Ὅταν τὸ Κράτος τρώη τὸ Ἔθνος... [Τὸ ἀρθρίδιο ποὺ ἀκολουθεῖ πρωτοδημοσίευσε ὁ διευθυντὴς τοῦ «Δ» πρὶν ἀπὸ 1! ᾱκριβῶς χρόνια. Τὸ ἀναδημοσιεύω ἐδῶ ὡς ἐξαιρετικὰ κατάλληλο σχόλιο στὸ παρὸν ἀφιέρωμα τοῦ «Δαυλοῦ»] ποὺ ἀπὸ τὸ [82] ἕως σήμερα κατέχει τὴν πρώτη θέση μεταξὺ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ελληνικοῦ Ἔθνους. ̓Εντελῶς ἐξουδετερωμένο ἐθνικὰ λόγω τῆς θανάσιμης λαβῆς τοῦ Διεθνισμοῦ τὸ Κράτος αὐτὸ «πέτυχε» μὲ τὴν πολιτική του στὰ 150 χρόνια ποὺ ὑφίσταται ὄχι μόνο νὰ συρρικνώση καὶ νὰ ἀποδυναμώση ὑλικά, ἐδαφικὰ καὶ πολιτικὰ τὸν ̓Ελληνισμὸ σὲ βαθμὸ ποὺ ποτὲ δὲν εἶχε φθάσει ἄλλοτε, ἀλλὰ καὶ τὸ χείριστον ὅλων: νὰ τὸν φθείρη ἠθικὰ καὶ νὰ τὸν ἐκφυλίση ἰδεολογικά, σὲ σημεῖο ποὺ νὰ μὴ διασώζωνται πιὰ σήμερα παρὰ ἐλάχιστα ἀσήμαντα ὑπολείμματα ἀπὸ τὶς προαιώνιες ἄξίες, τίς ἀρετὲς καὶ τὸν μμεγαλειώδη πολιτισμό του. ̓Ανάγκασε τὸ Ἔθνος νὰ ἐγκαταλείψη παρὰ τὴ θέλησή του τὸν αὐτόνομο ἰδεολογικὸ δρόμο ποὺ ἀκολουθοῦσε συνεχῶς ἕως τότε καὶ νὰ ἐξαλλοτριωθῆ ἐντελῶς μέσα στὸ τέλμα τοῦ Διεθνισμοῦ. Μεγαλύτερη καθίζηση τῶν ἠθικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους ἀπ ̓ αὐτὴν ποὺ ἐπέφερε ἡ ἐξαλλοτρίωσή του αὐτὴ δὲν μπόρεσαν νὰ ἐπιτύχουν ὅλοι μαζὶ οἱ ἐχθροί του. Τὸ '[λληνικὸ Ἔθνος ἔχασε τὸν ἔνστικτο αὐτοσυντηρήσεώς του καί ἐνῶ οί τύχες του βρίσκονται πάντε στὰ χέρια ἐκείνων ποὺ τὸ σταύρωσαν, δὲν μπορεῖ νὰ συνειδητοποιήση τὸν κίνδυνο καὶ νὰ ἀντιδράση. Τὸ πανάρχαιο "Ελληνικὸ Ἔθνος βρίσκεται ἀληθινὰ μπροστὰ στὸ φάσμα τοῦ ἱστορικοῦ θανάτου του. τῆς τελειωτικῆς ἐξαφανίσεώς του Τὸ Νεοελληνικὸ Κράτος καταβρόχθισε τὸ ̓Ελληνικὸ Ἔθνος. Γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ̓Ελληνισμὸς ὕστερα ᾱπὸ χιλιάδες χρόνια ἀδιάκοπης ἐγκαταστάσεως καὶ ριζώματος σὲ περιοχὲς, ποὺ αὐτὸς ἐξημέρωσε καὶ ἔκανε ἐπίγειους παραδείσους, ἀναγκάσθηκε χάρη στὴν πολιτικὴ τῆς κρατικῆς ἡγεσίας του νὰ τὶς ἐγκαταλείψη γιὰ πάντα. Καὶ γιὰ πρώτη φορὰ τὸ Ἓλληνικὀ Ἔθνος, ποὺ ἁπλώνονταν ἀνέκαθεν καὶ πάντοτε σ ̓ ὅλο τὸ χῶρο τῆς Βαλκανικῆς, τῆς Θράκης, τῆς Μικρᾶς ̓Ασίας, τοῦ Πόντου καὶ τῆς Καππαδοκίας, χάρη στὸ Νεοελληνικὀ Κράτος συρρικνώθηκε καὶ κλείσθηκε στὴν ἐπικίνδυνα ἀσφυκτικὴ φυλακὴ τῆς ἀξιοθρήνητης « Ελλαδικῆς ̓Ελλάδας», γιὰ νὰ ἀποτελέση ἕνα ἀσήμαντο, ὅπως καὶ τὰ ὑπόλοιπα γειτονικά, κρατίδιο, ἕνα κουτσουρεμένο κορμό χωρὶς κλαδιὰ καὶ προγεφυῥρώματα, στὸν πατροπαρᾶδοτο ἕλληνικὸ χῶρο τῆς ̓Εγγὺς ̓Ανατολῆς καὶ τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἂν ἡ ἐξάπλωση τοῦ Ελληνικοῦ Ἓθνους σ ̓ ὅλη τὴν Μεσόγειο, διατηρούμενη ἀλώβητη ἀκόμὴ καὶ σὲ ἐποχὲς ποὺ ὁ Ελληνισμὸς δὲν εἶχε δικό του Κράτος ἀλλὰ εἶχε κατακτηθῆ (Ῥωμαιοκρατία. Τουρκοκρατία) ἀντιμετώπισε ἀποτελεσματικὰ ὅλους τοὺς ἐχθροὺς, δὲν κατόρθωσε νὰ ἄντιμετωπίση τὸ Νεοελληνικὸ Κράτος,