰκονομικό, ὅπως οἱ ἁπανταχοῦ βαρύγδουποι ἐγκέφαλοι φωνάζουν στοὺς λαούς, κι ὅποιος κρίνει ἔτσι τὰ πράγματα δὲν κάνει τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ παραπλανᾶ τοὺς ἀνθρωποειδεῖς. Τὸ θέμα εἶναι συμφεροντολογικὸ καὶ ἔγινε πρόγραμμα ἐκπαιδευτικό, ὥστε σιγά-σιγὰ ἐκπαίδευσαν τοὺς λαοὺς νὰ σκέ- πτωνται ἐγκληματικά, ἁρπακτικά, ἀνόσια, ὑβριστικά, τομαριστικά. Σκεφθήκατε ποτέ, ποιός διδάσκει τὸν νέο ἄνθρωπο ὅτι πρέπει νὰ φοράῃ πα- πουτσάκια σινιέ, ροῦχα σινιέ, ὅτι πρέπει νὰ πηγαίνουν στὸ σχολεῖο ὡς μοντέλα μόδας ἀγόρια καὶ κορίτσια κι ἔτσι μαζί μὲ τὴν ἐγωϊστικὴ ἐπίδειξι νὰ φουντώνουν καὶ οἱ δουλωτικὲς δαπάνες; ἜἜτσι ἀπ᾿ τὰ πρῶτα βήματα, αὐξάνοντας ἄσκεφτα τὴν κατανάλωσι ἄχρηστων ἀγαθῶν, φθάσαμε στὴν ὑποδούλωσι τῆς οἰκογένειας στὰ συστήματα, ποὺ γίνονται ἀνεκτὰ μόνο, ἂν εἶναι ἕτοιμα νὰ προσφέρουν ἀγαθὰ συνθλίβοντας τοὺς μὲν ἐπὶ τῶν δέ. Καὶ ἐδῶ ἔρχεται ὁ μεσσίας τῆς τεχνολογίας. Τί ὅμως περιμένουμε ἀπ᾿ αὐτήν; Εἶναι εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε. Θὰ μᾶς βοηθή- ση, λέγουν οἱ ἐξουσιαστές, νὰ λυθοῦν ὅλα μας τὰ προβλήματα. Πῶς ὅμως ἡ τε- χνολογία θὰ λύση τὸ πρόβλημα; Ποιός πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀνθρώπινος βίος, ὅταν ἡ ἴδια καὶ οἱ καθυστερημένοι ἐγκέφαλοι ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν δὲν ἔχουν ἰδέα, καὶ ποτὲ δὲν θὰ τροφοδοτηθοῦν μὲ λύσεις, γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν κάτι ἄλλο παρ᾽ ἐκτὸς τὰ συμφέροντα τὰ ὑλικά, ποὺ τὰ ἐπέβαλαν σὰν σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς μας; Ποιοί ἄλλωστε θὰ γίνουν τροφοδότες τῆς εἰς θάνατον καταδίκης τους; Οἱ «ἠ- λίθιοι» σοπηηρυΐεῖς μὲ ποιό τρόπο ὑπηρετοῦντες τὴν ἐξουσία θὰ σκεφθοῦν νὰ ἐπα- ναστατήσουν ἐνάντια αὐτῆς;